bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Romans 8
Romans 8
Dutch Frisian
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 9 →
1
Aulsoo es nü tjeene Vedaumnis fe dee enn Tjristus Jesus send.
2
Dan daut Jeistes Jesatz brinjt mie Läwe enn Tjristus Jesus, haft mie die frie jemoakt von däm Jesatz de Sinde en vom Doot.
3
Dan daut däm Jesatz Onnmäajlijche, wiel et derjch daut Fleesch Schwak wea, deed Gott, enn däm hee, sienen eajnen Sän enn Jlitjheit vom Fleesch de Sinde en fe de Sind schetjt, de Sind em Fleesch veuadeelt,
4
doamet de Rajchtsfodrung vom Jesatz erfällt word enn ons, dee nijch nom Fleesch, sonda nom Jeist waundle.
5
Dan dee, dee nom Fleesch send läwe, senne no daut, waut Fleeschlijch es; dee oba, nom Jeist send läwe, opp daut, waut vom Jeist es.
6
Dan de Jesennung vom Fleesch es de Doot, de Jesennung vom Jeist oba es Läwe en Fräd;
7
wiel de Jesennung vom Fleesch es Fiendschauft jäajen Gott, dan dee Jesennung es däm Jesatz Gottes nijch unjadon, dan dee kaun daut uck nijch.
8
Oba dee em Fleesch send, tjeene Gott nijch jefaule.
9
Jie oba send nijch em Fleesch, sonda em Jeist, wann aundasch de Jeist Gottes en jünt wohnt. Oba wann wäa Tjristi Jeist nijch haft, dee es nijch von am.
10
Wann oba Tjristus enn jünt es, soo es de Lief zwoa doot wäajen de Sind, dee Jeist oba es Läwe enn Jerajchtijchtjeit.
11
Oba wann de Jeist, de Jesus vonne üte Doodes oppjewatjt haft, enn jünt wohnt, soo woat hee, dee Tjristus vonne üte Doodes oppjewatjt haft, uck jüne stoawlijche Liew läwendijch moake derjch sienen enn jünt wohnhauften Jeist.
12
Aulsoo nü, Breeda, send wie nijch däm Fleesch Schuldna, omm nom Fleesch too läwe,
13
dan wann jie nom Fleesch läwe, soo woa jie stoawe, oba wann jie derjch dän Jeist de beese Woatje vom Lief dootmoake, woa jie läwe.
14
Dan aule, dee sich vom Jeist Gottes leide lohte, daut send Säns Gottes.
15
Dan jie ha nijch eenen Jeist de Tjnajchtschoft jetjräaje, wada enn Angst too läwe, oba eenen Jeist de Sänschoft ha jie jetjräaje, enn däm wie roope: Abba, Voda!
16
De Jeist selfst zeijt met onsem Jeist, daut wie Tjinja Gottes send.
17
Oba wann Tjinja, dan uck Oawe; eenasieds Metoawe Tjristi, wann wie aundasch metliede, doamet wie uck met veharlijcht woare.
18
Etj meen nämlijch, daut de Liede enn diese Tiet nijch weat send, vejlitjt too woare met de tookinftijche Harlijchtjeit, dee aun ons saul openboa woare.
19
Dan daut Bange jespaunte Lüare de Erschaufung Tjreatua lüat opp daut Openboawoare de Säns Gottes.
20
De Erschaufung es de Vejentjlijchteit unjadon jeworde, nijch friewellijch, sonda derjch däm, dee äa unjadon jemoakt haft, opp Hopninj,
21
wiel uck selfst de Erschaufung woat frie jemoakt woare vonne Tjnajchtschoft de Vedoawniss too Frieheit de Harlijchtjeit de Tjinja Gottes.
22
Dan wie weete, daut de gaunse Erschaufung met sefzt stänt en met enn Weedoag lijcht bett nü.
23
Oba nijch bloos dee, oba uck wie selfst, dee wie de easchte Gow vom Jeist ha, uck wie selfst sefze enn ons selfst, lüare oppe Sänschoft; de Erleesung von onsem Lief.
24
Dan opp Hopninj send wie jerat worde. Oba eene Hopninj, dee jeseehne woat, es tjeene Hopninj; dan waut eena sitt, wäa hopt noch doaropp?
25
Oba wann wie daut hope, waut wie nijch seene, dan lüa wie met Jeduld.
26
Oba kratjt soo nehmt uck de Jeist sich onse Schwakheit aun; dan wie weete nijch, waut wie bäde selle, ausset sich jeheat, oba de Jeist selfst stijcht beddent fe ons enn, met onnütspräatjenden Sefze.
27
Oba dee de Hoate erforscht, weet, waut de Jeistes Senn es, dan hee stijcht fe de Heilje enn, no Gottes Welle.
28
Wie weete oba, daut dän, de Gott leef ha, aules tom Gooden metwirtjt, dee no Gottes Aufsejcht beroope send.
29
Dan dee hee verhäa üterseehne haft, dee haft hee uck verhäa bestemmt, däm Bild von sienem Sän änlijch too senne, doamet hee de Easchtjebuarna es unja väle Breeda.
30
Oba dee hee verhäa bestemmt haft, dise haft hee uck beroope; en dee hee beroope haft, dee haft hee uck jerajcht jesproake, oba dee hee jerajcht jesproake haft, dee haft hee uck veharlijcht.
31
Waut sell wie nü doatoo saje? Wann Gott fe ons es, wäa jäajen ons?
32
Dee doch soogoa dän eajnen Sän nijch veschoont haft, sonda am fe ons aula hanjeef haft; woo wudd hee ons met am nijch uck aules schentje?
33
Wäa woat jäajen Gottes Uterwälde ne Aunkloag erhäwe? Gott es de Jerajcht spratjt;
34
wäa es, dee vedaumt? Tjristus Jesus esset, dee jestorwe, noch mea, dee uck oppjestohne oppjewatjt, dee uck too Rajchte Gottes es, dee uck fe ons ennstijcht.
35
Wäa woat ons tranne vonne Leew Tjristi? Bedrenjnis oda Angst oda Vefoljung oda Hungaschnoot oda Noaktheit oda Jefoah oda Schweat?
36
Aus jeschräwe steit: „Dient haulwe woa wie dän gaunsen Dach dootjemoakt; wie send aunjeseehne aus Schlachtschop“. {Ps.44,23}
37
Oba enn aul diese Dinje droag wie dän Siejch doavon, derjch dän, dee ons jeleeft haft.
38
Dan etj sie äwazeijt, daut wäda Doot noch Läwe, wäda Enjel noch Macht, wäda Jäajenwoat noch Tookunftjet, noch Jewaulte,
39
wäda Huag noch Deep, noch irjent een aundret Erschaufte Tjreatua ons tranne tjeene woat vonne Leew Gottes, dee enn Tjristus Jesus es, onsem Harrn.
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 9 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16