Judges 8

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ฝูงชนในตระกูลเอ็ฟรายิมจึงพูดว่ากล่าวแก่ฆิดโอนอย่างแข็งแรงว่า, ทำไมเจ้าทำกับเราอย่างนี้, เมื่อยกไปต่อสู้กับพวกมิดยานนั้น, ไม่เชิญพวกเราไปด้วย?

2ฆิดโอนจึงตอบเขาว่า, เราได้ทำอะไรเล่า, ถ้าจะเปรียบเทียบกับการของท่านทั้งหลายก็สู้ไม่ได้? ผลองุ่นของพวกเอ็ฟรายิมที่เหลือพ้นมือของผู้เก็บก็มากกว่าผลของพวกอะบีเอศรีที่เก็บได้ทั้งหมดมิใช่หรือ?

3พระเจ้าทรงมอบโอเรบและเซพเจ้านายมิดยาน, ไว้ในมือท่านทั้งหลายแล้ว: การที่เรากระทำนั้น จะเทียบสู้กับการของท่านไม่ได้? กล่าวดังนี้แล้ว, เขาทั้งหลายก็หายโกรธ

4ฆิดโอนกับพรรคพวกสามร้อยคนที่อยู่ด้วย, พากันไล่ตามไปจนถึงฝั่งข้ามแม่น้ำยาระเดนก็อ่อนเพลียลง.

5จึงพูดแก่ชนชาวเมืองซุโคธว่า, ขอขนมให้คนที่เดินตามมารับประทานบ้าง; เพราะเขาอ่อนหิว, ในการที่เราไล่ตามซะบาและซัลมูนา, กษัตริย์มิดยาน.

6เจ้านายเมืองซุโคธจึงตอบว่า, ซะบาและซัลมูนาอยู่ในมือเจ้าแล้วหรือ? เราจะเลี้ยงกองทหารของเจ้าเพื่ออะไร?

7ฆิดโอนจึงตอบว่า, เหตุฉะนั้นเมื่อพระยะโฮวามอบซะบาและซัลมูนาไว้ในมือเราแล้ว, เราก็จะเอาเสี้ยนหนามป่ามานวดเนื้อเจ้าทั้งหลาย.

8ท่านออกจากที่นั่นขึ้นไปยังเมืองพะนูเอล, ได้พูดกับเขาเหมือนอย่างแต่ก่อน: ชนชาวพะนูเอลก็ตอบอย่างเดียวกันกับชาวซุโคธ.

9ท่านบอกชนชาวพะนูเอล, ว่า, เมื่อเรากลับมาเป็นผาสุขแล้ว, เราจะรื้อป้อมนี้เสีย

10ส่วนซะบาและซัลมูนาอาศัยอยู่ตำบลคาระโคร, กับกองทัพหมื่นห้าพ้นคน, เป็นชาวเขตต์ตะวันออกซึ่งยังเหลืออยู่: และผู้ที่ถือกระบี่ล้มตายเสียแสนสองหมื่นคน.

11ฆิดโอนก็ขึ้นไปทางเขตต์พวกอาศัยกะท่อมฝ่ายตะวันออกแห่งโนบา, และยัฆบะฮา, ตีกองทัพ: ซึ่งตั้งปรกติอยู่.

12ฝ่ายซะบาและซัลมูนาหนีไป, ฆิดโอนก็ไล่ตาม, จับซะบาและซัลมูนา, กษัตริย์พวกมิดยานได้ทั้งสององค์, กองทัพก็พ่ายแพ้ทั้งสิ้น

13ฆิดโอนบุตรโยอาศก็กลับจากการศึก, จากที่ขึ้นไปตำบลฮาเร็ศ,

14จับชายหนุ่มชาวเมื่องซุโคธได้ผู้หนึ่ง, จึงซักถามเขา: เขาก็บอกด้วยเจ้านายและผู้ใหญ่ในเมืองซุโคธถึงเจ็ดสิบเจ็ดคน.

15ฆิดโอนจึงมายังชนชาวซุโคธ, กล่าวว่า, จงดูซะบาและซัลมูนา, ซึ่งเมื่อแต่ก่อนเจ้าทั้งหลายเยาะเย้ยเรา, ว่า, ซะบาและซัลมูนาอยู่ในมือเจ้าแล้วหรือ? เราจะเลี้ยงกองทหารของเจ้าที่หิวหอบด้วยเพื่ออะไร?

16ฆิดโอนก็จับผู้ใหญ่ในเมือง, เอาเสี้ยนหนามป่า, มาสอนชนชาวเมืองซุโคธ.

17ท่านก็รื้อป้อมพะนูเอล, และประหารชีวิตชาวเมืองเสีย

18ท่านจึงถามซะบาและซัลมูนาว่า, คนที่เจ้าฆ่าในเมืองธาโบรรูปอย่างไร? เขาตอบว่า, คนเหล่านั้นรูปคล้ายกับท่าน; เป็นเหมือนราชบุตรทุกคน.

19ฆิดโอนจึงว่า, พวกเหล่านั้นเป็นพี่น้องท้องเดียวกันกับเรา: ถ้าเจ้าทั้งหลายให้เขารอดอยู่. พระยะโฮวาทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด, เราจะไม่ประหารชีวิตเจ้าแน่ฉันนั้น.

20แล้วท่านสั่งเยเธอร์บุตรหัวปีของท่านว่า, จงลุกขึ้น, ฆ่าเขาทั้งสองเสีย. เว้นแต่คนหนุ่มนั้นไม่กล้าชักกระบี่ออก: ด้วยเขายังหนุ่มอยู่.

21ฝ่ายซะบาและซัลมูนาเรียนว่า, ท่านจงลุกขึ้นฟันเองเถิด: ด้วยกำลังสมกับคนฉกรรจ์. ฆิดโอนก็ลุกขึ้น, ฆ่าซะบาและซัลมูนา, แล้วเก็บเอาเครื่องประดับคออูฐของเขาไว้

22พวกยิศราเอลก็เรียนฆิดโอนว่า, จงปกครองพวกข้าพเจ้าเถิด, ทั้งท่าน, กับลูกหลานด้วย: เพราะท่านได้ช่วยให้พ้นมือพวกมิดยาน.

23ฆิดโอนจึงตอบเขาทั้งปวงว่า, เราและบุตรของเรา, จะไม่ปกครองท่านทั้งหลาย: ด้วยพระยะโฮวาจะทรงปกครองท่านทั้งหลาย.

24ฆิดโอนก็บอกเขาเหล่านั้นว่า, เราจะขอสิ่งหนึ่งต่อท่านทั้งหลาย, คือให้ทุกๆ คนถวายตุ้มหูซึ่งได้ริบมา. ด้วยเขาเหล่านั้นเป็นชาวเมืองอิศมาเอล, ต้องใช้ตุ้มหูทองคำ.

25เขาก็ตอบว่า, เราเต็มใจจะให้. ทุกๆ คนก็ปูผ้าลง, วางตุ้มหูซึ่งริบมาได้ไว้ที่นั้น.

26ตุ้มหูทองคำซึ่งท่านขอได้นั้น, หนักพันเจ็ดร้อยบาท; ทองคำนอกจากสร้อยสังวาล, ตุ้มหูและผ้าแพรสีม่วงที่กษัตริย์มิดยานทรง, ทั้งเครื่องผูกคออูฐก็ไม่ได้นับ.

27ฆิดโอนเอาทองคำนี้ทำเป็นรูปเอโฟด, ไว้ที่อัฟรา: ณ เมืองของท่าน, แล้วบรรดาพวกยิศราเอลผิดประเพณี: ก็ไปนมัสการรูปที่นั้นเป็นบ่วงแร้วแก่ฆิดโอน, และพงศ์พันธุ์ของท่าน.

28ชาวเมืองมิดยานก็พ่ายแพ้ต่อหน้าพวกยิศราเอล. ไม่อาจยกศีรษะขึ้นอีกเลย. คราวฆิดโอนนั้นแผ่นดินก็เป็นสุขสงบเงียบอยู่ถึงสี่สิบปี

29ฝ่ายยะรูบาละบุตรโยอาศก็ไปอาศัยอยู่บ้านของตน.

30ฆิดโอนมีบุตรชายเกิดแต่สายโลหิตของท่านเจ็ดสิบคน: ด้วยว่าท่านมีภรรยาหลายคน.

31เมียน้อยของฆิดโอนชาวเมืองเซเค็ม, มีบุตรชายผู้หนึ่งด้วยฆิดโอน, ให้ชื่อบุตรนั้นว่า, อะบีเมเล็ค.

32ฆิดโอนบุตรโยอาศอายุชะราลงก็สิ้นชีพ, เขาเชิญศพไปฝังไว้เมืองอัฟรา, ในอะบีเอศรีซึ่งเป็นที่ฝังศพของโยอาศบิดาของท่าน

33เมื่อฆิดโอนสิ้นชีพแล้ว, พวกยิศราเอลได้ผิดประเพณี, ไปตามพระบาอะลีม, ถือบาละบะรีธเป็นพระของตน.

34พวกยิศราเอลมิได้ระลึกถึงพระยะโฮวาพระเจ้าของตน, ผู้ทรงช่วยให้รอดพ้นจากมือข้าศึกอันล้อมรอบ:

35เขาไม่ได้สนองกรุณาคุณต่อ, วงศ์ยะรูบาละ, คือฆิดโอน, ให้สมกับบรรดาการดีซึ่งฆิดโอนได้ทำไว้แก่พวกยิศราเอล

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →