Jeremiah 5

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1พระยาห์เวห์พูดว่า “วิ่งไปวิ่งมาตามท้องถนนของเยรูซาเล็มสิ แล้วไปดูให้รู้ว่าเป็นอย่างไร ไปค้นหาดูตามลานเมืองต่างๆ ถ้าเจ้าสามารถหาเจอแค่คนเดียว ใครก็ได้ที่ทำในสิ่งที่ถูกต้องยุติธรรม และเป็นคนที่เชื่อถือได้ แล้วเราจะยกโทษให้กับเยรูซาเล็ม

2คนพวกนี้เมื่อเขาสาบาน พวกเขาชอบพูดว่า ‘ฉันขอสาบานโดยพระยาห์เวห์’ พวกนี้ก็โกหก สาบานส่งๆไปอย่างนั้นเอง”

3ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ต้องการให้คนสัตย์ซื่อต่อพระองค์ ใช่ไหม พระองค์เฆี่ยนตีพวกเขา แต่พวกเขาก็ไม่รู้สึกเจ็บ พระองค์เกือบจะทำลายพวกเขา แต่พวกเขาก็ยังไม่ยอมรับการตีสอนของพระองค์ พวกเขาดื้อด้านเหมือนหิน พวกเขาไม่ยอมกลับใจ

4แล้วผมพูดว่า “พวกนี้เป็นแค่คนยากจน พวกเขาโง่เกินกว่าจะได้รับการสอนอะไร เพราะพวกเขาไม่รู้จักทางของพระยาห์เวห์ และไม่รู้จักกฎต่างๆของพระเจ้าของเขา

5ผมจะไปหาคนใหญ่คนโต และพูดกับพวกเขา เพราะพวกเขารู้จักทางของพระยาห์เวห์ และรู้จักกฎต่างๆของพระเจ้าของเขา” แต่พวกเขาร่วมกันหักแอก แล้วดึงเชือกวัวจนขาด

6ดังนั้นสิงโตจากป่าออกมาจู่โจมพวกเขา หมาป่าจากทะเลทรายออกมาทำร้ายพวกเขา เสือดาวก็กำลังเฝ้าคอยจับจ้องเมืองต่างๆของพวกเขา คนที่ออกมาจากเมืองเหล่านั้นก็จะถูกฉีกทึ้งเป็นชิ้นๆ ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะพวกเขาได้ทรยศต่อพระเจ้าหลายครั้ง และพวกเขามักจะออกนอกลู่นอกทางของพระเจ้า

7พระยาห์เวห์พูดว่า “เราจะยกโทษให้กับเจ้าได้อย่างไรกัน ลูกของเจ้าได้ทอดทิ้งเราไป แถมพวกเขายังไปสาบานกับพวกพระที่ไม่มีตัวตน เราได้ให้ทุกอย่างที่พวกเขาต้องการ แต่พวกเขากลับสำส่อนและมั่วสุมกันตามบ้านโสเภณี

8พวกเขาเหมือนม้าผู้อ้วนพีที่กลัดมัน แต่ละคนส่งเสียงเรียกเมียเพื่อนบ้าน

9เราไม่ควรจะทำโทษพวกเขาเพราะเรื่องพวกนี้หรอกหรือ” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น “และเราไม่ควรจะแก้แค้นชนชาติที่เป็นอย่างนี้หรอกหรือ

10ให้บุกเข้าไปในสวนองุ่นและทำลายพวกมัน แต่อย่าทำลายจนราบคาบ ให้ริดกิ่งก้านของเถาองุ่นเหล่านั้น เพราะพวกมันไม่ได้เป็นของพระยาห์เวห์

11เพราะว่าคนอิสราเอลและคนยูดาห์ไม่จริงใจกับเราครั้งแล้วครั้งเล่า” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

12พวกเขาพูดโกหกเกี่ยวกับพระยาห์เวห์ พวกเขาพูดว่า “พระองค์จะไม่ทำอะไรพวกเราหรอก เรื่องร้ายๆจะไม่เกิดขึ้นกับเราหรอก และเราก็จะไม่เจอกับสงครามและความอดอยาก”

13พวกผู้พูดแทนพระเจ้าจอมปลอมไม่มีอะไรเลย เป็นแต่ลมๆแล้งๆ และพระคำของพระเจ้าจะไม่อยู่ในพวกเขา นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับพวกเขา

14ดังนั้นนี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูด “เพราะพวกเขาพูดสิ่งต่างๆเหล่านี้ เราจะทำให้คำที่เราใส่ไว้ในปากเจ้าเป็นเหมือนไฟและคนพวกนี้จะเป็นเหมือนต้นไม้ และพระคำต่างๆของพระเจ้าก็จะเผาผลาญพวกเขา

15ชาวอิสราเอลทั้งหลาย เรากำลังนำชนชาติหนึ่งจากแดนไกลมาสู้รบกับพวกเจ้า พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น มันเป็นชนชาติที่เข้มแข็งที่อยู่มาช้านานแล้ว และมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน มันเป็นชนชาติที่มีภาษาที่เจ้าไม่รู้จัก และเจ้าก็ไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่พวกมันพูดได้

16แล่งธนูของพวกเขาเป็นเหมือนหลุมศพที่เปิดอ้า ผู้ชายของเขาทุกคนต่างก็เป็นนักรบ

17พวกเขาจะเขมือบพืชผลและอาหารของเจ้าจนหมด พวกเขาจะเขมือบลูกชายลูกสาวของเจ้า พวกเขาจะกินฝูงแกะและฝูงวัวของเจ้า พวกเขาจะกินเถาองุ่นและต้นมะเดื่อของเจ้า พวกเขาจะทลายเมืองที่มีป้อมปราการต่างๆของเจ้า ป้อมปราการที่เจ้าไว้ใจหนักหนา”

18พระยาห์เวห์พูดว่า “แต่แม้แต่ในวันนั้น เราก็จะไม่ทำลายเจ้าอย่างสิ้นเชิง

19และถ้าคนของเจ้าพูดว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราถึงทำสิ่งต่างๆเหล่านี้กับเรา’ ก็ให้เจ้าบอกไปว่า ‘ก็เพราะพวกเจ้าทอดทิ้งเราไปบูชาพระต่างชาติในแผ่นดินของเจ้า ดังนั้น เจ้าจะต้องรับใช้พวกต่างชาติในแผ่นดินที่ไม่ใช่ของพวกเจ้าเอง’

20ให้ประกาศเรื่องนี้ท่ามกลางลูกหลานของยาโคบ และทำให้ได้ยินไปถึงยูดาห์ด้วย

21ฟังเรื่องนี้ให้ดี เจ้าพวกคนโง่ที่ขาดสติ เจ้าที่มีตาแต่ดันมองไม่เห็น เจ้าที่มีหูแต่ดันไม่ได้ยิน

22เจ้าไม่ยำเกรงเราเลยหรือ” พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น “เจ้าไม่ตัวสั่นงันงกต่อหน้าเราเลยหรือไง เราเป็นผู้ตั้งทรายขึ้นเป็นขอบเขตน้ำทะเล ซึ่งเป็นคำสั่งถาวรไม่ให้น้ำทะเลล้นข้ามมันได้ คลื่นซัดไปซัดมาแต่มันก็ไม่เคยพ้นทรายขึ้นมาได้ และคลื่นร้องสนั่นหวั่นไหว แต่ก็ข้ามมันมาไม่ได้อยู่ดี

23คนพวกนี้ดื้อดึงและมีใจกบฏ พวกเขาหันหลังไปจากเรา

24พวกเขาไม่ได้พูดในใจว่า ‘พวกเราน่าจะยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ผู้ที่ให้ฝนกับเรา ตรงตามฤดูกาลของมัน ไม่ว่าจะเป็นฝนตอนฤดูใบไม้ร่วงกับฝนตอนฤดูใบไม้ผลิ ผู้ที่ทำให้เราได้เก็บเกี่ยวในเวลาที่เหมาะสม’

25ความผิดบาปของพวกเจ้าได้กีดกันเจ้าไม่ให้ได้รับสิ่งเหล่านี้ และบาปต่างๆของเจ้าก็กีดกันเจ้าไม่ให้ได้รับผลผลิต

26เพราะมีคนชั่วอยู่ในหมู่คนของเรา พวกมันล่าเหยื่อของมันอย่างเงียบเชียบเหมือนนายพราน พวกมันวางกับดักและจับมนุษย์

27บ้านของพวกมันเต็มไปด้วยคนขี้โกง เหมือนกับตะกร้าที่เต็มไปด้วยนก เพราะอย่างนี้ พวกมันจึงยิ่งใหญ่และร่ำรวย

28พวกมันทั้งอ้วนทั้งฉุ มันทำชั่วยิ่งกว่าคนชั่ว พวกมันไม่ตัดสินคดีความ มันไม่สอบสวนคดีของลูกที่ไม่มีพ่อ และไม่ให้ความยุติธรรมกับคดีของคนยากจน

29เราไม่ควรจะลงโทษคนพวกนี้สำหรับเรื่องเหล่านี้หรอกหรือ” นั่นคือสิ่งที่พระยาห์เวห์ถาม “เราไม่ควรจะแก้แค้นชนชาติอย่างนี้หรอกหรือ”

30เรื่องน่าขนลุกขนพองและน่าขยะแขยงเกิดขึ้นบนแผ่นดินนี้แล้ว

31พวกผู้พูดแทนพระเจ้าได้ทำนายเรื่องโกหก ส่วนพวกนักบวชก็ทำในสิ่งที่พวกผู้พูดแทนพระเจ้าบอก คนของเราชอบให้มันเป็นอย่างนี้ แต่เจ้าจะทำอย่างไรเมื่อจุดจบมาถึง

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →