Revelation 15

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1ข้าพเจ้าได้เห็นนิมิตต์ในสวรรค์อีกประการหนึ่ง, เป็นที่น่าอัศจรรย์มากยิ่งนัก, คือมีทูตสวรรค์เจ็ดองค์ถือภัยทรมานเจ็ด อย่างอันเป็นวิบัติครั้งสุดทัาย, ด้วยว่าพระนิเคราะห์ของพระเจ้าก็ถึงที่สำเร็จในภัยทรมานเหล่านั้น

2ข้าพเจ้าได้เห็นเป็นเหมือนทะเลแก้วปนกับไฟ และบรรดาคนที่ได้ชัยชะนะแก่สัตว์ร้ายนั้น และแก่รูปมัน และแก่เลขประจำชื่อของมัน, ก็ยืนอยู่ริมทะเลแก้วนั้นถือพิณของพระเจ้า.

3และเขาทั้งหลายร้องบทเพลงของโมเซผู้ทาสของพระเจ้า กับบทเพลงของพระเมษโปดกนั้นว่า, “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าที่ทรงฤทธานภาพทุกประการ, กิจการของพระองค์ทรงใหญ่โตและน่ามหัศจรรย์นัก ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นมหากษัตริย์แห่งประเทศทั้งปวง, วิธีการทั้งหลายของพระองค์ทรงเป็นอันยุตติธรรมและแท้จริง.

4โอ องค์พระผู้เป็นเจ้า, ใครผู้ใดจะไม่เกรงกลัวพระองค์, และจะไม่ถวายเกียรติยศแก่พระนามของพระองค์เล่า? เพราะว่าพระองค์ผู้เดียวทรงเป็นผู้บริสุทธิ์ ด้วยว่าประเทศทั้งปวงจะมาบูชาฉะเพาะพระพักตรพระองค์ เพราะว่ากิจการอันยุตติธรรมของพระองค์ทรงปรากฏแจ้งอยู่แล้ว.”

5ภายหลังเหตุการณ์เหล่านั้น ข้าพเจ้าได้แลดูเห็นพระวิหารซึ่งเป็นหอแห่งคำพะยานในสวรรค์เปิดออก

6และทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์นั้นที่ถือภัยทรมานทั้งเจ็ดได้ออกมาจากพระวิหารนั้น นุ่งห่มผ้าป่านเนื้อละเอียดสุกใส, และมีรัดประคดทองคำ.

7และในสัตว์สี่ตัวนั้น สัตว์ตัวหนึ่งได้เอาขันทองคำเจ็ดใบ เต็มด้วยพระนิเคราะห์ของพระเจ้า ผู้ทรงสภาพอยู่เป็นนิตย์นิรันดร์ให้แก่ทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์นั้น.

8และพระวิหารก็เต็มไปด้วยควันซึ่งมาแต่รัศมีของพระเจ้า, และแต่ฤทธานภาพของพระองค์ และไม่มีผู้ใดอาจเข้าไปในพระวิหารนั้นได้, จนภัยทรมานทั้งเจ็ดของทูตสวรรค์เจ็ดองค์นั้นจะได้สำเร็จแล้ว

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →