Matthew 27

Punjabi 2021 CL-NA (ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਈਬਲ (Revised Common Language North American Edition))

1ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਮਹਾਂ-ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਵਿਉਂਤ ਬਣਾਈ ।

2ਉਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜਪਾਲ ਪਿਲਾਤੁਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ।

3ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ ਯਹੂਦਾ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਛਤਾਇਆ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਮਹਾਂ-ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਗੂਆਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਲੈ ਗਿਆ ।

4ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਇੱਕ ਬੇਕਸੂਰ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਲਈ ਫੜਵਾ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ ।” ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਕੀ? ਤੂੰ ਹੀ ਜਾਣ!”

5ਤਦ ਯਹੂਦਾ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਉਹ ਤੀਹ ਸਿੱਕੇ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਕੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਾ ਕੇ ਆਤਮ-ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਲਈ ।

6ਮਹਾਂ-ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਿੱਕੇ ਚੁੱਕ ਲਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਲਹੂ ਦਾ ਮੁੱਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੈਕਲ ਦੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਸਾਡੇ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ ।”

7ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਘੁਮਾਰ ਦਾ ਖੇਤ ਪਰਦੇਸੀਆਂ ਦੇ ਕਬਰਸਤਾਨ ਦੇ ਲਈ ਮੁੱਲ ਲੈ ਲਿਆ ।

8ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਖੇਤ ਦਾ ਨਾਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ‘ਲਹੂ ਦਾ ਖੇਤ’ ਹੈ ।

9ਇਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨਬੀ ਦਾ ਕਿਹਾ ਹੋਇਆ ਇਹ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ: “ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਤੀਹ ਸਿੱਕੇ ਲੈ ਲਏ, ਜੋ ਮੁੱਲ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਿੱਥਿਆ ਸੀ,

10ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁਮਾਰ ਦਾ ਖੇਤ ਮੁੱਲ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ।”

11ਫਿਰ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਰਾਜਪਾਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ । ਰਾਜਪਾਲ ਨੇ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਤੂੰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ?” ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ।”

12ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਮਹਾਂ-ਪੁਰੋਹਿਤ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਗੂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾ ਰਹੇ ਸਨ ।

13ਇਸ ਲਈ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਕੀ ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਜੋ ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ?”

14ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਨਾ ਕਿਹਾ ਜਿਸ ਤੋਂ ਰਾਜਪਾਲ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ ।

15ਹੁਣ ਪਸਾਹ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਰਾਜਪਾਲ ਦੀ ਇਹ ਰੀਤ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਕੈਦੀ ਨੂੰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ।

16ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਦਨਾਮ ਕੈਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਬਰੱਬਾਸ ਸੀ ।

17ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਛੱਡਾਂ: ਬਰੱਬਾਸ ਨੂੰ ਜਾਂ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਜੋ ‘ ਮਸੀਹ ’ ਅਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ?”

18ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਈਰਖਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਫੜਵਾਇਆ ਹੈ ।

19ਜਦੋਂ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨਿਆਂ ਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ, “ਇਸ ਬੇਕਸੂਰ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਕਹਿਣਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅੱਜ ਮੈਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਝੱਲਿਆ ਹੈ ।”

20ਪਰ ਮਹਾਂ-ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ ਕਿ ਬਰੱਬਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ।

21ਰਾਜਪਾਲ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਛੱਡਾਂ?” ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਬਰੱਬਾਸ ਨੂੰ ।”

22ਤਦ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤਾਂ ਫਿਰ ਮੈਂ ਯਿਸੂ ਨਾਲ, ਜੋ ‘ ਮਸੀਹ ’ ਅਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਕਰਾਂ?” ਉਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਓ!”

23ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕਿਉਂ, ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਹੈ?” ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਓ!”

24ਜਦੋਂ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਣ ਰਿਹਾ ਸਗੋਂ ਫ਼ਸਾਦ ਵੱਧਦਾ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਅਤੇ ਭੀੜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਧੋਤੇ, “ਮੈਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ, ਇਸ ਦੇ ਲਹੂ ਦੇ ਜ਼ਿਮੇਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਹੋ!”

25ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਇਸ ਦਾ ਲਹੂ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ!”

26ਤਦ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਈ ਬਰੱਬਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਕੋਰੜੇ ਮਰਵਾ ਕੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ।

27ਫਿਰ ਰਾਜਪਾਲ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਰਾਜਪਾਲ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਸਾਥੀ ਫ਼ੋਜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦ ਲਿਆ ।

28ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਚੋਗਾ ਪਵਾ ਦਿੱਤਾ ।

29ਫਿਰ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਕੰਢਿਆਂ ਦਾ ਤਾਜ ਬਣਾ ਕੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਨਾ ਫੜਾਇਆ । ਉਹ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਕੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮਖ਼ੌਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, “ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ!”

30ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਥੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਨਾ ਲੈ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮਾਰਿਆ ।

31ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਖ਼ੌਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੋਗਾ ਲਾਹ ਲਿਆ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਆਏ । ਫਿਰ ਉਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਲੈ ਗਏ ।

32ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਹਰ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਮਊਨ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਕੁਰੈਨੀ ਸੀ । ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਦੀ ਸਲੀਬ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ।

33ਉਹ ‘ਗੁਲਗਥਾ’ ਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆਏ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, ‘ਖੋਪੜੀ ਦੀ ਥਾਂ ।’

34ਉੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪਿਤ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮੈ ਪੀਣ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਚੱਖੀ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੀਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ।

35ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਗੁਣਾ ਪਾ ਕੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਏ ।

36ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਉੱਥੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇਣ ਲੱਗੇ ।

37ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼-ਪੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ ਲਾਇਆ, “ਇਹ ਯਿਸੂ ਹੈ ਜੋ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ ।”

38ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੋ ਡਾਕੂਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ । ਇੱਕ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ।

39ਲੋਕ ਜੋ ਉੱਥੋਂ ਦੀ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਯਿਸੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਹਿਲਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ,

40“ ਹੈਕਲ ਦੇ ਢਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਅ ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਉਤਰ ਆ ।”

41ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂ-ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਸਿੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਵੀ ਮਖ਼ੌਲ ਕੀਤੇ ।

42ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, “ਇਸ ਨੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਹੈ ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਚਾਅ ਸਕਦਾ! ਇਹ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ! ਜੇਕਰ ਇਹ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਉਤਰ ਆਵੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਾਂਗੇ ।

43ਇਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਿਆ । ਪਰ ਜੇਕਰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾਵੇ! ਇਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਸੀ, ‘ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ ।’”

44ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਡਾਕੂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ ।

45ਜਦੋਂ ਦੁਪਹਿਰ ਹੋਈ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ।

46ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਏਲੀ, ਏਲੀ, ਲਮਾ ਸਬਤਕਤਨੀ?” ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, “ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ?”

47ਜੋ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਦੇਖੋ, ਉਹ ਏਲੀਯਾਹ ਨੂੰ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹੈ ।”

48ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਦੌੜ ਕੇ ਇੱਕ ਸਪੰਜ ਨੂੰ ਸਿਰਕੇ ਵਿੱਚ ਡੋਬਿਆ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ।

49ਪਰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਠਹਿਰੋ, ਭਲਾ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਏਲੀਯਾਹ ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ!”

50ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ ।

51ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਹੈਕਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਪਰਦਾ ਉੱਪਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਪਾਟ ਗਿਆ! ਧਰਤੀ ਹਿੱਲ ਗਈ ਅਤੇ ਚੱਟਾਨਾਂ ਪਾਟ ਗਈਆਂ ।

52ਕਬਰਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਭਗਤ ਜਿਊਂਦੇ ਹੋ ਗਏ ਜੋ ਮਰ ਗਏ ਸਨ ।

53ਯਿਸੂ ਦੇ ਜੀਅ ਉੱਠਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਬਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ ।

54ਜਦੋਂ ਸੂਬੇਦਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਯਿਸੂ ਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਧਰਤੀ ਹਿੱਲਦੀ ਦੇਖੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਹੁੰਦਾ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਏ । ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ!”

55ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੁਝ ਦੂਰ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਇਹ ਦੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਯਿਸੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਗਲੀਲ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ ।

56ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੀਅਮ ਮਗਦਲੀਨੀ, ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਯੂਸਫ਼ ਦੀ ਮਾਂ ਮਰੀਅਮ ਅਤੇ ਜ਼ਬਦੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਸਨ ।

57ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਅਰਿਮਤੀਆ ਨਿਵਾਸੀ ਇੱਕ ਧਨੀ ਆਦਮੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਯੂਸਫ਼ ਸੀ, ਆਇਆ । ਉਹ ਵੀ ਯਿਸੂ ਦਾ ਚੇਲਾ ਸੀ ।

58ਉਹ ਪਿਲਾਤੁਸ ਰਾਜਪਾਲ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਮੰਗੀ । ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਯੂਸਫ਼ ਨੂੰ ਲਾਸ਼ ਦੇਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ।

59ਇਸ ਲਈ ਯੂਸਫ਼ ਨੇ ਲਾਸ਼ ਲਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਲਮਲ ਦੀ ਚਾਦਰ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੀ

60ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਬਣੀ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ । ਇਹ ਕਬਰ ਚੱਟਾਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਖੋਦੀ ਹੋਈ ਸੀ । ਇਹ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਭਾਰਾ ਪੱਥਰ ਕਬਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਰੇੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ।

61ਮਰੀਅਮ ਮਗਦਲੀਨੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਮਰੀਅਮ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉੱਥੇ ਕਬਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ।

62ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਂ-ਪੁਰੋਹਿਤ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਿਲਾਤੁਸ ਕੋਲ ਆਏ ।

63ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸ੍ਰੀ ਮਾਨ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਜਦੋਂ ਜਿਊਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਜੀਅ ਉੱਠਾਂਗਾ ।

64ਇਸ ਲਈ ਹੁਕਮ ਦੇਵੋ ਕਿ ਕਬਰ ਦੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰ ਕੇ ਨਾ ਲੈ ਜਾਣ ਅਤੇ ਫਿਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣ, ‘ਉਹ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਊਂਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ।’ ਜੇਕਰ ਇਹ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਇਹ ਅੰਤਮ ਝੂਠ ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਵੀ ਬੁਰਾ ਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ ।”

65ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹਨ ਇਸ ਲਈ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਕਬਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ ।”

66ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਗਏ ਅਤੇ ਕਬਰ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਮੋਹਰ ਲਾ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉੱਥੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤੇ ।

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →