Leviticus 24

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า,

2“จงสั่งพวกยิศราเอลให้เขาเอาน้ำมันมะกอกเทศอันบริสุทธิ์ สกัดดีมาสำหรับตามตะเกียง; เพื่อจะให้ตะเกียงนั้นส่องสว่างขึ้นเสมอ.

3ในพลับพลาชุมนุมข้างนอกผ้าบังหีบไมตรีนั้น, ให้อาโรนตามตะเกียงตั้งแต่เวลาเย็นจนถึงเวลาเช้า, ฉะเพาะพระยะโฮวาเสมอ ถือเป็นบัญญัติถาวรสืบชั่วอายุทั้งหลาย.

4ให้อาโรนตั้งตะเกียงนั้นไว้บนเชิงตะเกียงอันบริสุทธิ์, ต่อพระพักตรพระยะโฮวาเสมอเป็นนิตย์

5“และเจ้าจงเอาแป้งอันละเอียด, ปิ้งขนมเป็นสิบสองอัน ๆ หนึ่งแป้งสองทะนาน.

6และเจ้าจงตั้งขนมนั้นไว้บนโต๊ะอันบริสุทธิ์, ต้องเป็นสองแถวๆ ละหกอันต่อพระพักตรพระยะโฮวา.

7เจ้าจงเอากำยานอันบริสุทธิ์มาโรยบนขนมทั้งสองแถว; หรือจะให้เป็นที่ระลึกเป็นเครื่องบูชากระทำด้วยไฟแก่พระยะโฮวา.

8ให้ปุโรหิตตั้งลำดับขนมนั้นไว้ต่อพระพักตรพระยะโฮวาทุกวันซะบาโตเสมอเป็นนิตย์, เป็นของแห่งพวกยิศราเอลตามคำสัญญาถาวร.

9ขนมนั้นจะเป็นของอาโรนและบุตรชายทั้งหลายของอาโรน, เขาทั้งหลายจะกินเสียในที่บริสุทธิ์; เพราะเป็นของบริสุทธิ์อันยิ่งแก่เขาแต่บรรดาเครื่องบูชากระทำด้วยไฟถวายแก่พระยะโฮวา.”

10ยังมีชายคนหนึ่งเป็นบุตรของหญิงชาติยิศราเอล, แต่บิดาเป็นชาวประเทศอายฆุบโตออกไปท่ามกลางพวกยิศราเอล, และบุตรของหญิงชาติยิศราเอลนั้นเกิดวิวาทกับคนหนึ่งในพวกยิศราเอล,

11และบุตรของหญิงชาติยิศราเอลนั้นได้พูดคำด่าแช่งพระนามพระเจ้า, และเขาทั้งหลายได้จับคนนั้นพามาถึงโมเซ, และมารดาคนนั้นชื่อซะโลมิธเป็นบุตรีดิบรีตระกูลดาน.

12และเขาทั้งหลายได้ขังคนนั้นไว้กว่าจะได้รู้แจ้งในพระทัยพระยะโฮวาด้วยคนนั้น

13และพระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า,

14“จงพาคนที่ได้ด่าแช่งนั้นออกไปข้างนอกที่หยุดพัก, และให้คนทั้งปวงที่ได้ยินวางมือของตนลงบนศีรษะคนนั้น, และให้คนทั้งปวงที่ประชุมนั้นเอาก้อนหินขว้าง.

15และเจ้าจงบอกแก่พวกยิศราเอลว่า, “ผู้ใดจะแช่งพระเจ้าของตนผู้นั้นต้องรับโทษของเขา.

16และผู้ใดจะด่าแช่งพระนามพระยะโฮวาต้องฆ่าผู้นั้นเสียเป็นแท้, บรรดาคนที่ประชุมจะเอาหินขว้างเขาให้ตาย, คนแขกเมืองก็ดี, หรือคนเกิดในแผ่นดินก็ดี, ที่จะแช่งพระนามพระเจ้าต้องประหารชีวิตผู้นั้นเสีย.

17ถ้าผู้ใดจะฆ่ามนุษย์ต้องฆ่าผู้นั้นเสีย.

18ถ้าผู้ใดจะฆ่าสัตว์เดียรัจฉานผู้นั้นต้องใช้สิ่งนั้นให้: ให้สัตว์แทนสัตว์.

19ถ้าผู้ใดจะกระทำให้ผู้อื่นเป็นพิการต้องกระทำให้ผู้นั้นเป็นเหมือน.

20ให้หักแทนหัก, ตาแทนตา, ฟันแทนฟัน: เขากระทำให้ผู้อื่นเป็นพิการอย่างไรก็ต้องกระทำใหเขาอย่างนั้น.

21ถ้าผู้ใดจะฆ่าสัตว์เดียรัจฉานผู้นั้นต้องใช้ให้อีก, และผู้ใดจะฆ่ามนุษย์ต้องประหารผู้นั้นเสีย.

22เจ้าทั้งหลายต้องถือธรรมเนียมบัญญัติไว้อันเดียวกัน, สำหรับคนแขกเมืองและคนเกิดในแผ่นดิน; เพราะเราเป็นยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า.’ ”

23และโมเซได้สั่งพวกยิศราเอล, ให้เขาพาคนที่ด่าแช่งนั้นออกไปข้างนอกที่หยุดพัก เอาก้อนหินขว้างให้ตาย, และพวกยิศราเอลได้กระทำเหมือนพระยะโฮวาได้ตรัสสั่งแก่โมเซนั้น

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →