Leviticus 15

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซและอาโรนว่า,

2“จงกล่าวแก่พวกยิศราเอลว่าแก่เขาทั้งหลายว่า, ‘คนที่มีแผลเป็นหนองในเนื้อตัวที่เนื้อหนัง, คนนั้นเป็นมลทินเพราะแผลนั้น.

3ดังนี้แหละเขาจะเป็นมลทินเพราะหนองไหลนั้น. แม้นแผลในเนื้อหนังของเขามีหนองก็ดี, หรือแผลปิดไม่มีหนองก็ดี, เขาก็เป็นมลทินอยู่.

4คนที่มีหนองไหลนั้นจะนอนที่ไหนๆ ที่นั่นก็เป็นมลทิน, และจะนั่งลงที่ใดๆ อันนั้นก็เป็นมลทิน.

5ผู้ใดถูกต้องที่เขาเป็นมลทินจะต้องซักผ้าของคนและอาบน้ำ, ผู้นั้นก็เป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

6และผู้ใดนั่งในที่คนมีหนองไหลนั้นจะต้องซักผ้าของตนและอาบน้ำ; ผู้นั้นเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

7และผู้ใดถูกต้องเนื้อตัวของคนที่มีหนองไหลจะต้องซักผ้าของตนและอาบน้ำ: คนนั้นเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

8ถ้าคนที่มีหนองไหลนั้นบ้วนน้ำลายถูกคนสะอาด, คนนั้นต้องซักผ้าของตนและอาบน้ำ; เขาเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

9ถ้าและคนที่มีหนองไหลนั้นขี่ม้า เครื่องมานั้นก็เป็นมลทิน.

10และผู้ใดถูกต้องของที่มีอยู่ใต้คนที่มีหนองไหลนั้นก็จะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น, และผู้ที่หยิบเอาของเหล่านั้นไปจะต้องซักผ้าของตนและอาบน้ำ: เขาเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

11และผู้ใดถูกต้องคนที่มีหนองไหลและไม่ล้างมือ, คนนั้นต้องซักผ้าของตนและอาบน้ำ; เขาเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

12ถ้าคนที่มีหนองไหลนั้น ถูกต้องที่ใช้สรอยเป็นภาชนะดินก็ต้องทุบเสียให้แตก; ถ้าเป็นภาชนะไม้ก็ให้ล้างด้วยน้ำ

13“ครั้นแผลคนนั้นปิดไม่มีหนองแล้ว เขาจะคอยอยู่เจ็ดวัน, ซักผ้าของคนและอาบน้ำใสสะอาด.

14และในวันที่แปดเขาต้องเอานกเขาสองตัวหรือนกพิราบหนุ่มคู่หนึ่ง, มาถึงประตูพลับพลาประชุมต่อพระพักตรพระยะโฮวาให้แก่ปุโรหิต

15และปุโรหิตจะบูชาถวายตัวหนึ่งสำหรับไถ่โทษ และตัวหนึ่งสำหรับเผาบูชา; และปุโรหิตจะบูชาไถ่โทษต่อพระพักตรพระยะโฮวา; เพราะคนที่มีหนองไหลนั้น

16“และคนที่มีพืชน์สำหรับเกิดเผ่าพันธุ์เคลื่อนแล้วผู้นั้นต้องเอาน้ำล้างเนื้อตัว, จะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

17และผ้าก็ดีหรือหนังก็ดีที่ถูกพืชน์สำหรับบังเกิดเผ่าพันธุ์นั้น, จะต้องซักล้างน้ำจะเป็นมลทินถึงเวลาเย็น.

18และหญิงใดๆ ที่นอนกับคนที่เป็นมลทินเพราะพืชน์สำหรับบังเกิดเผ่าพันธุ์เคลื่อนนั้น, เขาทั้งสองจะต้องอาบน้ำ: เขาจะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น

19“และผู้หญิงที่มีระดูและมีโรคตกเลือดต้องอยู่ต่างหากเจ็ดวัน, และถ้าผู้ใดถูกต้องหญิงนั้นจะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

20ถ้าผู้หญิงนั้นนอนหรือนั่งที่ไหนที่นั่นก็เป็นมลทิน.

21ถ้าผู้ใดถูกต้องที่นอนของหญิงนั้นจะต้องซักผ้าของตนและอาบน้ำ: จะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

22ถ้าผู้ใดถูกต้องที่นั่งของหญิงนั้น, จะต้องซักผ้าของตนและอาบน้ำ: เขาจะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

23ถ้าของลามกนั้นติดอยู่ที่นอนหรือที่นั่ง, ผู้ใดถูกต้องสิ่งอันนั้นจะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

24ถ้าผู้ใดนอนกับผู้หญิงนั้น, และถูกต้องของลามกนั้น เขาจะเป็นมลทินอยู่เจ็ดวัน, และที่นอนของคนนั้นจะเป็นมลทินด้วย

25“ผู้หญิงที่ตกเลือดอยู่หลายวันจึงพ้นกำหนด, ที่เขาต้องอยู่ต่างหากนั้น, จะเป็นมลทินอยู่ตลอดวันเหล่านั้น.

26และที่นอนของหญิงนั้น, ในวันที่ตกเลือดก็จะเป็นมลทินอยู่: ถ้าเขานั่งที่ไหนที่นั่นก็เป็นมลทินด้วย.

27ผู้ใดจะถูกต้องของเหล่านี้จะเป็นมลทิน, เขาต้องซักผ้าของตนและอาบน้ำ: เขาเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น.

28แต่ทว่าถ้าเลือดที่ตกนั้นหยุดหาย, หญิงนั้นจะต้องคอยอยู่อีกเจ็ดวัน แล้วจึงจะเป็นสะอาด.

29และในวันที่แปดหญิงนั้นจะต้องเอานกเขาสองตัว หรือนกพิลาบหนุ่มคู่หนึ่งมาถึงปุโรหิตที่ประตูพลับพลาประชุม.

30และปุโรหิตจะถวายตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่โทษ, และตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบูชา; ปุโรหิตจะกระทำบูชาไถ่โทษคือพระพักตรพระยะโฮวา, เพราะคนที่ตกเลือดนั้น

31“ดังนี้แหละท่านจะชำระพวกยิศราเอลให้ปราศจากมลทินของเขา, กลัวเกลือกว่าเขาจะต้องตายในการบาป เมื่อเขาทำวิหารของเราที่อยู่ท่ามกลางเขาให้เป็นมลทิน

32“นี้เป็นบัญญัติแก่คนที่มีหนองไหล, และแก่คนที่ทำให้ตัวเป็นลามก,

33และแก่หญิงที่มีระดูและตกเลือดทั้งผู้ชายและหญิง, และแก่คนที่นอนกับคนที่เป็นมลทิน.”

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →