Revelation 22

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 21 Jump to:

1ท่านได้ชี้ให้ข้าพเจ้าเห็นแม่น้ำแห่งชีวิต, ใสดุจแก้วไหลออกมาจากพระที่นั่งของพระเจ้า, และพระที่นั่งของพระเมษโปดก,

2ที่ท่ามกลางถนนในเมืองนั้น, ริมแม่น้ำทั้งสองฟากมีต้นไม้แห่งชีวิต. ซึ่งผลิตผลทุกๆ เดือน ปีละสิบสองครั้ง และใบของต้นไม้นั้นสำหรับรักษาพวกนานาประเทศให้หาย.

3และจะไม่มีการสาปแช่งใดๆ ต่อไปอีกเลย แต่พระที่นั่งของพระเจ้าและของพระเมษโปดกนั้นจะตั้งอยู่ที่นั่น. และบรรดาผู้ทาสของพระองค์จะปรนนิบัติพระองค์,

4และเขาทั้งหลายนั้นจะเห็นพระพักตรพระองค์ และพระนามของพระองค์จะอยู่ที่หน้าผากเขา.

5ที่นั่นจะไม่มีกลางคืนต่อไป, และเขาไม่ต้องการตะเกียงหรือแสงสว่างแห่งดวงอาทิตย์ เพราะว่าพระองค์ผู้เป็นพระเจ้าจะประทานแสงสว่างให้แก่เขา และเขาจะครอบครองอยู่เป็นนิตย์นิรันดร์

6และทูตสวรรค์องค์นั้นได้บอกข้าพเจ้าว่า, “ถ้อยคำเหล่านี้เป็นคำซื่อตรงและจริง พระองค์ผู้ทรงเป็นพระเจ้าของพวกผู้พยากรณ์อันบริสุทธิ์ได้ทรงใช้ทูตสวรรค์ของพระองค์ชี้แจงสำแดงแก่พวกทาสของพระองค์ให้รู้เหตุการณ์ทั้งปวงซึ่งไม่ช้าไม่นานจะอุบัติขึ้น.

7‘จงดูเถิดเราจะมาโดยเร็วพลัน.’ ผู้ใดที่ถือรักษาคำพยากรณ์ในหนังสือเล่มนี้ก็เป็นสุข,”

8ข้าพเจ้าคือโยฮันได้เห็นและได้ยินเหตุการณ์เหล่านี้. และครั้นข้าพเจ้าได้ยินและเห็นแล้ว. ข้าพเจ้าจึงน้อมตัวลงจะกราบไหว้แทบเท้าทูตสวรรค์ที่ได้สำแดงเหตุการณ์เหล่านี้แก่ข้าพเจ้า.

9ท่านจึงห้ามข้าพเจ้าว่า, “อย่าไหว้เลย ข้าพเจ้ากับท่านเป็นเพื่อนทาสด้วยกัน. และข้าพเจ้าเป็นแต่พวกพี่น้องของท่านคือพวกผู้พยากรณ์. และแต่พวกที่คือรักษาถ้อยคำในหนังสือเล่มนี้ จงนมัสการพระเจ้าเถิด.”

10ท่านจึงบอกข้าพเจ้าอีกว่า, “อย่าประทับตราไว้ที่คำพยากรณ์ในหนังสือเล่มนี้. เพราะว่าเวลานั้นใกล้จะถึงแล้ว.

11ผู้ที่เป็นคนอาธรรมก็ให้เขาประพฤติอาธรรมต่อไป ผู้ที่เป็นคนมลทินก็ให้เขาเป็นมลทินต่อไป ผู้ที่เป็นคนชอบธรรมก็ให้เขาเป็นคนชอบธรรมต่อไป และผู้ที่เป็นคนบริสุทธิ์ก็ให้เขาเป็นคนบริสุทธิ์ต่อไป

12จงดูเถิด, เราจะมาโดยเร็วพลัน และบำเหน็จของเราจะอยู่กับเราๆ จะให้แก่ทุกคนตามการที่เขาประพฤตินั้น.

13เราคืออาละฟาและโอเมฆา, เป็นเบื้องต้นและเป็นเบื้องปลาย, เป็นผู้เริ่มต้นและเป็นผู้สุดท้าย

14คนทั้งหลายที่ชำระเครื่องนุ่งห่มของตนก็เป็นสุข, เพื่อเขาจะมีสิทธิ์ที่จะมาถึงต้นไม้แห่งชีวิต, และเพื่อเขาจะได้เข้าไปในเมืองนั้นโดยทางประตู.

15ภายนอกนั้นมีสุนัข, และคนทำเล่ห์กะเท่ห์, และคนผิดประเวณี, และคนฆ่ามนุษย์, และคนบูชารูปเคารพ, และทุกคนที่รักและประพฤติการมุสา.”

16“เราคือเยซูได้ใช้ทูตสวรรค์ของเราไปให้เป็นพะยานสำแดงเหตุการณ์เหล่านี้แก่คริสตจักรทั้งหลาย. เราเป็นรากเง่าและเป็นเชื้อสายของดาวิด, และเป็นดาวประจำรุ่งอันรุ่งเรืองสุกใส.”

17“พระวิญญาณและเจ้าสาวนั้นก็ว่า, เชิญมาเถิด. ให้ผู้ที่ฟังนั้นว่า. ‘เชิญมาเถิด.’ และผู้ที่กระหาย, ให้เขามาเถิด และใครผู้ใดมีน้ำใจประสงค์, ก็ให้ผู้นั้นมารับประทานน้ำแห่งชีวิตโดยไม่ต้องเสียค่าอะไรเลย.”

18ข้าพเจ้าเป็นพะยานแก่ทุกๆ คนที่ได้ยินถ้อยคำในหนังสือนี้ว่า, ถ้าผู้ใดๆ จะเพิ่มข้อความในเรื่องราวพยากรณ์ของหนังสือนี้, พระเจ้าจะทรงเพิ่มภัยทรมานที่เขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้ให้แก่ผู้นั้นๆ.

19และถ้าผู้ใดจะลดข้อความจากเรื่องราวแห่งหนังสือพยากรณ์นี้, พระเจ้าจะทรงชักส่วนของผู้นั้นไปเสียจากต้นไม้แห่งชีวิต, และจากเมืองบริสุทธิ์นั้น, และจากข้อความเหล่านั้นที่เขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้

20พระองค์ผู้ทรงเป็นพะยานในเหตุการณ์ทั้งปวงเหล่านี้ตรัสว่า, “แท้จริงเราจะมาโดยเร็วพลัน.” อาเมน พระเยซูเจ้า, เชิญเสด็จมาเถิด

21ขอให้พระคุณแห่งพระเยซูเจ้าดำรงอยู่กับสิทธิชนทั้งหลายเถิด. อาเมน

← Chapter 21 Jump to: