Judges 13

Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1بني اسرائيل وري بہ اهي ساڳيائي ڪم ڪرڻ لڳا جيڪي خداوند جي نظر ۾ برا هئا. سو خداوند هنن کي چاليهن سالن تائين فلستين جي هٿ ۾ ڏيئي ڇڏيو.

2تنهن وقت ۾ منوحہ نالي هڪڙو شخص هو جيڪو صرعہ شهر جو رهاڪو هو ۽ سندس تعلق دان قبيلي سان هو. هن جي زال سنڍ هئي.

3هڪ ڏينهن خداوند جي ملائڪ انهيءَ عورت کي ڏيکاري ڏني ۽ چيائينس تہ ”جيتوڻيڪ تون سنڍ آهين ۽ ٻار ڪونہ ٿي ڄڻين، تڏهن بہ تون جلد پيٽ سان ٿيندينءَ ۽ پٽ ڄڻيندينءَ.

4سو هاڻ خبردار ٿيءُ، ڪنهن بہ قسم جي مئي يا ڪا ٻي نشي واري شيءِ نہ پيءُ، ۽ نہ وري ڪابہ ناپاڪ شيءِ کاءُ.

5انهيءَ سبب جو تون پيٽ سان ٿي جيڪو پٽ ڄڻيندينءَ سو ڄائي ڄم کان ناذير يعني خدا لاءِ وقف ٿيندو، تنهنڪري سندس مٿي ۽ منهن جا وار ڪڏهن بہ نہ ڪوڙايا وڃن. هو بني اسرائيل کي فلستين جي هٿن مان ڇڏائڻ شروع ڪندو.“

6تڏهن انهيءَ عورت اچي پنهنجي مڙس کي ٻڌايو تہ ”هڪڙو خدا جو ٻانهو مون وٽ آيو. هن جي شڪل خدا جي ملائڪ جهڙي بيحد خوفائتي هئي. نڪي مون کانئس پڇيو تہ هو ڪٿان ٿو اچي، نہ ئي وري هن مون کي پنهنجو نالو ٻڌايو.

7مون کي رڳو ايترو چيائين تہ ’تون پيٽ سان ٿيندينءَ ۽ پٽ ڄڻيندينءَ. سو هاڻي تون ڪنهن بہ قسم جي مئي يا ڪا ٻي نشي واري شيءِ نہ پيءُ، ۽ نہ وري ڪابہ ناپاڪ شيءِ کائج، ڇوجو اهو ٻار ماءُ جي پيٽ کان ئي مرڻ تائين خدا جو ناذير ٿيندو.‘“

8تڏهن منوحہ خداوند کان دعا گھري تہ ”اي مالڪ! جنهن ماڻهوءَ کي تو موڪليو هو، مهرباني ڪري تنهن کي وري بہ اسان وٽ موڪل، تہ اچي اسان کي ٻڌائي تہ ٻار جي ڄمڻ کان پوءِ اسين ان ٻار سان ڪهڙي هلت ڪريون.“

9خدا منوحہ جي دعا قبول ڪئي ۽ سندس ملائڪ وري بہ انهيءَ عورت وٽ آيو جنهن وقت هوءَ ٻنيءَ ۾ ويٺي هئي. تڏهن سندس مڙس منوحہ ساڻس گڏ نہ هو.

10سو هوءَ تڪڙي ڊوڙي پنهنجي مڙس وٽ ويئي ۽ کيس ٻڌايائين تہ ”جيڪو ماڻهو تنهن ڏينهن مون وٽ آيو هو، تنهن وري مون کي ڏيکاري ڏني آهي.“

11تڏهن منوحہ اُٿي پنهنجيءَ زال جي پٺيان هليو. هو انهيءَ ماڻهوءَ وٽ آيو ۽ پڇيائينس تہ ”ڇا تون اهو ئي ماڻهو آهين جنهن هن عورت سان ڳالهايو هو؟“ هن وراڻيو تہ ”هائو، آءٌ اهو ئي آهيان.“

12تڏهن منوحہ کانئس وڌيڪ پڇيو تہ ”جيئن تون چوين ٿو تيئن جڏهن ٿئي تڏهن اهو ٻار ڇا ڪري ۽ سندس رهڻي ڪهڻي ڪهڙي قسم جي هجي؟“

13خداوند جي ملائڪ منوحہ کي وراڻيو تہ ”جيڪي ڳالهيون مون تنهنجيءَ زال کي ٻڌايون آهن تن تي هوءَ عمل ڪري.

14هوءَ انگوري ول جي ڪابہ پيداوار نہ کائي، نہ مئي پيئي، نڪي ڪا ٻي نشي واري شيءِ پيئي ۽ نہ وري ڪا ناپاڪ شيءِ کائي. جن ڳالهين بابت مون کيس حڪم ڏنو آهي سي سڀ پوريون ڪري.“

15تڏهن منوحہ خداوند جي ملائڪ کي چيو تہ ”مهرباني ڪري تون ڪجھہ دير اسان وٽ ترس تہ آءٌ تنهنجي لاءِ هڪڙو ڇيلو تيار ڪري وٺان.“

16خداوند جي ملائڪ منوحہ کي وراڻيو تہ ”جيڪڏهن تون مون کي ترسائيندين بہ، تڏهن بہ آءٌ تنهنجو کاڌو ڪين کائيندس. پر جيڪڏهن تون اهو تيار ڪرڻ گھرين ٿو تہ پوءِ اهو خداوند جي لاءِ ساڙڻ واري قربانيءَ طور پيش ڪر.“ منوحہ کي اها خبر ڪانہ هئي تہ هو ڪو خداوند جو ملائڪ آهي.

17پوءِ منوحہ خداوند جي ملائڪ کان پڇيو تہ ”تنهنجو نالو ڇا آهي؟ آءٌ چاهيان ٿو تہ جڏهن تنهنجيون چيل ڳالهيون پوريون ٿين تڏهن اسين تنهنجي نالي جي تعظيم ڪريون.“

18خداوند جي ملائڪ وراڻيس تہ ”تون منهنجو نالو نہ پڇين تہ چڱو، ڇو تہ منهنجو نالو نهايت حيرت انگيز آهي.“

19پوءِ منوحہ هڪ ڇيلو اناج جي قربانيءَ سميت خداوند جي لاءِ ٽڪر تي قرباني ڪيو. تڏهن هڪ عجب جهڙو ڪم ٿيو جڏهن تہ منوحہ ۽ سندس زال ٻئي نهاريندا رهيا.

20جڏهن قربان‌گاهہ مان شعلو آسمان ڏانهن چڙهيو، تڏهن خداوند جو ملائڪ بہ انهيءَ شعلي ۾ مٿي چڙهي ويو. اهو ڏسندي منوحہ ۽ سندس زال سجدي ۾ ڪري پيا.

21جڏهن خداوند جي ملائڪ منوحہ ۽ سندس زال کي ٻيهر ڏيکاري نہ ڏني تڏهن منوحہ کي خبر پيئي تہ اهو خداوند جو ملائڪ هو.

22پوءِ منوحہ پنهنجيءَ زال کي چيو تہ ”اسين پڪ مري وينداسين، ڇاڪاڻ تہ اسان خدا کي ڏٺو آهي.“

23پر سندس زال چيس تہ ”جيڪڏهن خدا اسان کي مارڻ گھري ها تہ هيءَ ساڙڻ واري قرباني ۽ اناج جي قرباني اسان جي هٿان قبول نہ ڪري ها ۽ نہ هي سڀڪجھہ اسان کي ڏيکاري ها، نڪي وري هن وقت ههڙيون ڳالهيون اسان کي ٻڌائي ها.“

24پوءِ انهيءَ عورت کي پٽ ڄائو ۽ سندس نالو سمسون رکيائين. اهو ٻار وڌي وڏو ٿيو ۽ خداوند انهيءَ کي برڪت ڏني.

25جڏهن هو دان جي خيمي‌گاهہ ۾ هو، جيڪو صرعہ ۽ استال جي وچ ۾ آهي، تڏهن خداوند جي روح هن کي بيدار ڪرڻ شروع ڪيو.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →