Matthew 4

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ครั้งนั้นพระวิญญาณทรงนำพระเยซูเข้าไปในป่า, เพื่อมารจะได้ทดลองพระองค์.

2และเมื่อพระองค์ทรงอดพระกระยาหารถ้วนสี่สิบวันสี่สิบคืน, ภายหลังพระองค์ก็ทรงอยากพระกระยาหาร.

3ส่วนผู้ทดลองก็มาหาพระองค์ว่า, “ถ้าท่านเป็นบุตรของพระเจ้าจงสั่งล้อนหนเหล่านี้ให้กลายเป็นพระกระยาหาร.”

4ฝ่ายพระองค์ตรัสตอบว่า, “มีคำเขียนไว้ว่า, มนุษย์จะบำรุงชีวิตด้วยอาหารสิ่งเดียวหามิได้, แต่ด้วยบรรดาโอวาทซึ่งออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า.”

5แล้วมารก็นำพระองค์ไปยังเมืองบริสุทธิ์, และให้พระองค์ประทับอยู่ที่หอคอยบนหลังคาโบสถ์,

6แล้วได้ทูลพระองค์ว่า, “ถ้าท่านเป็นบุตรของพระเจ้าจงโจนลงไปเถิด, เพราะมีคำเขียนไว้ว่า, พระเจ้าจะรับสั่งแก่เหล่าทูตของพระองค์ให้ระวังรักษาท่าน, และเหล่าทูตจะรับประคองท่านไว้, เกลือกว่าเท้าของท่านจะกะทบหิน.”

7พระเยซูจึงตรัสตอบว่า, “ยังมีคำเขียนไว้อีกว่า, อย่าทดลองพระองค์ผู้เป็นพระเจ้าของตน.”

8อีกครั้งหนึ่งมารได้นำพระองค์ขึ้นไปบนภูเขาอันสูงยิ่งนัก, และได้แสดงบรรดาประเทศในโลกทั้งสง่าราศีของประเทศเหล่านั้นให้พระองค์ทอดพระเนตร

9แล้วได้ทูลพระองค์ว่า, “ถ้าท่านจะกราบไหว้เรา, เราจะให้สิ่งทั้งปวงเหล่านี้แก่ท่าน.”

10พระเยซูจึงตรัสตอบว่า, “อ้ายซาตาน, จงไปเสียให้พ้นเพราะมีคำเขียนไว้ว่า, จงกราบไหว้พระองค์ผู้เป็นพระเจ้าของตน, และปฏิบัติพระองค์ผู้เดียว.”

11แล้วมารจึงละพระองค์ไปและนี่แน่ะ เหล่าทูตสวรรค์ก็มาปรนนบัติพระองค์

12ครั้นพระเยซูได้ทรงทราบข่าวว่าโยฮันถูกจำไว้แล้ว, พระองค์ก็เสด็จไปยังมณฑลฆาลิลาย

13แล้วออกจากบ้านนาซาเร็ธไปอาศัยที่เมืองกัปเรนาอูม, ซึ่งอยู่ริมทะเลที่เขตต์แดนตระกูลซะบูโลนและตระกูลนัฟธาลี

14เพื่อจะให้สำเร็จตามคำซึ่งตรัสไว้โดยยะซายาศาสดาพยากรณ์ว่า.

15เขตต์แดนซะบูโลนและเขตต์แดนนัฟธาลีจดทะเล, ฟากแม่น้ำยาระเดนข้างโน้น. คือฆาลิลานซึ่งเป็นที่อาศัยของคนต่างประเทศ

16คนเหล่านั้นซึ่งนั่งอยู่ในความมืดได้เห็นความสว่างอันใหญ่. และผู้ที่อยู่ในเงาแห่งความตายก็มีความสว่างส่องมาถึงเขาแล้ว.

17ตั้งแต่นั้นมาพระเยซูได้ทรงตั้งต้นเทศนากล่าวว่า, “จงกลับใจเสียใหม่, เพราะว่าแผ่นดินสวรรค์มาใกล้แล้ว.”

18เมื่อพระเยซูได้ทรงดำเนินอยู่ตามชายทะเลฆาลิลายก็ทรงเห็นพี่น้องสองคน, คือซีโมนที่เรียกว่าเปโตรกับอันดะเรอาน้องชาย, กำลังตีอวนอยู่ที่ทะเล, เพราะว่าเขาเป็นชาวประโมง

19พระองค์ตรัสแก่เขาว่า, “จงตามเรามาเถิดเราจะตั้งท่านให้เป็นผู้จับคน.”

20เขาทั้งสองก็ละอวนทันทีติดตามพระองค์ไป.

21ครั้นพระองค์เสด็จไปจากที่นั่น, ก็ทรงทอดพระเนตรเห็นพี่น้องอีกสองคน, ชื่อยาโกโบบุตรเซเบดายกับโยฮันน้องชายกำลังชุนอวนอยู่ในเรือกับเซเบดายบิดาของเขา. พระองค์ได้ทรงเรียกเขา,

22แล้วเขาทั้งสองก็ละเรือและบิดาของเขาทันทีตามพระองค์ไป

23พระเยซูได้เสด็จไปทั้วมณฑลฆาลิลาย, ทรงสั่งสอนในธรรมศาลาของเขา, ทรงประกาศเรื่องประเสริฐแห่งแผ่นดินของพระเจ้า, และทรงรักษาโรคไข้ต่างๆ ของชาวเมืองให้หาย.

24กิตติศัพท์ของพระองค์ก็ลือไปทั่วประเทศซุเรียเขาจึงพาคนป่วยเป็นโรคต่างๆ, คนที่ทนทุกข์ทรมาน, คนผีสิง, คนเป็นลมถ้าหมูและคนง่อยมาหาพระองค์, พระองค์ก็ทรงรักษาเขาให้หาย.

25และมีคนมากหลายมาจากมณฑลฆาลิลาย, และแขวงเดกาโปลี, และกรุงยะรูซาเลม, และมณฑลยูดาย, และแม่น้ำยาระเดนฟากข้างโน้น, ติดตามพระองค์ไป

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →