bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Romans 15
Romans 15
Dutch Frisian
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 16 →
1
Oba wie, de Stoatje, send schuldijch, de Schwackheite de Schwake too droage en nijch ons selfst too jefaule.
2
En jieda von ons saul jefaule däm Näajsten tom Gooden, too Erbüung.
3
Dan uck de Tjristus haft nijch sich selfst jefolle, oba aus jeschräwe steit: „Daut Beschempe Beschuldje dee die schelle send opp mie jefolle“. {Ps.69,10}
4
Dan aules, waut verhäa jeschräwe worde es, es too onse Beleahrung jeschräwe worde, doamet wie derjch de Jedult en derjch dän Troost de Schrefte de Hopninj ha.
5
Oba de Gott de Jedult en de Ermuntarung Troost mucht jünt jäwe, eenes sennes unjaenaunda too senne, soo aus Tjristus Jesus,
6
doamet jie eenmootijch met eenem Mül dän Gott en Voda von onsem Harr Jesus Tjristus veharlijche.
7
Doawäajen nehmt jünt unjaenaunda opp, aus uck Tjristus jünt aunjenohme haft, too Ea Gottes.
8
Dan etj saj, daut Tjristus een Deena de Beschniedinj de Jude jeworde es omm fe de Woahrheit Gottes welle, omm de Vespräatjunge aun de Vodasch too bestädje;
9
oba daut de Heide fe de Erboarmunge Gott veharlijche preise, aus jeschräwe steit: „Doawäajen well etj die unja de Heide preise veharlijche, en dienem Nome well etj Loff'Leeda sinje“. {Ps.18,50}
10
En wieda heetet: „Freit jünt, Heide, met sien Voltj“. {5Mos.32,43}
11
En wada: „Lofft däm Harr, aule Heide, en am lowe selle aule Veltja!“ {Ps.117,1}
12
En wieda sajcht Jesaja: „Doa woat senne de Wartel Jsai en dee doa oppsteit, äwa de Heide too harsche, opp däm de Heide hope“. {Jes.11,10}
13
De Gott de Hopninj oba erfellt jünt met aula Freid en aulem Fräd em Gloowe, daut jie tooritj äwaritj send enn de Hopninj derjch de Krauft vom emm heiljen Jeist.
14
Oba etj sie äwazeijt, miene Breeda, uck selfst em Blitj opp jünt, daut uck jie selfst voll goodem send, erfellt met aula Ertjantnis en tjenne jünt eenaunda ermohne.
15
Etj ha oba tom Deel jünt zimlijch driest jeschräwe, omm jünt dentje too halpe, wäajen de Jnod, dee mie von Gott jejeeft es,
16
omm een Deena Tjristus Jesus fe de Heide too senne, priestalijch deenent aun de froohe Botschoft Gottes, doamet woat de Opfagow de Heide aunjenehm, jeheilijcht derjch däm heiljen Jeist.
17
Etj ha aulsoo aus dän Riem en Tjristus, enn de Dinje, ver Gott.
18
Dan etj woa nijch woage, waut von däm too saje, waut Tjristus nijch derjch mie jewirtjt haft tom Jehuarsom de Heide derjch Wuat en Woatj,
19
enn de Krauft von Teatjen en Wunda, enn de Krauft vom Jeist Gottes, doahäa ha etj von Jerusalem en em Ommtjrees runtomm bott no Illierien de froohe Botschoft von Tjristus voll vetjindijt,
20
soo oba miene Ea doarenn seatj en mie aulsoo Iewa, de froohe Botschoft too vetjindje, nijch doa, wua Tjristus aul jenant vetjindijt worde es, doamet etj nijch opp eenen framden Grund bü;
21
sonda aus jeschräwe steit: „Dän nijch von am vetjindijt jeworde es, dee selle seene, en dee nijch jeheat ha, selle vestohne“. {Jes.52,15}
22
Doawäajen sie etj uck foaken vehindat worde, no jünt too kohme.
23
Oba nü, doa etj nijch mea Rüm ha enn dise Jäajende en grootet Velange, no jünt too kohme aul väle Joare,
24
wann etj no Spanien reis...; dan hop etj, oppe derjchreis jünt too seene en von jünt doahan bejleit too woare, wann etj mie aun jünt, eascht mol - tom Deel, erfrescht oda mien Hunga no jünt jestellt ha.
25
Nü oba reis etj no Jerusalem emm Deenst fe de Heilje.
26
Dan daut haft Matsedoonean en Achaja fe goot jehole, een Teatjen de Jemeenschoft too veaunstaulte eene Jeld spende, fe de Oame unja de Heilje enn Jerusalem.
27
Jo, see ha daut fe goot jehole, en zwoa send see äare Schuldna. Dan wann de Heide äare jeistlijche Gowe deelhauft jeworde send, soo send see schuldijch, ahn uck enn däm fleeschlijchem too deene.
28
Wann etj dit nu erfellt ha en ahn diese Frucht sejcha ennjehändijcht ha, soo well etj äwa jünt no Spanien aufreise.
29
Oba etj weet, daut, wann etj no jünt kohm, etj jefellt met däm Säajen Tjristus kohme woa.
30
Oba etj ermohn jünt, Breeda, bie onsem Harrn Jesus Tjristus en derjch de Jeistesleew, met mie tootjampfe emm Jebäd fe mie too Gott,
31
doamet etj von de Onnjleewje Onnjehuarsome enn Judäa jerad woa, en mien Deenst fe Jerusalem dän Heiljen aunjenäm es;
32
doamet etj derjch däm Welle Gottes met Freid no jünt kohm en etj met jünt Rüh finj.
33
Oba de Gott daut Frädens es met jünt aulem! Amen.
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16