Jeremiah 10

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1คนอิสราเอล ให้ฟังสิ่งที่พระยาห์เวห์พูดกับเจ้า

2พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้คือ “อย่าไปเรียนรู้วิถีทางของชนชาติต่างๆ และอย่ากลัวปรากฏการณ์ต่างๆบนท้องฟ้า ใช่ ชนชาติต่างๆพากันเกรงกลัวสิ่งเหล่านั้น

3ประเพณีต่างๆของคนต่างชาตินั้นไม่มีประโยชน์ คนหนึ่งในพวกนั้นจะตัดต้นไม้จากป่า มันเป็นผลงานที่ช่างแกะสลักทำขึ้นมากับมือและกับเครื่องมือของเขา

4เขาตกแต่งมันด้วยเงินและทอง เขาเอาค้อนตอกตะปูยึดมันไม่ให้โคลงเคลง

5พวกมันเป็นเหมือนหุ่นไล่กาในไร่แตงกวา พวกมันพูดไม่ได้ ต้องให้คนอุ้มไปเพราะเดินเองก็ไม่ได้ อย่าไปกลัวพวกมัน เพราะมันทำร้ายเจ้าไม่ได้หรอก และมันก็ช่วยอะไรเจ้าไม่ได้เหมือนกัน”

6พระยาห์เวห์ ไม่มีใครยิ่งใหญ่ไปกว่าพระองค์อีกแล้ว ชื่อของพระองค์ยิ่งใหญ่และทรงพลัง

7จะมีใครกันที่ไม่ยำเกรงพระองค์ พระองค์เป็นกษัตริย์ของชนชาติต่างๆ พระองค์สมควรจะได้รับความยำเกรง เพราะไม่มีใครเหมือนกับพระองค์แม้แต่คนฉลาดของทุกชนชาติ และคนฉลาดของอาณาจักรทั้งหลาย

8พวกนั้นทั้งโง่ทั้งทึ่ม พวกเขาร่ำเรียนในสิ่งที่ไม่มีประโยชน์ และครูผู้สอนของเขาก็คือต้นไม้นั่นเอง

9เงินที่ถูกทุบเป็นแผ่นนั้นก็เอามาจากทารชิช ส่วนทองก็เอามาจากอุฟาส รูปเคารพต่างๆที่ชนชาติทั้งหลายกราบไหว้บูชานั้นก็เป็นผลงานของช่างแกะสลักและเป็นฝีมือของช่างทอง เสื้อผ้าของรูปเคารพนั้นทำจากผ้าสีม่วง พวกมันทั้งหมดเป็นผลงานของช่างผู้ชำนาญ

10แต่พระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าที่เที่ยงแท้ พระองค์เป็นพระเจ้าที่มีชีวิตจริงๆและเป็นกษัตริย์ตลอดกาล แผ่นดินสั่นสะเทือนเมื่อพระองค์โกรธ และชนชาติต่างๆย่อมไม่สามารถต้านทานความโกรธของพระองค์ได้

11พระยาห์เวห์พูดว่า “นี่คือสิ่งที่พวกเจ้าจะต้องบอกกับพวกเขา ในเมื่อพระพวกนั้นไม่ได้สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกขึ้นมา พวกมันก็จะต้องพินาศไปจากแผ่นดินโลกและฟ้าสวรรค์”

12แต่พระยาห์เวห์เป็นผู้สร้างแผ่นดินโลกด้วยพละกำลังของพระองค์ พระองค์เป็นผู้ก่อตั้งโลกนี้ขึ้นมาด้วยสติปัญญาของพระองค์ และเป็นผู้กางฟ้าสวรรค์ออกด้วยความรู้ของพระองค์เอง

13เมื่อพระองค์พูดมันเหมือนกับเสียงน้ำบนฟ้าสวรรค์ แล้วเมฆหมอกก็ลอยขึ้นมาจากสุดขอบโลก พระองค์สร้างสายฟ้าแลบขึ้นสำหรับฝน ส่วนสายลมก็พัดออกมาจากคลังของพระองค์

14มนุษย์ทุกคนโง่เขลาเบาปัญญา พระองค์ทำให้ช่างทองทุกคนต้องละอายใจที่ทำรูปเคารพขึ้นมา เพราะรูปเคารพเหล่านั้นของเขาเป็นสิ่งหลอกลวง พวกมันไม่หายใจเสียด้วยซ้ำ

15พวกมันไม่มีความหมาย เป็นผลงานที่น่าหัวเราะเยาะ เมื่อเราลงโทษพวกมัน พวกมันก็จะพินาศไป

16ส่วนพระเจ้าของยาโคบนั้น ไม่เหมือนรูปเคารพพวกนี้ เพราะพระองค์เป็นผู้สร้างทุกสิ่ง และอิสราเอลก็เป็นเผ่าที่เป็นสมบัติส่วนตัวของพระองค์ พระนามของพระองค์คือพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น

17ชาวเมืองทั้งหลายที่อยู่ในป้อมปราการ เก็บกระเป๋าของเจ้าขึ้นจากพื้น

18เพราะพระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้ “เรากำลังเหวี่ยงคนบนโลกตอนนี้ และเราจะทำให้พวกเขาต้องทนทุกข์ทรมาน แบบที่พวกเขาจะต้องรู้สึกจริงๆ”

19สงสารผมด้วย เพราะผมได้รับบาดเจ็บ แผลของผมนั้นเจ็บปวดยิ่งนัก แล้วผมก็พูดว่า แน่ล่ะ นี่คือความเจ็บปวดของผม และผมก็ต้องอดทนกับมัน

20เต็นท์ของผมถูกทำลาย เชือกเต็นท์ของผมก็ขาดหมด พวกลูกๆทิ้งผมไป ไม่มีลูกเหลือสักคน ไม่เหลือใครไว้คอยขึงเต็นท์ของผมเลย คนยกม่านเต็นท์ขึ้นก็ไม่มี

21เพราะคนเลี้ยงแกะนั้นโง่เขลา พวกเขาไม่แสวงหาพระยาห์เวห์ นั่นเป็นเหตุที่พวกเขาไม่ประสบความสำเร็จ และฝูงแกะของพวกเขาก็กระจัดกระจายไปหมด

22มีเสียงรายงานดังมา มันกำลังมาทางนี้ เสียงกระหึ่มจากทางแผ่นดินทางเหนือ มันจะเปลี่ยนบ้านเมืองของยูดาห์ให้เป็นซาก และให้กลายเป็นโพรงหมาไน

23พระยาห์เวห์เจ้าข้า ผมรู้ว่าคนเราไม่สามารถกำหนดชะตาชีวิตของตัวเองได้ คนเราไม่สามารถบอกได้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นบ้างและไม่สามารถบอกได้ว่าเขาจะทำอะไรได้บ้างในอนาคต

24ข้าแต่พระยาห์เวห์ โปรดตีสอนผมเถิดแต่ขอให้ทำอย่างยุติธรรม อย่าได้ทำด้วยความโกรธเลย ไม่อย่างนั้นพระองค์จะทำให้ผมถึงจุดจบ

25ขอให้ระบายความโกรธเกรี้ยวของพระองค์กับชนชาติต่างๆที่ไม่รู้จักพระองค์ และกับตระกูลต่างๆที่ไม่ได้อธิษฐานต่อพระองค์ เพราะชนชาติพวกนั้นได้กลืนกินยาโคบ พวกเขาได้กำจัดเขา แถมยังพังบ้านของเขาด้วย

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →