Judges 14

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ซิมโซนได้ลงไปยังเมืองธิมนัธ, เห็นบุตรสาวชาวฟะลิศตีมคนหนึ่งที่เมืองนั้น.

2แล้วกลับขึ้นมาแจ้งแก่บิดามารดาว่า, ได้พบหญิงชาติฟะลิศตีมคนหนึ่งในเมืองธิมนัธ: โปรดไปขอเขาให้ภรรยาของฉัน.

3บิดามารดาจึงตอบว่า, บุตรสาวในวงศ์ญาติของเจ้าหรือบรรดาวงศ์ญาติของเราไม่มีสักคนหรือ? เจ้าจึงจะไปรับภรรยามาแต่ชาติฟะลิศตีมที่ไม่ได้รับศีลสุนัศ, ซิมโซนจึงตอบบิดาว่า, จงไปขอหญิงนั้นให้ฉันเถิด; ด้วยเขาเป็นที่จับใจฉันมากนัก.

4บิดามารดาไม่รู้ว่าเหตุการณ์นั้นเกิดแต่พระยะโฮวา, พระองค์ทรงหาเหตุจะต่อสู้พวกฟะลิศตีม: ด้วยในกาลครั้งนั้นพวกยิศราเอลอยู่ใต้บังคับชาติฟะสิศตีม

5ซิมโซนกับบิดามารดาจึงพากันลงไปเมืองธิมนัธ, พอเข้าสวนองุ่นเมืองนั้นมาแล้ว: ก็มีสิงห์โตหนุ่มตัวหนึ่งได้คำรามซิมโซน.

6พระวิญญาณแห่งพระยะโฮวาสรวมทับซิมโซนๆ ก็ฉีกมันดุจฉีกตัวลูกแพะ, โดยไม่มีสิ่งใดในมือ: การที่เขาทำนี้มิได้บอกเล่าให้บิดามารดารู้.

7แล้วซิมโซนก็ลงไปพูดกับหญิงนั้น, มีความชอบใจมาก.

8ภายหลังเมื่อกลับมารักหญิงนั้น, เขาก็แวะไปดูซากสิงห์โต: เห็นรังผึ้งทั้งมีน้ำผึ้งอยู่ในซากสิงห์โต.

9ซิมโซนก็เอื้อมมือหยิบรวงผึ้ง, กินพลางเดินพลางจนถึงบิดามารดาจึงให้กินด้วย: แต่ไม่ได้บอกว่าได้น้ำผึ้งมาจากซากสิงห์โต

10ส่วนบิดามารดาก็ลงไปหาหญิงนั้น: และซิมโซนได้ทำการเลี้ยง ณ ที่นั้น, ตามธรรมเนียมของผู้ที่เป็นเจ้าบ่าว.

11ครั้นชนทั้งปวงพบซิมโซนก็พาชายหนุ่มสามสิบคนมาเป็นเพื่อน.

12ซิมโซนจึงพูดแก่เขาทั้งหลายว่า, ให้ข้าพเจ้าทายปริศนาท่านทั้งปวงข้อหนึ่ง: แม้นท่านทั้งหลายจะแก้ให้ข้าพเจ้าภายในการเลี้ยงเจ็ดวันนี้ได้แล้ว, ข้าพเจ้าจะให้เสื้อชั้นในแก่ท่านทั้งหลายสามสิบตัว ชั้นนอกสามสิบตัว:

13ถ้าท่านทั้งหลายคิดแก้ไม่ได้, ท่านทั้งหลายจะต้องให้เสื้อชั้นในสามสิบตัว, ชั้นนอกสามสิบตัวแก่ข้าพเจ้า. คนเหล่านั้นจึงว่า, จงกล่าวปริศนานั้นให้เราฟังเถิด.

14เขาทายชนเหล่านั้นว่า, อาหารกินออกมาจากผู้กิน, และรสหวานออกมาจากผู้มีกำลัง, ครั้นล่วงมาสามวันเขาคิดแก้ปริศนานั้นยังไม่ได้

15เมื่อถึงวันที่เจ็ดเขาทั้งหลายพูดแก่ภรรยาซิมโซนว่า, จงชวนผัวเจ้าให้แก้ปริศนาให้เราฟังเถิด, ถ้าไม่อย่างนั้นเราจะเอาไฟเผาเจ้าทั้งบ้านเรือนบิดาเจ้าเสีย: พวกเจ้าเชิญเรามาหวังจะแย่งสิ่งของของเราหรือ,

16ภรรยาซิมโซนร้องไห้ต่อหน้าสามี, และพูดว่า, ท่านเกลียดชังฉัน, ไม่รักฉันเลย: ทายปริศนาให้พวกพลไพร่ของฉัน, ไม่บอกให้ฉันรู้. ซิมโซนตอบว่า, ดูเถิด, ก็ยังไม่ทันบอกบิดามารดาให้ฟัง, จะบอกเจ้าได้หรือ?

17นางก็ร้องไห้ต่อหน้าสามีร่ำไปตลอดเจ็ดวันนั้น, ในระหว่างที่เลี้ยงกันอยู่: เมื่อถึงวันที่เจ็ด, จึงบอกภรรยา, เพราะนางคอยรบกวนอยู่: นางก็ไปแจ้งปริศนาแก่พวกของตน.

18ในวันที่เจ็ดก่อนเวลาตะวันตก, ชนชาวเมืองนั้นจึงแก้ปริศนาว่า, มีอะไรเล่าที่จะหวานกว่าน้ำผึ้ง? สัตว์อะไรเจ้าที่จะมีกำลังมากกว่าสิงห์โต? ซิมโซนจึงตอบชนเหล่านั้นว่า, ถ้าเจ้าทั้งหลายไม่ได้เอาโคตัวเมียของเราไถ, จะแก้ปริศนาของเราไม่ได้

19ขณะนั้นพระวิญญาณแห่งพระยะโฮวาสรวมทับซิมโซนๆ จึงลงไปยังเมืองอัศคะโลน ฆ่าชาวเมืองนั้นเสียสามสิบคน, ริบเสื้อผ้าของคนเหล่านั้นมาให้ผู้ที่แก้ปริศนาได้. แล้วก็ขึ้นไปบ้านของบิดาด้วยความโกรธใหญ่.

20ส่วนภรรยาของซิมโซนพ่อตาก็ยกให้แก่เพื่อนที่เคยคบเป็นมิตรสหายกันมานั้น

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย Judges → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว Judges → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ ) →