Revelation 2

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1“จงเขียนฝากไปยังทูตแห่งคริสตจักรที่อยู่เมืองเอเฟโซว่า, “ท่านผู้ถือดาวทั้งเจ็ดไว้ในหัตถ์เบื้องขวา และดำเนินอยู่ท่ามกลางคันประทีปทองคำทั้งเจ็ดนั้นกล่าวดังนี้ว่า,

2‘เรารู้จักกิจการของเจ้ากับทั้งการเหน็ดเหนื่อยและความเพียรของเจ้า, และซึ่งเจ้าทนต่อทุรชนเหล่านั้นไม่ได้ เจ้าได้ลองใจคนเหล่านั้นที่อวดว่าเขาเป็นอัครสาวก แต่หาได้เป็นอัครสาวกไม่, และเจ้าได้สังเกตว่าเขาเป็นคนปลอม

3และพวกเจ้าได้มีความเพียรและได้อดทนเพราะเห็นแก่นามของเรา, และไม่ได้อ่อนระอาไป.

4แต่เรามีข้อที่จะต่อว่าเจ้าบ้าง, ด้วยว่าเจ้าสลัดความรักดั้งเดิมของเจ้า.

5เหตุฉะนั้นจงระลึกถึงสิ่งที่เจ้าพลาดแล้วนั้น, และกลับใจเสียใหม่ประพฤติตามอย่างเดิม ถ้ามิฉะนั้นเราจะรีบมาหาเจ้า และจะยกคันประทีปของเจ้าออกจากที่, เว้นไว้แต่เจ้าจะกลับใจเสียใหม่.

6แต่ว่าพวกเจ้ายังมีข้อดีอยู่อย่างนี้, คือว่าเจ้าเกลียดชังการประพฤติของพวกนิโกลายตันที่เราเกลียดชังด้วย.

7ผู้ใดมีหูฟังได้ก็ให้ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณได้ตรัสไว้แก่คริสตจักรทั้งหลาย. ถ้าผ้ใดมีชัยชะนะ, เราจะให้ผู้นั้นกินผลไม้จากต้นไม้แห่งชีวิตที่อยู่ในอุทยานของพระเจ้า.’

8“จงเขียนฝากไปยังทูตแห่งคริสตจักรที่อยู่เมืองซะมุระนาว่า, “ท่านผู้เป็นเบื้องต้นและเบื้องปลาย, ผู้ถึงความตายแล้ว และยังคืนชีพมาอีก กล่าวว่า,

9‘เรารู้จักการทุกข์ลำบากและการยากจนของพวกเจ้า (แต่ว่าเจ้าก็มั่งมี), และรู้จักถ้อยคำหยาบคายแห่งคนเหล่านั้น ที่กล่าวว่าเขาเป็นพวกยูดายและหาได้เป็นไม่ แต่เป็นสภาของซาตาน.

10อย่ากลัวต่อเหตุการณ์เหล่านั้นซึ่งเจ้าจะต้องทนเอา นี่แน่ะ มารจะเอาพวกเจ้าบางคนใส่คุกไว้เพื่อจะได้ลองดูใจเจ้า และเจ้าทั้งหลายจะได้รับทุกข์ลำบากถึงสิบวัน. แต่เจ้าจงเป็นผู้สัตย์ซื่อตราบเท่าวันตาย, และเราจะให้เจ้ามีมงกุฎแห่งชีวิต.

11ผู้ใดมีหูฟังได้ก็ให้ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณได้ตรัสไว้แก่คริสตจักรทั้งหลาย. ถ้าผู้ใดมีชัยชะนะ, ความตายที่สองจะทำร้ายแก่ผู้นั้นหามิได้เลย’

12“จงเขียนฝากไปยังทูตแห่งคริสตจักรที่อยู่เมืองเประฆาโมว่า, “ท่านผู้ถือดาพสองคมกล่าวว่า.

13‘เรารู้จักที่อยู่ของเจ้า. คือเรารู้จักที่นั่งของซาตานอยู่ที่ไหน และเรารู้ว่าเจ้าถือนามของเราไว้มั่น. หาได้ปฏิเสธความเชื่อในเราไม่. แม้ในกาลวันเหล่านั้นเมื่ออันติปาผู้เป็นพะยานสัตย์ซื่อของเราต้องถูกฆ่าเสียท่ามกลางพวกเจ้าในที่อยู่ของซาตาน.

14แต่ว่าเรามีข้อที่จะต่อว่าเจ้าบ้างเล็กน้อย. เหตุว่าพวกเจ้าบางคนถือตามคำสอนของบีละอาม ที่ได้สอนบาลาคให้ก่อเหตุที่ได้ให้พวกยิศราเอลสะดุดล้มลง. คือให้เขากินของที่ได้บูชาแก่รูปเคารพแล้ว. และให้เขาคบหญิงแพศยา.

15และพวกเจ้าก็มีบางคนที่ถือคำสอนของพวกนิโกลายตันด้วยเหมือนกัน

16เหตุฉะนั้นจงกลับใจเสียใหม่ ถ้ามิเช่นนั้นเราจะรีบมาหาเจ้าและจะสู้กับเขาเหล่านั้น ด้วยอาวุธปากของเรา.

17ผู้ใดมีหูฟังได้ก็ให้ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณได้ตรัสไว้แก่คริสตจักรทั้งหลาย. ถ้าผู้ใดมีชัยชะนะ เราจะให้ผู้นั้นกินมานาที่ซ่อนอยู่, และจะให้มีหินขาว. และที่หินนั้นมีชื่อใหม่จารึกไว้ที่ไม่มีผู้ใดรู้จักนอกจากผู้ที่รับนั้น.’

18“จงเขียนฝากไปยังทูตแห่งคริสตจักรที่อยู่เมืองธุอาไตระว่า, “ท่านผู้บุตรของพระเจ้า ผู้มีจักษุดุจเปลวไฟ และมีเท้าดุจทองเหลืองเกลี้ยง กล่าวดังนี้ว่า,

19‘เรารู้จักกิจการของเจ้า กับความรักและความเชื่อและการปรนนิบัติกับความเพียร, และรู้ว่าการเบื้องปลายของเจ้าก็มากกว่าการเบื้องต้น.

20แต่เรามีข้อที่จะต่อว่าเจ้าบ้าง, ด้วยว่าพวกเจ้ายอมให้หญิงชื่ออีซาเบลนั้นอยู่. ที่ยกตัวขึ้นเป็นนางพยากรณ์และหญิงนั้นสอน และล่อลวงพวกทาสของเราให้หลงคบหญิงแพศยา และให้กินของที่บูชาแก่รูปเคารพแล้ว.

21เราได้ให้หญิงนั้นมีโอกาสที่จะกลับใจจากการผิดประเวณีของตน, แต่เขาไม่ได้กลับใจเสียใหม่เลย

22นี่แน่ะ, เราจะทิ้งหญิงนั้นใว้บนเตียงไข้, และคนทั้งหลายที่ผิดประเวณีกับเขา เราจะทิ้งไว้ให้ระทมทุกข์, เว้นไว้แต่คนเหล่านั้นจะกลับใจเสียใหม่จากการที่เขาประพฤติชั่วนั้น.

23และลูกทั้งหลายของหญิงนั้นเราจะประหารเสียให้ตาย, และคริสตจักรทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราเป็นผู้พินิจจิตต์และใจ และเราจะอำนวยให้เจ้าทั้งหลายทุกคนตามการประพฤติของเจ้า.

24แต่เราบอกเจ้าทั้งหลาย คือเจ้าที่เหลืออยู่ที่เมืองธุอาไตระ, ที่ไม่ได้ถือคำสอนนั้น. และไม่ได้รู้จักการลับลึกของซาตานดุจเขาว่านั้น. ว่าภาระอื่นๆ เราจะไม่มอบให้เจ้า.

25แต่ซึ่งเจ้ามีอยู่แล้ว จงยึดไว้ให้มั่นกว่าเราจะมา.

26ถ้าผู้ใดมีชัยชะนะและถือรักษากิจการของเราไว้จนถึงที่สุดปลาย, เราจะให้ผู้นั้นมีอำนาจครอบครองประเทศต่างๆ

27และผู้นั้นจะบังคับบัญชาเขาด้วยคทาเหล็ก, ทำลายเขาให้แตกเป็นชิ้นๆ ดุจภาชนะของช่างหม้อ, ตามที่เราได้รับสั่งจากพระบิดาของเรา.

28และเราจะมอบดาวประจำรุ่งให้แก่ผู้นั้น.

29ผู้ใดมีหูฟังได้ก็ให้ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณตรัสไว้แก่คริสตจักรทั้งหลายเถิด.’

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →