Judges 17

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1มีชายคนหนึ่งอยู่ที่เขาเอ็ฟรายิม, ชื่อมีคา.

2เขาบอกมารดาว่า, เงินพันร้อยแผ่นที่ลักไปจากแม่, แล้วแม่ซักถามฉันด้วยกล่าวคำสาบาน, ดูเถิด, เงินนั้นอยู่ที่ฉันๆ เป็นผู้ลักเอามา. มารดาจึงว่า, ลูกเอ๋ย, พระยะโฮวาทรงอวยพระพรแก่เจ้าเถิด.

3เขาก็คืนเงินพันร้อยแผ่นให้มารดาๆ จึงพูดว่า, เงินนี้แม่ถวายพระยะโฮวาแล้วโดยมอบไว้กับเจ้าให้ทำลูกสลัก: และรูปหล่อ, แม่จึงจะคืนเงินนั้นให้เจ้า.

4เมื่อคืนเงินนั้นให้มารดา; แล้วมารดาก็มอบเงินสองร้อยแผ่นให้ช่างเงินช่างทอง, ทำเป็นรูปสลักรูปหล่อไว้ในเรือนมีคา.

5มีคาคนนี้มีโบสถ์พระหลังหนึ่ง, ทำรูปเอโฟด; และรูปเคารพไว้. และตั้งบุตรผู้หนึ่งให้เป็นปุโรหิต.

6คราวนั้นพวกยิศราเอลไม่มีกษัตริย์, ต่างคนต่างก็ทำตามตนเห็นชอบ.

7มีชายหนุ่มคนหนึ่งมาจากบ้านเบธเลเฮ็มแขวงยูดาเกิดแต่ตระกูลยูดา, ผู้นั้นเป็นชาติเลวี, เป็นแขกบ้านอาศัยอยู่ที่นั่น.

8ชายผู้นี้ได้ออกจากเมืองเบ็ธเลเฮ็มในเขตต์ยูดา เที่ยวหาที่พักอาศัย: ครั้นเที่ยวมาถึงภูเขาเอ็ฟรายิมที่บ้านมีคา.

9มีคาจึงถามว่า, มาแต่ไหน? เขาตอบว่า นั้นเป็นคนตระกูลเลวีมาจากเมืองเบธเลเฮ็มในเขตต์ยูดา, เที่ยวหาที่พัก.

10มีคาพูดแก่เขาว่า, จงมาอยู่ด้วยกันเป็นเหมือนหนึ่งบิดาและเป็นปุโรหิต แล้วเราจะให้เงินแก่ท่านปีละสิบแผ่น กับเครื่องแต่งตัวสำรับหนึ่งทั้งอาหารด้วย. ชายเลวีจึงเข้าไปในเรือน.

11ชายเลวีก็ยินดีที่จะอยู่กับผู้นั้น; ชายหนุ่มนั้นเป็นเสมือนหนึ่งบุตรของตน.

12มีคาจึงเฉลิมชายเลวีหนุ่มคนนั้น; แล้วตั้งให้เป็นปุโรหิตอยู่ในเรือนของตน.

13มีคาจึงว่า, เดี๋ยวนี้เรารู้แล้วว่า, พระยะโฮวาจะทรงอวยพระพรแก่เรา, ด้วยเราได้เลวีผู้หนึ่งมาเป็นปุโรหิต

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →