bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Romans 12
Romans 12
Dutch Frisian
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 13 →
1
Aulsoo etj vemohn jünt, Breeda, biem derjch Erboarme Gottes, jüne Liew aus läwendje Opfa doatobrinje hantojäwe, heiljet, Gott wooljefaulnet Opfa, daut es jun veninftja Gottesdeenst.
2
En pausst jünt Selfst Wäsen nijch diese Welt aun, sonda loht jünt ommjestaulte vewaundle, veendre derjch de Sennes Ernieerung, doatoo, daut jie beuadeele tjenne, waut de goode en wooljefaulje en vollkohmne Welle Gottes es.
3
Oba etj saj derjch de Jnod, dee mie jejäft word, jiedrem, de unja jünt es, nijch hejcha von sich too dentje, aus sich too dentje jeziemt, oba soo too dentje, daut hee besonne bedocht es, aus Gott jiedrem daut Gloowens'Moht toojedeelt haft.
4
Dan soo aus wie enn eenem Lief väl Jläda ha, oba de Jläda nijch aule de selje Verejchtung Oppgow ha,
5
soo send wie, de Väle, een Lief enn Tjristus, em eenselnen oba Jläda von too eenaunda.
6
Oba wie ha veschiedne Jnodengowe, no de Jnod de ons jejäwt es; daut es Profezeie, nom rejchtjem Vehoole tom Gloowe em Äwaeenstemme met däm Gloowe;
7
es et Deenst, soo loht ons em Deenst bliewe; es et, dee doa leaht, enne Leah;
8
es et, dee doa ermohnt, enn de Ermohnung; dee doa metdeelt, enn Eenfelt Opprejchtijch; wäa doa väasteit, met Iewa met Fleiss; dee doa Erboarme eewt, met Freidijchtjeit.
9
De Leew es onnjeheijchelt. Hausst daut Beese, hoolt faust aum Gooden.
10
Enne Brooda'Leew siet ennalijch jäajen enaunda Leefhabend, emm Ea beede eena däm aundren veraun gohnent väatratje,
11
emm Iewa nijch tridjtratjend, em Jeist brennend, däm Harr deenent.
12
Enne Hopninj freit jünt; enne Bedrenjnis staundhauft; em Jebäd hoolt aun;
13
aun de Bedrenjnise de Heilje nehmt Aundeel; eewt Gaust'Frindschauft.
14
Säajent dee jünt vefolje; säajent, en veflucht vedaumt nijch.
15
Freit jünt met dän dee sich freie, hielt met de Hielende.
16
Siet eenes sennes jäajen eenaunda; sennt nijch no opp huage Dinje, sonda hoolt jünt too de Läaje Unjaschte; siet nijch bie enn jünt selfst kluak.
17
Vejelt tjennem Beeset met Beesem; siet bedocht opp daut Goode ver aule Mensche.
18
Wann mäajlijch, soo väl aun jünt lijcht, siet met aule Mensche enn Fräd.
19
Eewt nijch enn jünt selfst Rache, Jeleefde, sonda jäwt Rüm däm Oaja Gottes; dan daut steit jeschräwe: „De Rache es miene; etj woa vejelte, sajcht de Harr“. {5Mos. 32,35}
20
Väl mea: „Wan dienen Fient hungat, soo jeef am too äte; wann am darscht, soo jef am too drintje; wann dü dit deist, woascht dü Fia'Kole opp sien Haupt saumle. {Spr.25,21-22}
21
Loht die nijch vom Beesen betjampfe; sonda betjampf daut Beese met däm Gooden.
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 13 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16