Matthew 28

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 27 Jump to:

1ภายหลังวันซะบาโต เวลาใกล้รุ่งเช้าวันต้นสัปดาหะ มาเรียมัฆดาลากับมาเรียอีกคนหนึ่งนั้นมาดูอุโมงค์.

2นี่แน่ะ เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ยิ่งนัก เพราะมีทูตของพระเจ้าองค์หนึ่งได้ลงมาจากสวรรค์ กลิ้งหินนั้นออกจากปากอุโมงค์, แล้วก็นั่งอยู่บนหินนั้น.

3สัณฐานของทูตนั้นเหมือนฟ้าแลบ, เสื้อก็ขาวเหมือนหิมะ

4คนที่เฝ้าอยู่นั้นกลัวทูตองค์นั้นจนตัวสั่น, และเป็นเหมือนคนตาย.

5ทูตสวรรค์นั้นจึงกล่าวแก่หญิงเหล่านั้นว่า, “อย่ากลัวเลย, เรารู้แล้วว่า พวกท่านทั้งหลายมาหาพระเยซูซึ่งถูกตรึงไว้ที่กางเขน

6พระองค์หาได้ประทับอยู่ที่นี่ไม่, ทรงเป็นขึ้นมาแล้วตามซึ่งพระองค์ได้ตรัสไว้นั้น. มาดูที่ซึ่งพระองค์ได้ทรงนอนอยู่นั้น.

7แล้วจงรีบไปบอกพวกสาวกของพระองค์เถิดว่า พระองค์ทรงเป็นขึ้นมาจากความตายแล้ว. นี่แน่ะ, พระองค์เสด็จไปยังมณฑลฆาลิลายก่อนท่านทั้งหลาย, ท่านทั้งหลายจะได้เห็นพระองค์ที่นั่นนี่แหละเราก็บอกท่านแล้ว.”

8หญิงเหล่านั้นก็ไปจากอุโมงค์โดยเร็ว, ทั้งกลัวทั้งยินดีเป็นอันมาก, วิ่งไปบอกพวกสาวกของพระองค์.

9พระเยซูได้เสด็จมาพบกับเขาและตรัสว่า, “จงจำเริญเถิด.” หญิงเหล่านั้นก็มากอดพระบาทนมัสการพระองค์

10พระเยซูจึงตรัสแก่เขาว่า, “อย่ากลัวเลย, จงไปบอกพวกพี่น้องของเราให้ไปยังฆาลิลาย, จะได้พบกับเราที่นั่น.”

11เมื่อหญิงเหล่านั้นกำลังไป, มีทหารยามบางคนในพวกที่เฝ้าอุโมงค์นั้นเข้าไปในเมืองเล่าเหตุการณ์ทั้งปวงซึ่งบังเกิดขึ้นนั้นให้พวกปุโรหิตใหญ่ฟัง.

12พวกปุโรหิตใหญ่ก็ประชุมปรึกษากันกับผู้เฒ่า, แล้วแจกเงินเป็นอันมากให้แก่พวกทหาร

13สั่งว่า, “พวกเจ้าจงพูดว่า พวกสาวกของเขามาลักเอาศพไปในเวลากลางคืนเมื่อเรานอนหลับอยู่.

14ถ้าความนี้ทราบถึงหูเจ้าเมือง, เราจะพูดแก้ไขต่อท่านให้พวกเจ้าพ้นโทษ.”

15ครั้นพวกทหารได้รับเงินแล้ว, จึงทำตามคำสั่ง, และความนี้ก็ลือไปในท่ามกลางพวกยูดายจนทุกวันนี้

16แต่สาวกสิบเอ็ดคนนั้นก็ได้ไปยังฆาลิลายถึงภูเขาที่พระเยซูได้ทรงกำหนดไว้.

17และเมื่อเห็นพระองค์จึงกราบลงนมัสการแต่บางคนยังสงสัยอยู่.

18พระเยซูเจ้าจึงเสด็จมาใกล้ๆ แล้วตรัสแก่เขาว่า, “ฤทธานุภาพทั้งสิ้นในสวรรค์ก็ดี, ในแผ่นดินโลกก็ดี, ทรงมอบไว้แก่เราแล้ว.

19เหตุฉะนั้นท่านทั้งหลายจงออกไปสั่งสอนชนทุกประเทศให้เป็นสาวก. ให้รับบัพติศมาในนามแห่งพระบิดาและพระบุตรและพระวิญญาณบริสุทธิ์

20สอนเขาให้ถือรักษาสิ่งสารพัตรซึ่งเราได้สั่งพวกท่านไว้ นี่แหละ, เราจะอยู่กับท่านทั้งหลายเสมอไปเป็นนิตย์กว่าจะสิ้นโลก.”

← Chapter 27 Jump to: