Revelation 20

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์องค์หนึ่งลงมาจากสวรรค์ มีลูกกุญแจสำหรับเหวอันลึกนั้น, และมือท่านถือโซ่ใหญ่.

2ท่านได้จับเอาพญานาคคืองูโบราณ ที่เรียกว่าพญามารและซาตาน, และได้ผูกมัดมันไว้จนสิ้นพันปี,

3และทิ้งมันไว้ในเหวอันลึกนั้น, และได้ลั่นกุญแจประทับตรา, เพื่อจะไม่ให้มันล่อลวงชนประเทศทั้งหลายต่อไป จนครบกำหนดพันปีแล้วภายหลังนั้นต้องปล่อยมันออกไปชั่วขณะหนึ่ง

4ข้าพเจ้าได้เห็นบัลลังก์หลายบัลลังก์, และมีผู้ทั้งบนบัลลังก์นั้น และทรงมอบการพิพากษาไว้แก่ผู้เหล่านั้น และข้าพเจ้าได้เห็นวิญญาณจิตต์ของคนทั้งปวงที่ถูกตัดศีรษะมาแล้วเพราะเป็นพะยานฝ่ายพระเยซู, และเพราะพระคำของพระเจ้า, คือผู้ที่ไม่ได้บูชาสัตว์ร้ายนั้นหรือรูปของมัน, หรือไม่ได้รับรอยสักของบันไว้ที่หน้าผากหรือที่มือของเขา และเขาทั้งปวงนั้นได้ดำรงชีพอยู่ และได้ครอบครองกับพระคริสต์จนสิ้นพันปี.

5คนที่ตายแล้วนอกนั้นไม่ได้เป็นขึ้นอีกจนครบกำหนดพันปี, นี่แหละคือการเป็นขึ้นมาจากตายครั้งแรก.

6คนใดๆ ที่มีส่วนในการเป็นขึ้นมาจากตายครั้งแรกนั้นก็เป็นผาสุกและบริสุทธิ์ ความตายที่สองจะมีอำนาจเหนือคนเหล่านั้นก็หามิได้, แต่เขาจะเป็นปุโรหิตของพระเจ้าและของพระคริสต์, และจะครอบครองกับพระองค์ตลอดพันปี

7ครั้นพันปีนั้นล่วงไปแล้ว, จะปล่อยซาตานออกจากคุกที่มันอยู่นั้น

8และมันจะออกไปล่อลวงชนชาวประเทศทั้งปวงทั้งสี่ทิศแห่งแผ่นดินโลก, ทั้งกษัตริย์โฆฆและราชอาณาจักรมาโฆฆ, ให้ชุมนุมกันทำศึกสงคราม ถ้าจะนับคนเหล่านั้นได้จะมากดุจทรายที่ทะเล.

9และคนทั้งปวงนั้นได้ออกไปทั่วแผ่นดินโลก, และได้ล้อมกองทัพพวกสิทธิชน, และได้ล้อมเมืองที่รักนั้นไว้ และไฟได้ลงมาจากสวรรค์ล้างผลาญเขาเสีย.

10ฝ่ายพญามารที่ได้ล่อลวงคนเหล่านั้นให้หลงถูกโยนลงในบึงไฟที่ไหม้กำมะถัน, ที่สัตว์ร้ายกับผู้พยากรณ์เท็จอยู่นั้น และมันต้องทนทุกข์ทรมานทั้งกลางวันและกลางคืนสืบๆ ไปเป็นนิตย์

11ข้าพเจ้าได้เห็นพระที่นั่งใหญ่ขาวกับท่านผู้ประทับที่พระที่นั่งนั้น, และแผ่นดินโลกและฟ้าอากาศก็อันตรธานไปจากพระพักตรท่าน และไม่มีทีอยู่สำหรับแผ่นดินโลกและฟ้าอากาศนั้นต่อไปเลย.

12ข้าพเจ้าได้เห็นบรรดาผู้ที่ตายแล้ว ทั้งผู้ใหญ่ผู้น้อยยืนอยู่ฉะเพาะพระที่นั่งนั้น และหนังสือทั้งหลายก็เปิดออก และมีหนังสืออีกเล่มหนึ่งก็เปิดออก, คือสมุดทะเบียนประจำชีพ และผู้ที่ตายแล้วทั้งปวงก็ถูกพิพากษาตามข้อความที่จารึกไว้แล้วในหนังสือเหล่านั้นตามการที่เขาได้ประพฤติ

13ฝ่ายทะเลก็คืนคนตายทั้งหลายที่อยู่ในทะเลนั้น ความตายและเมืองผีกักคนตายไว้มากเท่าใด, ก็ได้คืนให้เท่านั้นคนทั้งหลายก็ถูกพิพากษาตามการประพฤติของตนสิ้นทุกคน.

14ความตายและเมืองผีก็ถูกผลักทิ้งลงในบึงไฟ. นี่แหละเป็นความตายที่สอง, คือบึงไฟ.

15ผู้หนึ่งผู้ใดที่ไม่มีชื่อจดไว้ในสมุดทะเบียนประจำชีพนั้น, ผู้นั้นก็ถูกทิ้งลงในบึงไฟ

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →