bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Norwegian
/
Norwegian 1938
/
Genesis 15
Genesis 15
Norwegian 1938
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 16 →
1
Ei tid etter dette hadde hendt, kom Herrens ord til Abram i eit syn, og det lydde so: Ver ikkje ottefull, Abram! Eg er din skjold! Løni di skal vera ovleg stor.
2
Då sa Abram: Herre, Herre, kva vil du gjeva meg? Barnlaus fer eg min veg, og den som vert eigande huset mitt, er Elieser frå Damaskus.
3
Sjå meg hev du ikkje gjeve barn, sa Abram, og ein tenar som er fødd i huset mitt kjem til å erva meg.
4
Men sjå då kom Herrens ord til han, og det lydde so: Nei, han skal ikkje erva deg, men ein som er komen av ditt eige blod, skal erva deg.
5
Og han leidde han utanfor og sa: Sjå upp til himmelen og tel stjernone, um du er god til. So tallaus, sa han til han, skal ætti di verta.
6
Og Abram trudde Herren, og det rekna han honom til rettferd.
7
Og han sa til han: Eg er Herren, som leidde deg ut frå Ur i Kaldea, og eg vil gjeva deg dette landet til eiga.
8
Og Abram sa: Herre, Herre, kva vissa skal eg hava på det at eg skal få det til eiga?
9
Då sa Herren til han: Henta meg ei triæringskviga og ei triæringsgeit og ein triæringsver og ei turtelduva og ein duveunge!
10
So henta Abram alt dette åt han og skar dyri midt i tvo og la den eine luten av kvart dyr beint imot det andre. Men fuglane skar han ikkje sund.
11
Og rovfuglar kom dalande ned på kjøtet, men Abram jaga dei burt.
12
Då det so leid til at soli vilde glada, kom det ein tung svevn på Abram, og gruv, stort myrker, kom yver han.
13
Og han sa til Abram: Det skal du vita, at ætti di skal halda til i eit land som ikkje er deira, og dei skal træla for folket der og tola mykje vondt av det i fire hundrad år.
14
Men det folket som dei lyt træla for, vil eg og døma; og sidan skal dei draga ut med mykje gods.
15
Og du skal fara i fred til federne dine og ganga i gravi i ein god alderdom.
16
Og i den fjorde mannsalderen skal dei koma hit att; for endå vantar det noko på syndeskuldi åt amoritane fyrr målet er fullt.
17
No var soli gladd, og det var stumende myrkt. Då fekk han sjå ein rjukande omn og ein eldsloge som for fram millom kjøtstykki.
18
Den dagen gjorde Herren ei pakt med Abram og sa: Di ætt gjev eg dette landet, frå Egyptarlandselvi alt til den store elvi, til Fratelvi,
19
landet åt kenitane og kenisitane og kadmonitane
20
og hetitane og ferisitane og refa'itane
21
og amoritane og kana'anitane og girgasitane og jebusitane.
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50