bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Leviticus 27
Leviticus 27
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
1
พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า
2
“จงบอกแก่พวกยิศราเอลว่า, เจ้าผู้ใดบนบานตัวเป็นการปฏิญาณสำคัญใหญ่, ผู้นั้นเป็นสำหรับพระยะโฮวาตามราคาของท่าน.
3
และราคาของท่านจะเป็นดังนี้: คือผู้ชายอายุตั้งแต่ยี่สิบปีจนถึงหกสิบปี, จะมีราคาค่าตัวเป็นเงินห้าสิบซะเก็ลตามอย่างที่ใช้ในโบสถ์.
4
ถ้าเป็นผู้หญิงจะมีราคาค่าตัวเป็นเงินสามสิบซะเก็ล.
5
และคนอายุห้าขวบจนถึงยี่สิบปีนั้น, ถ้าเป็นผู้ชายจะมีราคาค่าตัวเป็นเงินยี่สิบซะเก็ล, ถ้าเป็นผู้หญิงก็จะมีราคาค่าตัวเป็นเงินสิบซะเก็ล.
6
และเด็กอายุได้เดือนหนึ่งจนถึงห้าขวบ, ถ้าเป็นผู้ชายก็จะมีราคาค่าตัวเป็นเงินห้าซะเก็ล, ถ้าเป็นผู้หญิงก็จะมีราคาค่าตัวเป็นเงินสามซะเก็ล.
7
และคนมีอายุเกินหกสิบปีขึ้นไป, ถ้าเป็นผู้ชายจะมีราคาค่าตัวเป็นเงินสิบห้าซะเก็ล, ถ้าเป็นผู้หญิงจะมีราคาค่าตัวเป็นเงินสิบซะเก็ล.
8
แต่ทว่าถ้าผู้นั้นเป็นคนจนมีน้อยกว่าค่าตัวก็ให้เขามาหาปุโรหิต, และปุโรหิตจะกำหนดราคาค่าตัวแก่ผู้ที่บนบานนั้นตามที่เขามี
9
“ถ้าเป็นตัวสัตว์ที่คนทั้งปวงเคยเอามาบูชาถวายพระยะโฮวา; ก็สัตว์อันนั้นจะเป็นของบริสุทธิ์แก่พระยะโฮวา.
10
อย่าให้เขาเปลี่ยนตัวสัตว์อื่นหรือเปลี่ยนเอาตัวที่ดีแทนตัวที่ไม่ดี, หรือเปลี่ยนตัวที่ไม่ดีแทนตัวที่ดี. ถ้าแม้นเขาเปลี่ยนตัวแทนกันดังนั้นแล้ว; ก็สัตว์ทั้งสองนั้นจะเป็นของบริสุทธิ์.
11
ถ้าเป็นตัวไม่สะอาดที่เขาไม่เคยบูชาถวายแก่พระยะโฮวา: ก็ให้ผู้ที่เอาสัตว์นั้นมาพาสัตว์นั้นมาที่ตรงหน้าปุโรหิต.
12
และปุโรหิตจะ กำหนดสัตว์นั้นจะเป็นของดีหรือไม่ดี, และปุโรหิตจะกำหนดราคาเท่าไรก็จะมีราคาเท่านั้น.
13
ถ้าผู้นั้นจะใคร่ไถ่เอาสัตว์นั้นไป; ก็แบ่งราคาสัตว์เป็นห้าส่วนให้เพิ่มเติมอีกส่วนหนึ่ง
14
“ถ้าผู้ใดจะเอาเรือนของตนตั้งใว้ให้เป็นที่บริสุทธิ์แก่พระยะโฮวา; ปุโรหิตจะกำหนดราคาเรือนนั้นเป็นของดีหรือไม่ดี, และปุโรหิตจะกำหนดราคาเท่าไรก็จะมีราคาเท่านั้น.
15
ถ้าคนที่เอาเรือนตั้งไว้นั้นจะใคร่ไถ่เอาเรือนของตนอีกก็แบ่งราคาเป็นห้าส่วน; ให้เพิ่มเติมอีกส่วนหนึ่ง เรือนนั้นจึงเป็นของเขาได้
16
“ถ้าผู้ใดจะเอาที่ไร่นาอันเป็นของมรดกตั้งไว้ให้เป็นของบริสุทธิ์แก่พระยะโฮวา; ก็ให้กำหนดราคาที่นานั้นตามข้าวพืชน์ที่หว่าน: คือนาที่หว่านถังหนึ่งจะกำหนดมีราคาเป็นเงินห้าสิบซะเก็ล.
17
ถ้าคนเอานาของเขาตั้งไว้ตั้งแต่ปีที่ยินดี; ก็จะมีราคาคงอย่างนั้น.
18
แต่ถ้าเขาเอานาตั้งไว้, ภายหลังปีที่ยินดีมา ปุโรหิตก็จะกำหนดแก่เขาตามปีทั้งหลาย, ที่ยังเหลืออยู่ถึงปีที่ยินดี, และจะลดราคาให้ตาม.
19
ถ้าผู้ที่เอานาตั้งไว้นั้นจะใคร่ไถ่เอาคืนไปอีก; ก็ให้แบ่งราคาห้าส่วนเพิ่มเติมอีกส่วนหนึ่ง, และนานั้นจะเป็นของเขา.
20
ถ้าคนนั้นไม่ไถ่คืนเอาที่นานั้นก็ดี, หรือถ้าเขาได้ขายขาดไว้กับคนอื่นก็ดี; ก็จะไถ่คืนไปไม่ได้.
21
แต่นานั้นเมื่อออกไปในปีที่ยินดีก็จะเป็นของที่บริสุทธิ์แก่พระยะโฮวา, ดุจนาที่ตั้งถวายเป็นของปุโรหิต.
22
ถ้าผู้ใดตั้งถวายแก่พระยะโฮวานาที่เขาได้ซื้อ ซึ่งไม่ได้เป็นของมรดก;
23
ปุโรหิตจึงจะคิดให้เขาตามราคากำหนดที่ยังมีจนถึงปีที่ยินดี, และผู้นั้นจะต้องให้ค่าที่นานั้นไว้เป็นของบริสุทธิ์ถวายแก่พระยะโฮวา.
24
และในปีที่ยินดีนานั้นจะกลับไปยังคนที่ขายคือเจ้าของเดิม.
25
และท่านจะกำหนดราคาทั้งปวงตามอย่างซะเก็ลที่ใช้ในโบสถ์: คือยี่สิบเกราเป็นซะเก็ล
26
“แต่สัตว์หัวปีทั้งปวงที่เป็นของพระยะโฮวานั้น, อย่าให้ผู้ใดตั้งถวายเลย, จะเป็นโคก็ดีหรือแกะก็ดี: เพราะเป็นของพระยะโฮวาแล้ว.
27
ถ้าเป็นสัตว์ไม่สะอาดก็ให้เขาแบ่งราคาเป็นห้าส่วนให้เพิ่มเติมอีกส่วนหนึ่งจึงจะไถ่เอาไป, หรือถ้าเขาไม่ไถ่คืนเอาไปแล้ว; ก็ให้ขายสัตว์นั้นตามราคาของท่าน
28
“แต่ถ้าผู้ใดจะปฏิญาณตั้งถวายสิ่งหนึ่งสิ่งใดแต่บรรดาที่เขามีแก่พระยะโฮวา; จะเป็นคนก็ดีหรือสัตว์ก็ดีหรือที่ไร่นาอันเป็นของมรดกก็ดี, ก็จะขายหรือจะไถ่เอาสิ่งนั้นคืนมาหามิได้; เพราะสิ่งทั้งปวงที่ตั้งถวายดังนั้นก็ เป็นของบริสุทธิ์อย่างยิ่งแก่พระยะโฮวา.
29
ผู้ที่ปฏิญาณตั้งถวายตัวเองก็ดี หรือสิ่งของท่านผู้หนึ่งผู้ใดปฏิญาณตั้งถวายก็ดี, จะไถ่เอาไปอีกหามิได้แต่จะต้องประหารชีวิตเสียแน่นอน
30
“และส่วนสิบลดหนึ่งแต่บรรดาข้าวพืชน์ที่แผ่นดินก็ดี หรือผลต้นไม้ทั้งปวงก็ดี เป็นของพระยะโฮวา, เป็นของบริสุทธิ์แก่พระยะโฮวา.
31
ถ้าผู้ใดจะใคร่ไถ่คืนเอาสิบลดหนึ่งของตนไปก็ให้เขาแบ่งสิ่งนั้นเป็นห้าส่วน; ให้เพิ่มเติมอีกส่วนหนึ่ง.
32
และฝ่ายส่วนสิบลดหนึ่งในฝูงโคและฝูงแกะและฝูงแพะ; แต่บรรดาที่ลอดเข้าใต้ ไม้เรียวนั้น, สิบลดหนึ่งจะเป็นของพระยะโฮวา.
33
อย่าให้เขาพิจารณาดูว่าเป็นของดีหรือไม่ดี หรืออย่าให้เขาเปลี่ยนตัวอื่น, ถ้าเขาเปลี่ยนตัวอื่นแล้ว; ก็สัตว์ทั้งสองนั้นจะเป็นของบริสุทธิ์จะถ่ายเอาไปไม่ได้.’ ”
34
นี่แหละเป็นบัญญัติทั้งหลายที่พระยะโฮวาได้ตรัสสั่งแก่โมเซไว้สำหรับพวกยิศราเอลที่ภูเขาซีนาย.
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27