Leviticus 4

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1พระยะโฮวาทรงตรัสแก่โมเซว่า,

2“จงบอกแก่พวกยิศราเอลว่า, “ถ้าผู้ใดจะล่วงผิดพระบัญญัติของพระยะโฮวา, เพราะมิได้เอาใจใส่ให้รู้, และจะล่วงผิดแต่สักสิ่งหนึ่งที่ไม่สมควร

3ถ้าปุโรหิตผู้ที่ต้องชะโลมแล้วกระทำผิด, เป็นเหตุให้ไพร่พลหลงผิดไปด้วย, ก็ให้ปุโรหิตนั้นเอาโคหนุ่มตัวผู้อันปราศจากพิการ, มาบูชาถวายแก่พระยะโฮวาเป็นที่ไถ่ความผิดที่ตัวล่วงแล้วนั้น.

4และให้ปุโรหิตเอาโคตัวผู้นั้นมาถึงประตูพลับพลาประชุมต่อพระพักตรพระยะโฮวา, ให้วางมือของตนลงบนศีรษะสัตว์นั้น, และฆ่าเสียต่อพระพักตรพระยะโฮวา.

5และปุโรหิตที่ต้องชะโลมจะเอาโลหิตโคตัวผู้นั้นเข้ามาในพลับพลาประชุมนั้น.

6และปุโรหิตจะเอานิ้วมือของตนจุ่มลงในโลหิต. และประพรมเข้าที่ม่านในห้องบริสุทธิ์เจ็ดหน, ต่อพระพักตรพระยะโฮวา.

7และปุโรหิตนั้นจะเอาโลหิตนั้นเจิมที่เขามุมแท่นเผาเครื่องหอม, ที่อยู่ในพลับพลาประชุมต่อพระพักตรพระยะโฮวา, และโลหิตโคที่เหลืออยู่นั้นเขาจะเทลงที่เชิงแท่นเผาเครื่องบูชา, ที่อยู่ตรงพลับพลาประชุม.

8และเขาจะเอาเปลวและมันออกจากตัวโคสำหรับบูชาไถ่ความผิดนั้น: คือเปลวที่อยู่ข้างในกับมันที่ติดอยู่กับเครื่องใน,

9และไข่ดันทั้งสองอันกับมันที่ติดอยู่ด้วย, และพังผืดที่อยู่เหนือตับเหนือไข่ดันนั้นจะเอาออกเสีย.

10เหมือนอย่างได้กระทำด้วยโคเป็นเครื่องบูชาโมทนาพระคุณนั้น, และปุโรหิตจะเผาของเหล่านี้บนแท่นบูชา.

11แต่หนังโคกับเนื้อทั้งหมดและศีรษะ, ขาและเครื่องในกับคูถ.

12ทั้งตัวโคนั้นจะยกออกไปข้างนอกที่หยุดพัก, ถึงที่สะอาดที่เคยทิ้งเถ้าไฟ, และเผาเสียด้วยไฟและฟืน, ในที่ทิ้งเถ้าไฟนั้น

13“ถ้าทั้งจำพวกยิศราเอลจะทำผิดด้วยไม่เอาใจใส่ให้รู้, และความผิดนั้นยังไม่ปรากฏแจ้งแก่ฝูงคนทั้งปวง, ที่เขาผิดพระบัญญัติพระยะโฮวาในการไม่ควรกระทำก็มีโทษอยู่.

14ครั้นเมื่อความผิดที่เขาได้กระทำปรากฏแจ้งแล้ว, ก็ให้พวกที่ประชุมนั้นถวายโคตัวผู้หนุ่ม, เป็นที่ไถ่ความผิดนั้น: ให้เอาโคนั้นมาที่พลับพลาประชุม.

15และพวกผู้เฒ่าจะวางมือของคนลงบนศีรษะโคนั้น, ต่อพระพักตรพระยะโฮวา, และให้ฆ่าตัวโคนั้นต่อพระพักตรพระยะโฮวา,

16และปุโรหิตที่ต้องชะโลม, จะเอาเลือดโคนั้นเข้ามาในพลับพลาประชุม.

17และปุโรหิตจะเอานิ้วมือของตนจุ่มลงในโลหิต, และประพรมเขาที่ม่านเจ็ดหน, ต่อพระพักตรพระยะโฮวา.

18และปุโรหิตนั้นจะเอาโลหิตเจิมเขามุมแท่น, ที่อยู่ตรงพระพักตรพระยะโฮวาในพลับพลาประชุม, และโลหิตที่เหลืออยู่นั้น เขาจะเทลงที่เชิงแท่นเผาเครื่องบูชา, ที่อยู่ตรงพลับพลาประชุม.

19และปุโรหิตจะเอาเปลวและมันทั้งหมด, เผาบูชาถวายบนแท่น.

20และเขาจะทำโคตัวผู้นี้เหมือนอย่างโคที่บูชาถวายไถ่ความผิดนั้นเหมือนกัน, และปุโรหิตจะทำถวายไถ่โทษแทนเขาทั้งหลาย, และพระเจ้าจะทรงโปรดเขา.

21และปุโรหิตจะเอาโคนั้นออกไปนอกที่หยุดพัก, และเผาเสียเหมือนอย่างโคเผาบูชาตัวก่อนนั้น: เป็นเครื่องบูชาไถ่ความผิดฝูงคนทั้งปวง

22“ถ้าผู้ครองรักษาเมืองกระทำผิด. ด้วยไม่เอาใจใส่ให้รู้ด้วยผิดพระบัญญัติพระยะโฮวาเจ้า, กระทำการไม่ควรจะทำมีโทษอยู่,

23เมื่อรู้สึกว่ากระทำผิดดังนั้นแล้ว, ก็ให้ผู้นั้นเอาเครื่องบูชามา: คือลูกแพะตัวผู้ปราศจากพิการ.

24ให้ผู้นั้นวางมือของตนลงบนศีรษะตัวแพะนั้น, และฆ่าเสียในที่เขาเคยฆ่าสัตว์สำหรับเผาบูชาต่อพระพักตรพระยะโฮวา, ให้เป็นเครื่องไถ่ความผิดของผู้นั้น.

25และปุโรหิตจะเอาโลหิตของสัตว์ที่บูชาไถ่ความผิดนั้น, ด้วยนิ้วมือเจิมลงที่มุมแท่นที่เผาบูชาและจะเทโลหิตที่เหลือนั้นลงที่เชิงแท่นเผาเครื่องบูชา.

26และปุโรหิตจะเอามันทั้งหมดเผาบูชาบนแท่น, เหมือนอย่างมันของเครื่องบูชาสำหรับโมทนาพระคุณนั้น, และปุโรหิตจะทำถวายไถ่โทษแทนผู้กระทำผิดนั้น, และพระเจ้าจะทรงโปรดเขา

27“ถ้าผู้ใดในพวกไพร่พลทำผิดพระบัญญัติพระยะโฮวา, ในการปรนนิบัติที่ไม่ควรจะกระทำมีโทษอยู่, เพราะมิได้เอาใจใส่ให้รู้.

28เมื่อเขารู้สึกตัวว่าผิดดังนั้นแล้ว, ก็ให้ผู้นั้นเอาเครื่องบูชามา: คือลูกแพะตัวเมียปราศจากพิการ, เป็นเครื่องไถ่ความผิดที่เขากระทำนั้น.

29และให้ผู้นั้นวางมือลงบนศีรษะสัตว์, ที่บูชาไถ่ความผิดนั้นและฆ่าเสียในที่เผาบูชาถวาย.

30และปุโรหิตจะเอาโลหิตสัตว์นั้นด้วยนิ้วมือของตน, เจิมลงบนเขามุมแท่นเผาบูชา: โลหิตที่เหลือจะเทลงที่เชิงแท่น.

31เขาจะเอามันทั้งหมดของสัตว์นั้นเหมือนอย่างได้เอามันออกจากสัตว์, ที่ถวายสำหรับโมทนาพระคุณนั้น, และปุโรหิตจะเผาเสียบนแท่นถวายแก่พระยะโฮวา: เป็นโอชารสอันหอม, และปุโรหิตจะทำถวายไถ่โทษแทนผู้นั้น, และพระเจ้าจะทรงโปรดเขา

32“ถ้าผู้นั้นเอาลูกแกะมาเป็นของถวายไถ่ความผิด, ก็ให้เอาแกะตัวเมียปราศจากพิการ.

33ก็ให้ผู้นั้นวางมือของตนลงบนศีรษะสัตว์ที่บูชาไถ่ความผิด, และฆ่าเสียในที่เขาเคยฆ่าสัตว์เผาบูชานั้นเป็นเครื่องไถ่ความผิด.

34และปุโรหิตจะเอาโลหิตสัตว์บูชาไถ่ความผิดนั้นด้วยนิ้วมือของตน, เจิมลงบนเขามุมแท่นเผาบูชา, และโลหิตที่เหลือนั้นจะเทลงที่เชิงแท่น.

35และเขาจะเอามันทั้งหมด ของสัตว์นั้นออกเสีย, เหมือนอย่างมันของลูกแกะที่ถวายเป็นเครื่องโมทนาพระคุณนั้น, และปุโรหิตจะเผาเสียบนแท่น, กับเครื่องเผาบูชาที่กระทำด้วยไฟแก่พระยะโฮวา: ปุโรหิตจะทำถวายไถ่โทษแทนคนที่ได้กระทำผิดนั้น, และพระเจ้าจะทรงโปรดเขา.’ ”

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →