Revelation 4

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ภายหลังเหตุการณ์เหล่านั้น ข้าพเจ้าได้เห็นประตูในสวรรค์เปิดอยู่, และพระสุรเสียงเดิมซึ่งข้าพเจ้าได้ยินนั้นดุจเสียงแตรตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า, “จงขึ้นมาที่นี่เถิด, และเราจะสำแดงให้เจ้าเห็นเหตุการณ์ที่จะต้องเป็นไปภายหน้านั้น.”

2ในทันใดนั้นพระวิญญาณทรงดลใจข้าพเจ้า, และนี่แน่ะ มีพระที่นั่งตั้งอยู่ในสวรรค์, และมีท่านองค์หนึ่งประทับที่พระที่นั่งนั้น.

3และท่านผู้ประทับที่พระที่นั่งนั้นดูเหมือนแล้วมณีโชติและแล้วทับทิม และมีรุ่งกินน้ำล้อมรอบพระที่นั่งนั้น ดูรัศมีเหมือนแก้วมรกต.

4และล้อมรอบพระที่นั่งนั้นมีพระที่ทั้งอีกยิ่สิบสี่พระที่นั่ง และมีผู้ปกครองยี่สิบสี่คนนั่งอยู่ที่พระที่นั่งเหล่านั้น นุ่งห่มขาวและมีมงกุฎทองคำที่ศีรษะของเขา.

5และมีฟ้าแลบและฟ้าร้อง และสำเนียงต่างๆ ออกมาจากพระที่นั่ง และมีประทีปเจ็ดดวงจุดตั้งไว้ตรงหน้าพระที่นั่ง. ประทีปเหล่านั้นคือวิญญาณทั้งเจ็ดของพระเจ้า

6และตรงหน้าพระที่นั่งนั้นมีเหมือนเป็นทะเลดุจแก้วมณี และท่ามกลางพระที่นั่งและล้อมรอบพระที่นั่งนั้นมีสัตว์สี่ตัวที่มีตาเต็มอยู่ทั้งข้างหน้าข้างหลัง

7สัตว์ที่หนึ่งนั้นเหมือนสิงห์โต, สัตว์ที่สองนั้นเหมือนโค, สัตว์ที่สามมีหน้าเหมือนมนุษย์, และสัตว์ที่สี่เหมือนนกอินทรีเหิร.

8สัตว์ทั้งสี่นั้นมีปีกหกปีก, และบริบูรณ์ไปด้วยตาทั้งรอบนอกรอบใน และสัตว์เหล่านั้นร้องตลอดวันตลอดคืนไม่ได้หยุดเลยว่า, “สาธุ, สาธุ, สาธุ, แด่พระองค์ผู้ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทุกประการ, ผู้ได้ทรงสภาพอยู่ในกาลก่อน, ผู้ทรงสภาพอยู่เดี๋ยวนี้, และผู้ทรงสภาพอยู่ในเบื้องหน้านั้น.”

9และขณะเมื่อสัตว์นั้นถวายรัศมีเดช และยศศักดิ์ และคำสรรเสริญแด่พระองค์ผู้ประทับบนพระที่นั่ง ผู้ทรงสภาพสืบๆ ไปเป็นนิตย์นั้น,

10ผู้ปกครองทั้งยี่สิบสี่นั้นจึงได้กราบฉะเพาะพระองค์ผู้ประทับบนพระที่นั่ง, และนมัสการพระองค์ผู้ทรงสภาพอยู่เป็นนิตย์และเป็นนิตย์, และทิ้งมงกุฎของตนลงต่อหน้าพระที่นั่งทูลว่า,

11“องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า, และพระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย, พระองค์เป็นผู้สมควรจะรับสง่าราศี และยศศักดิ์ และฤทธานุภาพ เพราะว่าพระองค์ได้ทรงสร้างสรรพสิ่ง. และสรรพสิ่งนั้นก็ได้อุบัติขึ้นแล้วตามชอบพระทัยของพระองค์.”

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →