Leviticus 14 — Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

8และคนที่ชำระตัวนั้นจะซักผ้าของคนและโกนศีรษะและอาบน้ำของตัว; เพื่อเขาจะได้เป็นสะอาด. ภายหลังนั้นเขาจึงเข้ามาได้, และจะต้องอาศัยอยู่นอกเรือนของตนเจ็ดวัน.

9ครั้นถึงวันที่เจ็ดเขาจะต้องโกนศีรษะและหนวดและคิ้วให้หมด. และต้องซักผ้าของตน, และเอาน้ำล้างตัว, คนนั้นจึงเป็นสะอาด

10“และในวันที่แปด, เขาจะต้องเอาลูกแกะตัวผู้ปราศจากพิการสองตัว, และลูกแกะตัวเมียขวบหนึ่ง ปราศจากพิการ, และแป้งละเอียดเจือด้วยน้ำมันทะนานหนึ่ง, กับน้ำมันชามหนึ่ง.

11และปุโรหิตผู้ทำตนนั้นให้เป็นสะอาด, จะต้องพาคนที่เป็นสะอาดกับของเหล่านั้น, มาต่อพระพักตรพระยะโฮวาที่ประตูพลับพลาประชุม.

12และปุโรหิตจะเอาลูกแกะตัวผู้ตัวหนึ่ง กับน้ำมันชามหนึ่งถวาย, เป็นเครื่องไถ่ความผิด, และยกของเหล่านี้, ถวายต่อพระพักตรพระยะโฮวา.”

13และปุโรหิตจะฆ่าลูกแกะนั้น, ในที่เคยฆ่าสัตว์สำหรับบูชาไถ่โทษผิด, คือในที่บริสุทธิ์; เพราะของเหล่านี้เป็นของปุโรหิตเหมือนเครื่องบูชาไถ่โทษ, เป็นของบริสุทธิ์.

14และปุโรหิตจะเอาโลหิตของสัตว์ที่บูชาไถ่ความผิดนั้น, มาเจิมที่ยอดใบหูข้างขวา, และแม่มือแม่เท้าของคนที่เป็นสะอาดนั้น.

15และปุโรหิตจะเอาน้ำมันเทลงในฝ่ามือข้างซ้ายของตน.

16และปุโรหิตจะเอานิ้วขวาจุ่มลงในน้ำมันที่มือข้างซ้าย, ประพรมน้ำมันนั้นลงต่อพระพักตรพระยะโฮวาเจ็ดหน.

17และน้ำมันที่เหลือในมือของปุโรหิตนั้น, เขาจะเจิมที่ยอดใบหูข้างขวา, และที่แม่มือแม่เท้าของคนที่จะเป็นสะอาด, ในที่เจิมโลหิตไว้แล้ว,

18และน้ำมันที่ยังอยู่ในมือของปุโรหิตนั้น; เขาจะเทลงบนศีรษะคนที่จะเป็นสะอาดนั้น, และปุโรหิตจะทำบูชาไถ่โทษเพราะคนนั้น, ต่อพระพักตรพระยะโฮวา.

19ปุโรหิตจะถวายบูชาไถ่โทษเพราะคนที่จะเป็นสะอาด, ปราศจากมลทินนั้น, และภายหลังปุโรหิตจึงจะฆ่าสัตว์สำหรับเผาบูชา.

20และปุโรหิตจะถวายเครื่องบูชา, และเครื่องกระยาหารบนแท่นบูชาไถ่โทษของคนนั้น, แล้วคนนั้นก็เป็นสะอาด

21“และถ้าคนนั้นเป็นคนจนไม่มีของมาก, ก็ให้เขาเอาลูกแกะตัวหนึ่งยกขึ้นถวายไถ่โทษของตน, และแป้งละเอียดแล่งหนึ่งเจือด้วยน้ำมัน, กับน้ำชามหนึ่ง, เป็นเครื่องกระยาหาร,

22และนกเขาสองตัว หรือ นกพิราบหนุ่มคู่หนึ่งตามแต่จะได้, ตัวหนึ่งเอาเป็นเครื่องบูชาไถ่โทษ, ตัวหนึ่งเอาเป็นเครื่องเผาบูชา.

23ในวันที่แปดให้เขาเอาของเหล่านี้มาให้แก่ปุโรหิตที่พลับพลาประชุม, ต่อพระพักตรพระยะโฮวา.

24และปุโรหิตจะเอาลูกแกะสำหรับบูชาไถ่โทษ, และชามน้ำมันยกขึ้นถวายต่อพระพักตรพระยะโฮวา.

25และปุโรหิตจะฆ่าลูกแกะนั้นเอาโลหิตมาใส่บนยอดใบหูข้างขวา, และที่แม่มือแม่เท้าของคนที่จะเป็นสะอาดนั้น.

26และปุโรหิตจะเทน้ำมันลงในมือข้างซ้ายของตน.

27แล้วเอานิ้วมือขวาจุ่มลงในน้ำมันที่อยู่ในมือข้างซ้าย, ประพรมต่อพระพักตรพระยะโฮวาเจ็ดหน.

28และปุโรหิตจะเอาน้ำมันในฝ่ามือใส่ที่ยอดใบหูข้างขวา, และแม่มือแม่เท้าข้างขวาของคนที่จะเป็นสะอาดในที่เจิมโลหิตไว้แล้วนั้น.

29และน้ำมันที่ยังเหลืออยู่ในมือของปุโรหิต, เขาจะเทบนศีรษะของคนที่จะเป็นสะอาด, เป็นที่ไถ่โทษของคนนั้นต่อพระพักตรพระยะโฮวา.

30และเขาจะเอานกเขาคู่หนึ่ง, หรือนกพิราบหนุ่มนั้นตามแต่จะได้มาบูชาถวาย,

31ตัวหนึ่งเอาเป็นเครื่องบูชาไถ่โทษ, และอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาถวายกับเครื่องกระยาหาร, ของเหล่านี้ปุโรหิตจะบูชาถวายต่อพระพักตรพระยะโฮวา, ไถ่โทษคนที่จะเป็นสะอาด.

32ดังนี้แหละเป็นบัญญัติแก่คนจนที่จะชำระตัวให้ปราศจากโรคเรื้อน.”

33พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซและอาโรนว่า,

34“เมื่อท่านทั้งหลายมาถึงแผ่นดินคะนาอันแล้ว, ซึ่งเราจะให้เป็นมรดกแก่ท่าน, และจะเกิดโรคเรื้อนในเรือนที่ท่านทั้งหลายอยู่นั้น.

35ผู้เจ้าของเรือนนั้นต้องมาบอกกับปุโรหิตว่า, ‘ข้าพเจ้าเห็นว่าโรคเรื้อนเกิดขึ้นในเรือนของข้าพเจ้า.’

36ปุโรหิตจึงจะสั่งให้เขาเอาของทั้งปวงออกจากเรือนเสียก่อน, เพื่อมิให้สิ่งของเหล่านั้นเป็นมลทิน, แล้วปุโรหิตจึงจะเข้าไปดูในเรือน.

37และปุโรหิตจะดูเรือนที่เกิดโรคเรื้อนนั้น, ถ้าเห็นว่าที่ฝาเรือนนั้นเป็นสีเขียวหรือสีแดงดุจโรคเรื้อน.

38ปุโรหิตจึงจะออกจากเรือนนั้น, และปิดประตูไว้เจ็ดวัน.

39ครั้นถึงวันที่เจ็ดปุโรหิต จึงจะมาดูอีก, ถ้าเห็นว่าโรคแผ่ลามออกไปที่ฝาผนังแล้ว.

40ปุโรหิตจึงจะสั่งให์เขารื้อฝาผนังที่มีโรคติดนั้น, ทิ้งเสียนอกเมืองที่กองหยากเยื่อ.

41และจะให้เขาขุดทั่วไปในเรือนนั้น, และเก็บเอาผงที่ขุดนั้นไปทิ้งเสียนอกเมืองในที่กองหยากเยื่อ.

42และให้เขาก่อและถือปูนที่รื้อนั้นเสียใหม่

43“ถ้าโรคนั้นบังเกิดขึ้นอีกในเรือนที่รื้อและก่อถือปูนขึ้นใหม่นั้น,

44ปุโรหิตจึงมาดูอีก, ถ้าเห็นว่าโรคนั้นแผ่ลามออกมากไปก็รู้ว่าเรือนนั้นเป็นโรคร้าย, เรือนนั้นก็เป็นมลทิน.

45และปุโรหิตจะให้รื้อเรือนนั้นเสีย, เอาหินและปูนและไม้นั้นขนออกไปนอกเมืองและทิ้งเสีย, ในที่โสโครก.

46แต่ผู้ที่จะเข้าไปในเรือนนั้น, เมื่อประตูยังปิดอยู่ผู้นั้นจะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

47และผู้ที่นอนหรือกินอยู่ในเรือนนั้นจะต้องซักผ้าของตน.

48เมื่อปุโรหิตเข้ามาดูเห็นว่าโรคนั้นไม่แผ่ลามออกไปในเรือนที่รื้อทำใหม่นั้น, ปุโรหิตจึงจะกล่าวประกาศว่าเรือนนั้นเป็นสะอาด; เพราะโรคหายแล้ว.

49และปุโรหิตจะเอานกสองตัวกับไม้สน และขนแกะสีแดงและต้นหุสบ, ทำเรือนให้เป็นสะอาด.

50และปุโรหิตจะฆ่านกตัวหนึ่งในภาชนะดินที่มีน้ำใสสะอาด.

51และเอาไม้สนและต้นหุสบและขนแกะสีแดง, กับนกที่ยังเป็นอยู่ชุบที่ในโลหิตของนกที่ฆ่าเหนือน้ำใสสะอาดนั้นประพรมเรือนนั้นเจ็ดหน.

52ปุโรหิตจะกระทำให้เรือนนั้นเป็นสะอาดด้วยโลหิตของนก, และด้วยน้ำใสสะอาด, และนกที่ยังเป็น, และไม้สนและต้นหุสบและขนแกะสีแดงนั้น.

53และปุโรหิตจะปล่อยนกที่ยังเป็นอยู่ไปที่ทุ่งนา. กระทำดังนี้เป็นที่ไถ่โทษเรือน, และเรือนจะเป็นสะอาด

54“นี้เป็นบัญญัติแก่บรรดาโรคเรื้อนทุกอย่าง,

55และเพราะโรคเรื้อนที่ติดเรือน,

56และเพราะโรคที่กายเป็นสะเก็ดและสีแดง.

57จะกำหนดให้รู้ของมลทินและของสะอาด, นี้เป็นบัญญัติของโรคเรื้อน.”