Romans 9

Dutch Frisian

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Etj saj de Woahrheit enn Tjristus, etj läaj nijch, enn däm mien Jewesse met mie Zeijniss em heiljen Jeist jeeft,

2daut etj groote Truarijchtjeit ha en nijch opphearende Weedoag ha enn mienem Hoate;

3etj wenscht nämlijch, etj selfst von Tjristus vebaunt veflucht too senne fe miene Breeda, miene Vewaundte nom Fleesch;

4de Iesraelite send, dän de Sänschoft en de Harlijchtjeit en de Toospruch en de Jesatzjäwung en de Gottesdeenst en daut Vespräatje;

5dee de Vodasch send, en üt däm, däm Fleesch no, de Tjristus es, dee äwa aules es, Gott jepriese jelowt enn Eewijchtjeit. Amen.

6Oba nijch aus wann daut Wuat fallijch jeworde wea; dan nijch aule, de von Iesrael staume, dee send Iesraelite,

7uck nijch, wiel see Some Obraums send, send aule Tjinja, sonda „Enn Iesak woat die een Some jenant woare“. {1Mos.21,12}

8Daut es: Nijch de Tjinja vom Fleesch, dee send Tjinja Gottes, oba de Tjinja de Vespräatjung woare aus Some jeräatjent.

9Dan daut Wuat de Vespräatjung es: „Om diese Tiet woa etj kohme, en Sara woat eenen Sän ha“. {1Mos.18,10}

10Oba nijch bloos dit, oba uck aus Rebeka Schwanga wea von Eenem, von Iesak, onsem Voda,

11dan aus daut Poatje noch nijch jebuare weare en noch nijch Goodet oda Beeset jedohne haude, doamet noh de Ütwohl de Rotschluss Gottes blift,

12nijch üt Woatje, oba von däm Beroopnen aufhenjijch, word too äa jesajcht: „Dee Elsta woat däm Jinjarin deene“; {1Mos.25,23}

13aus jeschräwe es steit: „Joakopp ha etj jeleeft, oba Eesau ha etj jehausst“. {Mal.1,2-3}

14Waut sell wie dan saje? Es fleijcht Onnjerajchtijchtjeit bie Gott? Daut mucht nijch passeare!

15Dan hee sajcht too Mooses: „Etj woa mie erboarme, wäm etj mie erboarm, en etj woa bemetliede, wäm etj bemetlied“. {2Mos.33,19}

16Aulsoo lijcht daut nü nijch aun däm Wellenden, uck nijch aun däm Ranenden, sonda aun däm erboarmenden Gott.

17Dan de Schreft sajcht too Faraoo: „Äwens doatoo ha etj die erwatjt, daut etj miene Krauft aun die bewies, en daut mien Nome vetjindijt woat oppe gaunse Ead“. {2Mos.9,16}

18Aulsoo nü, wäm hee well, erboarmt hee sich, oba wäm hee well, vehoat hee.

19Dü woascht nü too mie saje: Wuaromm es hee dan noch onntofräd schellt hee dan noch? Dan wäa wadasteit sienen Welle?

20O Mensch, wäa best dü dan eajentlijch, dee dü Gott jäjenäwa rädst? Woat fleijcht daut Jemoakte too däm dee daut jemoakt haft saje: Wuaromm hast dü mie soo jemoakt?

21Oda haft de Toppstritja nijch Macht äwa däm Leem, üt däm selsjen Leem een Jefäss too Ea en daut aundre too Onnea too moake?

22Oba wann Gott, wull sien Oaja wiese en siene Macht toweete doone, met väl Jedult jedroacht haft de Jefässe tom Oaja, dee jemoakt send tom venijchte;

23en doamet hee toweete lat dän Ritjdom siena Harlijchtjeit aun de Jefässe de Bejnodijung Erboarme, dee hee verhäa reed jemoakt haft too Harlijchtjeit,...?

24Aus diese, haft hee ons uck beroope, nijch bloos üt de Jude, oba uck üt de Heide.

25Soo aus hee uck en Hosäa sajcht: „Etj woa Nijch - mien - Voltj mien Voltj nane, en de Nijch - Jeleefte Jeleefte“. {Hos.2,23}

26En daut woat passeare, aun däm Uat, wua too ahn jesajcht word: Jie send nijch mien Voltj, doa woare see Säns vom däm läwendjen Gottes jenant woare“. {Hos.1,10}

27Oba Jesaja roopt äwa Iesrael üt: „Wäa de Zohl de Säns Iesrael aus de Saunt aum Mäa, bloos de Rest de latzta Deel woare jerad woare.

28Dan sien Wuat woat erfällt en vetjartat, soo woat de Harr oppe Ead haundle“. {Jes.10,22-23}

29En soo aus Jesaja verhäa jesajcht haft: „Wan nijch de Harr Zeebaot ons Nohkohmeschoft äwajelohte haud, soo wea wie aus Soodom jeworde en aus Gomora wea wie jeworde“. {Jes.1,9}

30Waut sell wie dan saje? Daut dee vonne Heide, dee nijch no Jerajchtijchtjeit sträwde, ha Jerajchtijchtjeit erlangt, oba eene Jerajchtijchtjeit, dee üt Gloowe es.

31Oba Iesrael, eenem Jesatz de Jerajchtijchtjeit nosträwt, too disem Jesatz nijch jekohme jelangt es.

32Wuaromm? Wiel daut nijch üt Gloowe, oba aus üt Woatje passeat. See ha sich jestat aun däm Stolpasteen,

33aus jeschräwe steit: „Tjitjt, etj laj enn Zion en Stolpasteen, en eenen Steen tom Oajaniss, en wäa aun am jleeft, woat nijch too Schaunde woare“. {Jes.28,16}

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →