Romans 3

Dutch Frisian

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Waut es nü de Väadeel fe däm Jud? Oda waut nutzt de Beschniedunk?

2Väl, enn jieda Aunsejcht. Easchtens nämlijch, daut see ha de Ütsproak Gottes aunvetrüt jetjräaje.

3Waut dan? Wann eenje onntrü jeworde send, woat fleijcht äare Onntrüe de Trü Gottes too nijcht moake?

4Daut mucht nijch passeare! Oba Gott es woahrhauft, oba jieda Mensch een Läajna, aus jeschräwe steit: „Doamet dü aus jerajcht jefunge woascht enn diene Wead, en jewenne woascht, wann dü jerejcht woascht“. {Ps.51,6}

5Oba wann onse Onnjerajchtijchtjeit, - Gottes Jerajchtijchtjeit bewiest, waut sell wie saje? Es Gott fleijcht onnjerajcht, en daut Oaja opplajt vehentjt? (Etj räd no Mensche oat).

6Daut mucht nijch passeare! Woo sest kunn Gott de Welt rejchte?

7Wann oba de Woahrheit Gottes derjch miene Läajes sich aus äwagroot erwesse haft too siena Veharlijchunk, wuaromm woa etj uck noch aus Sinda jerejcht?

8En wuaromm nijch, woo wie velastat vespott woare en aus eenje behaupte, daut wie saje: Loht ons daut Beese doone, doamet daut Goode tjemmt? Äa Vedaumnis Uadeel jerajcht es.

9Waut dan? Ha wie eenen Väadeel? Derjchüt nijch; dan wie ha verhäa de Aunschuldjunk erhoowe, daut de Jude aus uck de Griejche aula unja de Sinde send,

10aus jeschräwe es: „Doa es nijch een Jerajchta, uck nijch eena;

11doa es tjeena, de vestendijch es; doa es tjeena, dee no Gott seatjt.

12Aule send wajch jegohne, see send aule toop nutzloos jeworde; doa es tjeena, de Goodet deit eewt, doa es uck nijch eena“. {Ps.14,1-3}

13„Äare Tjäl es een opnet Grauf; met äare Tunge bedroage see“. {Ps.5,10} „Schlange Jeft es unja äare Leppe“. {Ps.140,4}

14„Äa Mül es voll Fleatje en Bettatjeit“. {Ps.10,7}

15„Äare Feet send schwind, tom Bloot vejeete;

16Venijchtung Vewiestung en Elend es opp äare Wäaj,

17en dän Frädenswajch ha see nijch ertjant“. {Jes.59,7-8}

18„Doa es tjeene Ferjcht Gottes ver äare Uage“. {Ps.36,2}

19Wie weete oba, daut aules, waut daut Jesatz sajcht, daut räd too dee, dee unja däm Jesatz send, doamet jiedret Mül jestoppt woat en de gaunse Welt ver Gott schuldijch es.

20Dan opp Grund von Jesatzes Woatje woat tjeen Fleesch ver am jerajcht jesproake woare; dan derjch Jesatz tjeemt de Sinde Ertjantnis.

21Oba nu es, ohne Jesatz, Gottes Jerajchtijchtjeit jeopenboat worde, bezeijt worde vom Jesatz en de Profeete;

22Gottes Jerajchtijchtjeit oba derjch Gloowe aun Jesus Tjristus fe aule Jleewende. Dan doa es tjeen Unjascheet,

23dan aule ha jesindijcht en errätje nijch de Harlijchtjeit Gottes,

24en woare emsonst jerajchtfoadijcht derjch siene Jnod, derjch de Erleesung enn Jesus Tjristus;

25däm Gott doajestalt haft aus Jnodensstool Sünopfa {3Mos.16,12-15; Heb.4,16} derjch dän Gloowe aun sien Bloot, tom Bewiess siena Jerajchtijchtjeit, wäajen däm Onnjestroft lohte de verhea passeade begohne Sinde,

26unja de Jedult Gottes; tom Bewiess siene Jerajchtijchtjeit enn siene Tiet, daut hee Jerajcht es, en däm rajchtfoadijcht, dee emm Gloowe aun Jesus es.

27Wua es dan de Riem? Daut es ütjeschlohte. Derjch waut fe een Jesatz? De Woatje? Nä, oba derjch daut Gloowens Jesatz.

28Wie meene nämlijch, daut een Mensch derjch Gloowe jerajchtfoadijcht woat, ohne Jesatzes Woatje.

29Oda es Gott bloos de Jude äa Gott? Nijch uck de Heide? Jo, uck de Heide,

30wiel daut een eensja Gott es, dee de Beschniedunk üt Gloowe en de Onnbeschniedunk derjch dän Gloowe jerajchtfoadje woat.

31Aulsoo moak wie daut Jesatz too nuscht derjch dän Gloowe? Daut mucht nijch passeare! Sonda wie rejchte daut Jesatz opp.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →