Revelation 7

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ภายหลังเหตุการณ์เหล่านั้นข้าพเจ้าได้เห็นทูตสวรรค์สี่องค์ยืนอยู่ทั้งสี่มุมแห่งแผ่นดินโลก. ห้ามลมแผ่นดินทั้งสี่ทิศไว้ เพื่อไม่ให้ลมพัดบนบก หรือที่ทะเล หรือที่ต้นไม้ใดๆ.

2และข้าพเจ้าได้เห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งขึ้นมาแต่ทิศตะวันออก, ถือดวงตราของพระเจ้าผู้ทรงสุภาพอยู่ และท่านร้องประกาศด้วยเสียงอันดังแก่ทูตทั้งสี่ ผู้มีอำนาจจะทำอันตรายแก่แผ่นดินและทะเลนั้น

3ว่า, “อย่าทำอันตรายแก่แผ่นดิน หรือทะเล หรือต้นไม้ กว่าเราจะได้ประทับตราไว้ที่หน้าผากผู้ทาสทั้งหลายของพระเจ้า.”

4ฝ่ายข้าพเจ้าได้ยินว่าจำนวนคนที่รับตราประทานนั้น, คือทุกตระกูลในพวกยิศราเอล, ได้แสนสี่หมื่นสี่พันคน

5คือตระกูลยะฮูดาได้รับตราหมื่นสองพันคน ตระกูลรูเบนได้รับตราหมื่นสองพันคน ตระกูลฆาดได้รับตราหมื่นสองพันคน

6ตระกูลอาเซ็รได้รับตราหมื่นสองพันคน ตระกูลนัฟธาลีได้รับตราหมื่นสองพันคน ตระกูลมะนาเซได้รับตราหมื่นสองพันคน

7ตระกูลซิมโอนได้รับตราหมื่นสองพันคน ตระกูลเลวีได้รับตราหมื่นสองพันคน ตระกูลยิซาคารได้รับตราหมื่นสองพันคน

8ตระกูลซะบูโลนได้รับตราหมื่นสองพันคน ตระกูลโยเซฟได้รับตราหมื่นสองพันคน ตระกูลเบนยามินได้รับตราหมื่นสองพันคน

9ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ ข้าพเจ้าได้แลดู และได้เห็นคนเป็นอันมากมาแต่ทุกประเทศ ทุกชาติ ทุกเมือง ทุกภาษา หามีผู้ใดจะประมาณมิได้เลย. คนทั้งหลายนั้นนุ่งห่มผ้าขาว, และมือถือทางตาลยืนอยู่หน้าพระที่นั่ง และตรงหน้าพระเมษโปดกนั้น.

10และคนทั้งหลายนั้นร้องเสียงดังว่า, “ความรอดมีอยู่ที่พระเจ้าของเราผู้ประทับบนพระที่นั่ง, และที่พระเมษโปดกนั้น.”

11และทูตสวรรค์ทั้งปวงนั้นได้ยืนอยู่รอบพระที่นั่ง, และรอบผู้ปกครอง, และรอบสัตว์ทั้งสี่นั้น, และซบหน้าลงฉะเพาะพระที่นั่ง, และนมัสการพระเจ้า

12ว่า, “สาธุ, จงถวายความสรรเสริญ, และสง่าราศี, และปัญญา, และการขอบพระคุณ, และเกียรติยศ, และอำนาจ, และฤทธิ์เดชแด่พระเจ้าของเราสืบๆ ไปเป็นนิตย์, อาเมน.”

13และในพวกผู้ปกครองนั้นมีผู้หนึ่งถามข้าพเจ้าว่า, “คนเหล่านั้นที่นุ่งห่มเครื่องขาวคือผู้ใดและมาแต่ไหน?”

14ข้าพเจ้าจึงตอบท่านว่า, “ท่านเจ้าข้า, ท่านก็ทราบแล้ว.” ท่านจึงบอกข้าพเจ้าว่า, “คนเหล่านั้นคือคนที่มาจากความทุกขเวทนามากยิ่ง. และได้ล้างชำระเสื้อผ้าให้ขาวในพระโลหิตของพระเมษโปดกนั้น.

15เพราะเหตุนั้นเขาทั้งหลายจึงอยู่ตรงหน้าพระที่นั่งของพระเจ้า และปรนนิบัติพระองค์ในพระวิหารของพระองค์ทั้งกลางวันกลางคืน และพระองค์ผู้ประทับบนพระที่นั่งจะทรงกางพลับพลาคลุมเขาไว้.

16ตั้งแต่นี้ไป เขาจะไม่หิวระหาย, และแสงแดดและความร้อนจะไม่ส่องต้องเขาต่อไป

17เพราะว่าพระเมษโปดกที่ทรงอยู่ท่ามกลางพระที่นั่งนั้นจะอนุบาลเขาไว้, และจะทรงนำเขาไปถึงน้ำพุอันประกอบด้วยชีวิต และพระเจ้าจะทรงเช็ดน้ำตาทุกๆ หยดจากตาเขาทั้งหลาย.”

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →