Revelation 13

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1และข้าพเจ้าได้ยืนอยู่ที่หาดทรายชายทะเล, และได้เห็นสัตว์ร้ายตัวหนึ่งขึ้นมาจากทะเล มีเศียรเจ็ดเศียร มีเขาสิบเขา, และที่เขาทั้งสิบนั้นมีมงกุฎสิบมงกุฎ. และที่เศียรทั้งเจ็ดนั้นมีชื่อคำหมิ่นประมาทจารึกไว้.

2สัตว์ร้ายที่ข้าพเจ้าได้เห็นนั้น ตัวมันเหมือนเสือดาว, และตีนมันเหมือนตีนหมี, และปากมันเหมือนปากสิงห์โต และพญานาคนั้นก็ให้ฤทธิ์และบัลลังก์ของตนแก่สัตว์ร้ายนั้น, และให้มีอำนาจมาก.

3และข้าพเจ้าได้เห็นเศียรของสัตว์ร้ายนั้น เศียรหนึ่งดูเหมือนถูกฟันปางตาย แต่แผลที่ถูกฟันปางตายนั้นได้รับการพยาบาลจนหาย คนสิ้นทั้งโลกก็อัศจรรย์ใจติดตามสัตว์ร้ายนั้นไป.

4เขาทั้งหลายได้บูชาพญานาคที่ให้อำนาจแก่สัตว์ร้ายนั้น และได้บูชาสัตว์ร้ายนั้นด้วยวาจาว่า. “ใครจะเปรียบปานสัดว์นี้ได้? และใครอาจจะสู้รบกับสัตว์นี้ได้?”

5และทรงยอมให้สัตว์ร้ายนั้นมีปากพูดคำจาบจ้วงหยาบคายต่อพระเจ้า และทรงยอมให้มีอำนาจกระทำอย่างนั้นตลอดสี่สิบสองเดือน.

6มันได้ออกปากพูดคำหมิ่นประมาทต่อพระเจ้า. ต่อพระนามของพระองค์, ต่อสถานที่สถิตของพระองค์, และต่อผู้ที่อยู่ในสวรรค์.

7แล้วจึงประทานให้มันมีอำนาจกระทำสงครามต่อพวกสิทธิชน, และมีชัยชะนะแก่เขา แล้วจึงประทานให้มันมีอำนาจเหนือทุกตระกูล, ทุกภาษา, ทุกประเทศ.

8และบรรดาคนที่อาศัยแผ่นดินโลกจะบูชาสัตว์ร้ายนั้น, เว้นไว้คนทั้งปวงที่มีชื่อจดไว้ในสมุดทะเบียนประจำชีพตั้งแต่แรกทรงสร้างโลก. คือสมุดของพระเมษโปดกที่ถูกฆ่าเสียนั้น.

9ใครผู้ใดมีหูฟังได้ก็ให้ฟังเอาเถิด.

10ผู้ใดที่กำหนดไว้ให้ไปเป็นชะเลย, ผู้นั้นก็ต้องไปเป็นชะเลย คนใดที่ฆ่าเขาด้วยดาพ, คนนั้นจะถูกฆ่าด้วยดาพเหมือนกัน. นี่แหละเป็นความถือมั่นและความเชื่อของพวกสิทธิชน

11และข้าพเจ้าได้เห็นสัตว์ร้ายอีกตัวหนึ่งขึ้นมาจากแผ่นดินโลกสัตว์ร้ายนั้นมีเขาสองเขาเหมือนลูกแกะ และพูดจาเหมือนพญานาค.

12มันมีอำนาจครบถ้วนอย่างสัตว์ร้ายตัวเดิมนั้น. มันกระทำให้โลกกับคนทั้งปวงที่อาศัยโลกบูชาสัตว์ร้ายตัวเดิมนั้น ที่ได้มีบาดแผลปางตายแต่แผลหายแล้ว.

13สัตว์ร้ายนี้ได้แสดงเป็นมหานิมิตต์, จนกระทำให้ไฟตกลงมาจากฟ้ายังแผ่นดินโลกประจักษ์แก่ตามนุษย์ทั้งหลาย.

14มันได้ล่อลวงคนทั้งหลายที่อาศัยแผ่นดินโลกด้วยเหตุการณ์อัศจรรย์นั้น ซึ่งทรงยอมให้มันมีฤทธิ์กระทำได้ต่อหน้าสัตว์ร้ายตัวเดิมนั้น และมันสั่งแก่คนทั้งหลายที่แผ่นดินโลก ให้ทำรูปสัตว์ร้ายที่ถูกฟันด้วยดาพแต่ยังเป็นอยู่นั้น.

15มันมีอำนาจที่จะให้ลมหายใจเข้าในรูปสัตว์นั้น, และให้รูปสัตว์ร้ายนั้นพูดได้, และมันมีอำนาจที่จะกระทำให้บรรดาคนที่ไม่ยอมบูชารูปสัตว์ร้ายนั้นถึงความตาย.

16มันได้บันดาลให้คนทั้งปวง ทั้งผู้ใหญ่ผู้น้อย คนมั่งมีและคนจน ไทยและทาสให้รับเครื่องหมายสักที่มือขวาหรือที่หน้าผากของเขา

17และไม่ให้คนใดซื้อขายได้, เว้นไว้ผู้ที่ได้รับเครื่องหมายสักนั้น หรือมีชื่อของสัตว์นั้น, หรือมีเลขประจำชื่อของเขา.

18ในข้อนี้จงใช้สติปัญญา, ถ้าผู้ใดมีความรู้ให้คิดตรึกตรองเลขประจำชื่อของสัตว์ร้ายนั้น, เพราะว่าเป็นเลขประจำชื่อของบุคคลผู้หนึ่ง, และเลขประจำชื่อของเขาคือหกร้อยหกสิบหก

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →