bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
/
Jeremiah 9
Jeremiah 9
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
← Chapter 8
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 10 →
1
ผมอยากจะให้หัวของผมเต็มไปด้วยน้ำ และดวงตาของผมเป็นน้ำพุแห่งน้ำตา ผมจะได้ร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน ผมจะได้ร้องไห้ให้กับคนที่ผมรักที่ถูกฆ่า
2
พระยาห์เวห์พูดว่า “เราหวังเหลือเกินว่าเราจะมีที่หยุดพัก สำหรับคนเดินทางในที่เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้ง เพื่อว่าเราจะได้ทิ้งคนของเรา และไปให้พ้นๆพวกเขา เพราะพวกเขาทุกคนเป็นคนเล่นชู้ และเป็นกลุ่มของคนขี้โกง
3
พวกเขาโก่งลิ้นของพวกเขาเหมือนคันธนู และพวกเขาประสบความสำเร็จในแผ่นดินนี้ ด้วยการหลอกลวง ไม่ใช่ด้วยความสัตย์ซื่อ เพราะพวกเขาทำชั่วซ้ำแล้วซ้ำอีก และพวกเขาก็ไม่รู้จักเราด้วย” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น
4
“พวกเขาปกป้องตัวเองจากเพื่อนบ้าน และแม้แต่พี่น้องของพวกเจ้าเองก็ยังไว้ใจไม่ได้ เพราะพี่น้องทุกคนขี้โกง และเพื่อนบ้านทุกคนก็ชอบนินทา
5
ผู้คนโกงเพื่อนบ้านของเขาเอง และไม่พูดความจริง พวกเขาสอนลิ้นตัวเองให้พูดโกหก พวกเขาทำให้ตัวเองเหนื่อยอ่อนด้วยการทำผิด
6
เยเรมียาห์ บ้านของเจ้าตั้งอยู่ท่ามกลางคนขี้โกง พวกเขาปฏิเสธที่จะรู้จักเรา” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น
7
ดังนั้น นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูด คือ “เรากำลังจะหลอมพวกเขาให้บริสุทธิ์ด้วยไฟ และทดสอบพวกเขาด้วยไฟ ถ้าเราไม่ทำอย่างนี้แล้ว เราจะทำอะไรให้กับคนที่น่าสงสารของเราได้อีกหรือ
8
ลิ้นของพวกเขาแหลมคมเหมือนธนู เขาพูดโกหกด้วยปากของเขา พวกเขาแต่ละคนพูดกับเพื่อนบ้านอย่างเป็นมิตร แต่ในใจกลับคิดหาทางเอาเปรียบเพื่อนบ้านอยู่
9
เพราะเรื่องพวกนี้ สมควรที่เราจะลงโทษพวกเขาอีกครั้ง ไม่ใช่หรือ” พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น “สมควรที่เราจะแก้แค้นชนชาติที่ทำตัวอย่างนี้ ไม่ใช่หรือ”
10
พระยาห์เวห์พูดว่า “เราจะร้องไห้คร่ำครวญให้ภูเขา และเราจะร้องเพลงงานศพให้ทุ่งหญ้าในที่เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้ง เพราะพวกมันถูกทิ้งร้างว่างเปล่า เพื่อจะได้ไม่มีใครเดินผ่านมา และพวกมันก็ไม่ได้ยินเสียงวัวในแผ่นดินนั้น แม้แต่นกบนท้องฟ้าไปจนถึงสัตว์ป่าก็หนีไปกันหมดแล้ว พวกมันไปกันหมดแล้ว
11
เราจะทำให้เยรูซาเล็มกลายเป็นกองหิน เป็นที่อยู่ของหมาไน และเราจะทำให้บ้านเมืองในยูดาห์กลายเป็นซากปรักหักพัง ที่ไม่มีใครเหลือสักคน”
12
มีใครที่เฉลียวฉลาดพอที่จะเข้าใจเรื่องนี้บ้าง และขอให้คนที่พระยาห์เวห์พูดด้วย อธิบายเรื่องนี้ให้หน่อยว่าทำไมแผ่นดินถึงถูกทำลาย ทำไมต้องถูกเผาและทิ้งร้างเหมือนทะเลทรายที่ไม่มีใครเดินผ่าน
13
แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดว่า “ที่เป็นอย่างนี้เพราะพวกเขาทอดทิ้งกฎของเรา ที่เราได้ให้ไว้ต่อหน้าพวกเขา พวกเขาไม่ฟังเสียงของเรา และพวกเขาก็ไม่เดินตามกฎนั้น
14
แต่พวกเขายืนกรานที่จะทำตามจิตใจที่ดื้อดึงของตัวเอง พวกเขาหันไปติดตามพระบาอัลเหมือนกับที่บรรพบุรุษของพวกเขาสอนให้พวกเขาทำ”
15
ดังนั้น นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าแห่งอิสราเอลพูด คือ “เราจะทำให้คนพวกนี้ต้องกลืนกินความขมขื่น และเราจะทำให้พวกเขาดื่มยาพิษ
16
เราจะทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปตามชนชาติต่างๆที่พวกเขาและบรรพบุรุษของพวกเขาไม่เคยรู้จักมาก่อน เราจะส่งดาบตามล่าพวกเขาไป จนกว่าเราจะทำลายพวกเขาจนสิ้นซาก”
17
นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูด “ให้ไตร่ตรองดูถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น แล้วไปเรียกพวกผู้หญิงที่รับจ้างร้องไห้ในงานศพมา ให้ไปเชิญพวกผู้หญิงที่ชำนาญในเรื่องนี้มา”
18
ผู้คนพูดว่า “ให้พวกนางมาเร็วๆแล้วมาร้องไห้ให้พวกเรา น้ำตาจะได้ไหลออกมาจากตาของพวกเรา และเปลือกตาของพวกเราจะได้มีน้ำตาไหลนอง”
19
เพราะได้ยินเสียงร้องไห้คร่ำครวญจากศิโยนว่า “เราถูกทำลายถึงขนาดนี้ได้ยังไง พวกเราอับอายเหลือเกิน เพราะพวกเราถูกบีบบังคับให้ทิ้งแผ่นดินนี้ เมื่อพวกศัตรูพังทลายบ้านของพวกเรา”
20
ไปเรียกพวกผู้หญิง และบอกพวกเขาว่า “พวกผู้หญิง ให้ฟังพระคำของพระยาห์เวห์ และฟังว่าพระองค์พูดอะไร ให้สอนลูกสาวของพวกเจ้าถึงวิธีร้องไห้ไว้ทุกข์ และให้ผู้หญิงไปสอนเพื่อนบ้านของเธอให้ร้องเพลงไว้ทุกข์นี้ด้วย ที่ว่า
21
โธ่ ความตายเข้ามาทางหน้าต่างแล้ว มันเข้ามาในป้อมปราการของเราแล้ว มันมาเพื่อกำจัดเด็กๆให้หมดไปจากถนน และกำจัดคนหนุ่มออกจากสี่แยกต่างๆ”
22
เยเรมียาห์ ให้พูดเรื่องพวกนี้ นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูด “ศพคนจะกองกันอยู่บนพื้นเหมือนมูลสัตว์ เหมือนฟ่อนข้าวที่ถูกทิ้งไว้หลังเก็บเกี่ยว และไม่มีใครไปเก็บรวบรวมมัน”
23
พระยาห์เวห์พูดว่า “อย่าให้คนฉลาด โอ้อวดสติปัญญาของตัวเอง อย่าให้คนแข็งแรง โอ้อวดความแข็งแกร่งของตัวเอง และอย่าให้คนรวย โอ้อวดความร่ำรวยของตัวเอง
24
แต่ให้คนที่โอ้อวด โอ้อวดเกี่ยวกับเรื่องนี้ คือ ให้เขาโอ้อวดว่าเขามีความเข้าใจและรู้จักเรา เขารู้ว่าเราคือยาห์เวห์ ผู้ที่มีความรักมั่นคง มีความยุติธรรม และมีความชอบธรรมในแผ่นดินนี้ และเขาก็รู้ว่าเราชอบใจในเรื่องพวกนี้” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้
25
พระยาห์เวห์พูดว่า “วันเหล่านั้นกำลังจะมาถึงแล้ว วันที่เราจะจัดการลงโทษทุกคนที่ทำพิธีขลิบแต่เปลือกนอก
26
เราจะลงโทษอียิปต์ ยูดาห์ เอโดม อัมโมน และโมอับ และเราจะลงโทษคนพวกนั้นทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในที่เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้งและเข้าพิธีโกนผมจอน เพราะพลเมืองของชนชาติอื่นๆทั้งหมด ยังไม่ได้ทำพิธีขลิบ แต่คนอิสราเอลทั้งหมดยังไม่ได้ทำพิธีขลิบที่ใจ”
← Chapter 8
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 10 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52