Judges 3

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ชนชาติเหล่านี้เป็นพวกที่พระยะโฮวาให้เหลืออยู่, เพื่อจะลองใจพวกยิศราเอล, โดยชนทั้งปวงนี้มิได้รู้การรบพุ่งต่อชาติคะนาอัน;

2ประสงค์แต่จะให้ลูกหลานยิศราเอลทุกชั่วอายุ, รู้จักการรบพุ่ง, ผู้ที่ไม่รู้จักครั้งก่อนก็สอนให้รู้จัก;

3กล่าวคือ, เจ้านายพวกฟะลิศตีมห้าองค์, และบรรดาชาติคะนาอัน, ชาวซีโดนและชาติฮีวี, ชาวภูเขาละบาโนน, ตั้งแต่ภูเขาบาละเฮระโมนจนถึงที่จะเข้าเมืองฮะมาธ.

4ชนเหล่านี้เหลืออยู่เพื่อลองใจพวกยิศราเอล, จะได้รู้ว่าเขาจะฟังคำโอวาทพระยะโฮวา, ซึ่งพระองค์ตรัสสั่งโมเซให้สอนปู่ย่าตายายของเขาหรือไม่.

5พวกยิศราเอลอาศัยอยู่ในท่ามกลางชาติคะนาอัน, ชาติเฮธ, ชาติอะโมรี, ชาติฟะรีซี, ชาติฮีวี, และชาวยะบูศ:

6เขาไปสู่ขอบุตรสาวชนเหล่านั้นเป็นภรรยา, หรือยกบุตรสาวของตนให้แก่บุตรชายของชนเหล่านั้น, และปฏิบัติตามพระของเขา

7พวกยิศราเอลกระทำผิดต่อพระเนตรของพระยะโฮวา, ได้ละลืมพระยะโฮวาพระเจ้าของตนเสีย, ไปปฏิบัติพระบะอาลีมและพระอัศธะโรธ.

8ความกริ้วโกรธแห่งพระยะโฮวาก็กำเริบมากขึ้นต่อพวกยิศราเอล, พระองค์จึงทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือคูซันรีซาธายิมกษัตริย์เมืองเมซะปะตาเมีย; พวกยิศราเอลปฏิบัติคูซันรีซาธายิมอยู่ถึงแปดปี.

9เมื่อพวกยิศราเอลร้องทุกข์ถึงพระยะโฮวา, พระยะโฮวาจึงทรงตั้งผู้ช่วยเป็นประธานของพวกยิศราเอล, คืออัธนีเอล, บุตรคะนัศน้องชายคาเลบ.

10พระวิญญาณพระยะโฮวาสรวมทับอัธนีเอล, ให้เป็นผู้วินิจฉัยพวกยิศราเอล, ท่านก็ได้ยกไปทำศึก: พระยะโฮวาทรงมอบคูซันรีซาธายิมกษัตริย์เมืองเมซะปะตาเมียไว้ในมือท่าน; ให้มีชัยชะนะต่อคูซันรีซาธายิม.

11ขณะนั้นแผ่นดินเป็นสุขสงบเงียบอยู่สี่สิบปี. แล้วอัธนีเอลบุตรคะนัศสิ้นชีพ

12พวกยิศราเอลก็กำเริบในการชั่วต่อพระเนตรพระยะโฮวาอีก: พระยะโฮวาจึงทรงอุดหนุนเอฆโลนพระเจ้าแผ่นดินโมอาบให้ชะนะต่อพวกยิศราเอล, ด้วยเขาทำผิดต่อพระเนตรพระยะโฮวา.

13ท่านได้รวมพวกอำโมนและอะมาเล็ค, ยกมารบพุ่งต่อพวกยิศราเอล, มีชัยชะนะตีเมืองป่าตาลได้.

14พวกยิศราเอลได้ปฏิบัติเอฆโลนพระเจ้าแผ่นดินโมอาบถึงสิบแปดปี

15เมื่อพวกยิศราเอลร้องทุกข์ทูลพระยะโฮวา, พระยะโฮวาทรงตั้งผู้ช่วยให้เขา, ชื่อเอฮูดบุตรเฆรา, ในตระกูลเบ็นยามิน, เป็นผู้ถนัดมือซ้าย: พวกยิศราเอลจึงฝากให้ท่านนำเครื่องบรรณาการไปถวายเอฆโลนพระเจ้าแผ่นดินโมอาบ.

16เอฮูดได้จัดหากั้นหยั่นเล่มหนึ่ง, ยาวศอกหนึ่ง, เหน็บไว้ที่ใต้ผ้าที่ต้นขาขวา.

17ท่านก็นำเครื่องบรรณาการถวายเอฆโลนพระเจ้าแผ่นดินโมอาบ; เอฆโลนเป็นคนอ้วนใหญ่มาก.

18เมื่อถวายเสร็จแล้ว, จึงให้พวกที่แบกมานั้นกลับไปเสีย.

19ฝ่ายท่านกลับมาทางที่สลักหินริมฆิลฆาลทูลว่า, ข้าแต่กษัตริย์, ข้าพเจ้าขอกราบทูลข้อความลับให้ทราบ: ท่านรับสั่ง, ให้คนสงัดเงียบ. พวกเฝ้าก็ทูลลาไปหมด.

20เอฮูดเข้ามาเฝ้า; ในขณะประทับอยู่บนพระที่นั่งแต่องค์เดียว. ที่ห้องเย็นชั้นบน ทูลว่า, มีพระดำรัสแต่พระเจ้าจะกราบทูลให้ทราบ ท่านจึงลุกขึ้นจากพระที่นั่ง.

21เอฮูดเอามือซ้ายชักกั้นหยั่น, ที่ขาขวาของตน, แทงท้องเอฆโลน:

22กั้นหยั่นจมเข้าไปหมดทั้งด้าม, และปลายทะลุหลัง; มันค่นก็หุ้มกั้นหยั่นไว้, ชักไม่ออก;

23เอฮูดก็ออกมาที่เฉลียง, ปิดทวารห้องชั้นบน, ลั่นกุญแจไว้

24เมื่อเอฮูดไปแล้ว, มหาดเล็กเข้ามาดู: เห็นประตูห้องบนนั้นปิดใส่กุญแจ, สำคัญว่าท่านขึ้นไปยังที่ห้องสำราญเย็น.

25เมื่อคอยอยู่ช้านานก็ออกรำคาญ: ไม่เห็นใครเปิดทวารห้องชั้นบน; แล้วเขาไขกุญแจเปิดดู; เห็นเจ้าของตนนอนสิ้นพระชนม์อยู่ที่ดิน

26เมื่อเขากำลังคอยอยู่นั้น, เอฮูดหนีไปพ้นตำบลสลักหิน, ถึงที่ซะอีรา.

27ครั้นมาถึงแล้ว, จึงเป่าแตรตามเขตต์เขาเอ็ฟรายิม, ยกพวกยิศราเอลลงมาจากภูเขา, เอฮูดก็นำหน้าเขาไป.

28บอกเขาว่า, จงตามเรามาเถิด: ด้วยพระยะโฮวาทรงมอบพวกโมอาบข้าศึกไว้ในมือท่านทั้งหลายแล้ว. เขาทั้งหลายจึงลงมาตามเอฮูด, สกัดทางพวกโมอาบ, ที่ท่าข้ามแม่น้ำยาระเดน, มิให้ข้ามไปสักคนเดียว.

29ขณะนั้นเขาก็ประหารชีวิตพวกโมอาบประมาณหมื่นคน, คือบรรดาคนฉกรรจ์, กล้าหาญมีกำลัง; หนีก็ไม่พ้นสักคนเดียว.

30ครั้งนั้นพวกโมอาบพ่ายแพ้ฝีมือพวกยิศราเอล. แผ่นดินก็เป็นสุขสงบเงียบอยู่แปดสิบปี

31ภายหลังเอฮูดซำฆารบุตรอะนาธ, เอาประตักแทงพวกฟะลิศตีมตายหกรัอยคน: ท่านได้สงเคราะห์ช่วยพวกยิศราเอลให้รอดด้วย

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →