Revelation 3

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1“จงเขียนฝากไปยังทูตแห่งคริสตจักรที่อยู่เมืองซัรไดว่า, “ท่านผู้มีพระวิญญาณทั้งเจ็ดของพระเจ้ากับดาราเจ็ดดวงนั้น กล่าวดังนี้ว่า. ‘เรารู้จักกิจการของพวกเจ้า, คือว่าเจ้ามีชื่อว่าเจ้าเป็นอยู่ แต่ว่าตายเสียแล้ว.

2เจ้าจงระแวดระวังให้ดี, และบำรุงส่วนที่เหลืออยู่นั้นซึ่งจวนจะตายอยู่แล้ว เพราะว่าเราหาได้พบการประพฤติของเจ้าที่ถ้วนถี่ฉะเพาะพระเจ้าไม่.

3เหตุฉะนั้นเจ้าจงระลึกว่าเจ้าได้รับและได้ยินอย่างไร, จงจดจำไว้, และกลับใจเสียใหม่. ถ้าเจ้าไม่ระแวดระวัง, เราจะมาหาเจ้าเหมือนอย่างขะโมย, และเจ้าจะไม่รู้เวลาที่เราจะมาหาเจ้านั้น.

4แต่เจ้าก็มีสองสามชื่อที่เมืองซัรได, ที่ไม่ได้กระทำเสื้อผ้าตัวให้เป็นมลทินไป, และเขาเหล่านั้นจะเดินกับเรา นุ่งห่มผ้าขาว เพราะว่าเขาเป็นคนที่สมควรแล้ว.

5ถ้าผู้ใดมีชัยชะนะ ผู้นั้นจะสวมเสื้อผ้าขาวอันงามสง่า และเราจะไม่ลบชื่อผู้นั้นจากสมุดทะเบียนประจำชีพ, แต่เราจะประกาศรับชื่อผู้นั้นฉะเพาะพระพักตรพระบิดาของเรา, และต่อหน้าพวกทูตของพระองค์.

6ใครมีหูฟังได้ก็ให้ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณตรัสไว้แก่คริสตจักรทั้งหลายเถิด.’

7“จงเขียนฝากไปยังทูตแห่งคริสตจักรที่อยู่เมืองฟีละเด็ลไฟอะว่า, “ท่านผู้บริสุทธิ์, ผู้สัตย์จริง, ผู้ถือลูกกุญแจของกษัตริย์ดาวิด, ผู้ที่เปิดและไม่มีใครปิดได้, ผู้ที่ปิดและไม่มีใครเปิด ได้กล่าวดังนี้ว่า,

8‘เรารู้จักกิจการของเจ้า (นี่แน่ะ เราได้ให้มีประตูเปิดอยู่ตรงหน้าพวกเจ้า, และไม่มีใครปิดได้), ว่าเจ้ามีความสามารถอยู่เล็กน้อย, และได้ประพฤติตามคำของเรา, และไม่ได้ปฏิเสธนามของเรา.

9จงดูเถิด, พวกสภาของซาตานที่ประกาศว่า เขาเป็นพวกยูดายแต่ไม่ได้เป็น, เขาพูดมุสา ดูเถิด เราจะบันดาลให้เขามากราบลงแทบเท้าของเจ้า, และให้เขารู้ว่า เราได้รักพวกเจ้า

10เพราะเหตุเจ้าได้ประพฤติตามคำของเรา อันจะสำเร็จได้ด้วยความเพียร, เราจะรักษาเจ้าในเวลาทดลองใจนั้น, ซึ่งจะบังเกิดมีทั่วทั้งโลก, เพื่อจะลองดูใจคนทั้งปวงที่อยู่ทั่วแผ่นดินโลก.

11เราจะมาโดยเร็ว สิ่งซึ่งเจ้ามีอยู่นั้นจงถือไว้ให้มั่น, เพื่อไม่ให้ผู้ใดชิงเอามงกุฎของเจ้าไปได้.

12ถ้าผู้ใดมีชัยชะนะ, เราจะกระทำให้ผู้นั้นเป็นเสาในพระวิหารแห่งพระเจ้าของเรา, และผู้นั้นจะไม่ออกไปภายนอกอีกเลย, และเราจะจารึกพระนามพระเจ้าของเราไว้ที่ผู้นั้น, กับชื่อเมืองของพระเจ้าของเรา คือกรุงยะรูซาเลมใหม่ที่ลอยลงมาจากสวรรค์จากพระเจ้าของเรา, และเราจะจารึกนามใหม่ของเราไว้ที่ผู้นั้นด้วย.

13ใครมีหูฟังได้ก็ให้ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณตรัสไว้แก่คริสตจักรทั้งหลายเถิด.’

14“จงเขียนฝากไปยังทูตแห่งคริสตจักรที่เมืองละโอดีไกอะว่า, “ท่านผู้ทรงสภาพเที่ยงแท้ และเป็นผู้สัตย์ซื่อและเป็นพะยานสัตย์จริง และเป็นต้นเหตุสิ่งสารพัตรซึ่งพระเจ้าทรงสร้างไว้ กล่าวดังนี้ว่า,

15‘เรารู้จักกิจการของพวกเจ้าว่า เจ้าไม่เย็นหรือไม่ร้อน เราใคร่ให้เจ้าเย็นหรือร้อน.

16เพราะเหตุเจ้าเป็นแต่อุ่นๆ ไม่เย็นไม่ร้อน, เราจะคายเจ้าออกจากปากของเรา.

17เพราะเจ้าพูดว่า. ‘เราเป็นคนมั่งมี, ได้ทรัพย์สมบัติทวีมากขึ้น, และไม่ต้องการสิ่งหนึ่งสิ่งใดเลย.’ และเจ้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นคนแร้นแค้นเข็ญใจ, เป็นคนขัดสน, เป็นคนตาบอด, และเป็นคนเปลือยกายอยู่

18เราเตือนสติเจ้าให้ซื้อทองคำจากเราที่หลอมให้บริสุทธิ์แล้ว, เพื่อเจ้าจะได้เป็นคนมั่งมีและเสื้อผ้าขาวเพื่อจะนุ่งห่มได้, และเพื่อความละอายแห่งกายเปลือยเปล่าของเจ้าจะไม่ได้ปรากฏ และจงเอาน้ำมันทาตาของเจ้าเพื่อเจ้าจะแลเห็นได้.

19เรารักผู้ใด, เราก็ว่ากล่าวและเฆี่ยนสอนผู้นั้น. เหตุฉะนั้นจงมีใจกะตือรือร้นและกลับใจเสียใหม่.

20นี่แน่ะ, เรายืนริมประตูเคาะอยู่ ถ้าผู้ใดจะฟังเสียงเราและเปิดประตู, เราจะเข้าไปหาผู้นั้น, และจะรับประทานอาหารกับเขา, และเขาจะรับประทานอาหารกับเรา.

21ผู้ใดมีชัยชะนะ, เราจะให้ผู้นั้นนั่งลงกับเราที่พระที่นั่งของเรา เหมือนเรามีชัยชะนะแล้ว, และนั่งลงกับพระบิดาของเราที่พระที่นั่งของพระองค์.

22ผู้ใดมีหูฟังได้ก็ให้ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณได้ตรัสแก่คริสตจักรทั้งหลาย.’ ”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →