bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
/
Jeremiah 6
Jeremiah 6
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 7 →
1
พระยาห์เวห์พูดว่า “คนเบนยามินทั้งหลาย ไปยังที่ปลอดภัยนอกเมืองเยรูซาเล็ม ให้เป่าแตรในเทโคอา และส่งสัญญาณเตือนเหนือดินแดนเบธฮัคเคเรม เพราะว่าหายนะ และการทำลายล้างครั้งใหญ่หลวงกำลังมาจากทางทิศเหนือ
2
เรากำลังทำลายนางสาวศิโยน ผู้งดงามและบอบบาง
3
พวกคนเลี้ยงแกะและฝูงแกะของพวกเขากำลังจะมาโจมตีเธอ พวกเขาตั้งเต็นท์ล้อมรอบเธอ พวกเขาแต่ละคนก็เลี้ยงดูสัตว์ในเขตของตัวเอง”
4
พวกศัตรูพูดกันว่า “เตรียมสู้ศึกกับเธอ ลุกขึ้น เราจะบุกตอนเที่ยงวัน” “เอ้า เซ็ง ใกล้จะหมดวันแล้ว เงาของตอนเย็นเริ่มทอดยาวขึ้นแล้ว”
5
“ลุกขึ้น เราจะบุกตอนกลางคืน แล้วเราจะทำลายป้อมปราการ”
6
เพราะนี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูด “ตัดต้นไม้พวกนั้นของเธอซะ และให้ก่อเนินดินล้อมเมืองเยรูซาเล็ม นี่เป็นเมืองที่ต้องถูกลงโทษ เพราะมันเต็มไปด้วยการกดขี่ข่มเหง
7
เยรูซาเล็มดึงดูดความชั่วช้า เหมือนกับบ่อน้ำที่ดึงดูดน้ำ ในเมืองเยรูซาเล็มมีแต่ข่าวเกี่ยวกับความรุนแรงและการทำลายล้างทั้งสิ้น เราเห็นบาดแผลและการเจ็บป่วยของเธอตลอดเวลา
8
เยรูซาเล็ม ฟังคำเตือนนี้ให้ดี ไม่อย่างนั้น เราจะหันไปจากเจ้าด้วยความขยะแขยง ไม่อย่างนั้น เราจะทำลายแผ่นดินของเจ้าให้รกร้างและไม่มีคนอยู่”
9
นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดคือ “พวกข้าศึกจะค่อยๆเก็บรวบรวมคนที่ยังหลงเหลืออยู่ในอิสราเอล เหมือนกับคนที่เก็บรวบรวมองุ่นจากเถาองุ่นจะตรวจดูแต่ละกิ่งอีกครั้ง”
10
เราควรจะพูดหรือเตือนใครดี ใครหรือที่จะฟังเรา พวกเขาไม่ยอมฟังและไม่สามารถตั้งใจฟังได้ พวกเขาหัวเราะเยาะข่าวสารของพระยาห์เวห์ พวกเขาไม่อยากฟัง
11
ผมเต็มไปด้วยความโกรธของพระยาห์เวห์ ผมหมดแรงจากการพยายามจะเก็บมันไว้ พระยาห์เวห์พูดว่า “ระบายความโกรธของเจ้าใส่เด็กๆตามถนน และกลุ่มเด็กวัยรุ่นที่กำลังคุยกันอยู่ ทั้งสามีและภรรยาก็จะถูกจับไปด้วยกัน และคนแก่เฒ่าก็จะถูกจับในวัยชราเหมือนกัน
12
บ้านของพวกเขาจะถูกยกไปให้กับคนอื่น พร้อมกับไร่นาและภรรยาของพวกเขา เพราะว่าเราจะยื่นแขนออกมาต่อสู้กับคนที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินนี้” พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้
13
“เพราะพวกเขาทุกคนตั้งแต่คนต่ำต้อยที่สุดไปจนถึงคนใหญ่คนโตที่สุด ล้วนแต่แสวงหาประโยชน์ด้วยการใช้กำลัง และตั้งแต่ผู้พูดแทนพระเจ้าไปจนถึงนักบวช ล้วนแล้วแต่หลอกลวงกัน
14
พวกเขารักษาบาดแผลคนที่น่าสงสารของเราอย่างชุ่ยๆ พวกเขาพูดว่า ‘สันติสุข สันติสุข’ ทั้งๆที่ไม่มีสันติสุข
15
พวกเขาควรจะละอายเพราะพวกเขาทำในสิ่งที่น่าขยะแขยง แต่พวกเขากลับไม่ละอายสักนิด แถมยังไม่รู้จักวิธีถ่อมตัวเสียอีก ดังนั้น พวกเขาจะล้มหายตายจากไปเหมือนกับคนอื่นๆ ในเวลาที่เราลงโทษพวกเขา พวกเขาก็จะสะดุดล้มลง” พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนั้น
16
นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูด คือ “ยืนอยู่ริมถนน ให้มองดูแล้วถามหาทางเก่าแก่ ถามดูว่า ‘ถนนที่ดีสายนั้นอยู่ที่ไหน’ จากนั้นให้เดินไปบนถนนสายนั้น และจะพบกับความสงบสุขให้ตัวเอง แต่พวกเขากลับพูดว่า ‘พวกเราจะไม่ไปบนถนนสายนั้น’
17
พระยาห์เวห์พูดว่า ‘เราจะตั้งยามไว้ให้กับเจ้า เพื่อให้เขาเตือนว่า “ให้ตั้งใจฟังเสียงแตรให้ดี” แต่พวกเขากลับบอกว่า “พวกเราจะไม่ฟังหรอก”’
18
พระยาห์เวห์พูดว่า ‘ดังนั้น ชนชาติต่างๆฟังไว้ให้ดี และรับรู้ถึงคำให้การที่ต่อต้านคนอิสราเอล
19
แผ่นดิน ฟังเรื่องนี้ไว้ เรากำลังจะนำความทุกข์ทรมานมาให้กับคนพวกนี้ พวกเขาสมควรจะได้รับมันสำหรับความคิดที่ชั่วร้ายต่างๆอย่างนี้ เพราะพวกเขาไม่สนใจฟังถ้อยคำต่างๆของเรา ส่วนกฎของเรา พวกเขาก็ปฏิเสธมัน
20
กำยานจากเชบา และแท่งไม้หอมจากแดนไกล มันจะไปมีความหมายอะไรสำหรับเรา เราไม่ยอมรับของถวายพวกนี้ของเจ้าและเราก็ไม่พอใจเครื่องเซ่นไหว้ของเจ้า’”
21
ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงพูดอย่างนี้ว่า “เรากำลังจะให้สิ่งต่างๆที่จะทำให้คนพวกนี้สะดุดล้ม ทั้งพ่อทั้งลูก ทั้งเพื่อนบ้านและเพื่อนพวกเขาต้องตายเรียบ”
22
นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูด คือ “คนกำลังมาจากดินแดนทางตอนเหนือ ชนชาติใหญ่ กำลังลุกขึ้นมาจากแดนไกล
23
พวกนั้นถือคันธนูและแหลนหลาว พวกเขาโหดเหี้ยมไร้ความปรานี เสียงของพวกเขาดังกึกก้องเหมือนทะเล พวกเขาขี่ม้า พวกเขาเข้าสู่สงครามอย่างเป็นกระบวน เพื่อมาโจมตีเจ้า นางสาวศิโยน”
24
พวกเราได้ยินเกี่ยวกับข่าวนี้ มือไม้อ่อนปวกเปียกไป ความเจ็บปวดครอบงำเรา เหมือนผู้หญิงที่กำลังจะคลอดลูก
25
อย่าออกไปในทุ่ง และอย่าเดินบนถนน เพราะศัตรูมีดาบ หันไปทางไหนก็มีแต่เรื่องน่าสยดสยอง
26
ประชาชนที่น่าสงสารของผม ให้ใส่เสื้อกระสอบ และเอาขี้เถ้ามาใส่หัวซะ ร้องไห้และคร่ำครวญ เหมือนกับว่าลูกชายคนเดียวของเจ้าตาย ร้องไห้อย่างขมขื่นเพราะความหายนะจะเกิดขึ้นกับพวกเราในทันทีทันใด
27
“เยเรมียาห์ เราได้ตั้งเจ้าให้เป็นนักวิเคราะห์โลหะ ในหมู่คนของเรา เพื่อว่าเจ้าจะรู้และวิเคราะห์หนทางของพวกเขาได้
28
คนพวกนี้ทั้งหมดปลุกปั่นการกบฏ เดินไปทั่วเพื่อคอยยุยงให้เกิดความไม่พอใจขึ้น พวกเขาเป็นเหมือนทองแดงและเหล็ก พวกมันเป็นนักทำลาย
29
พัดลมทั้งหลายเป่าให้ไฟร้อนแรงขึ้น ตะกั่วจะหลอมละลายไป แต่การที่จะหลอมคนเหล่านี้ให้บริสุทธิ์นั้นก็ไร้ประโยชน์ เพราะคนชั่วร้ายยังไม่ถูกแยกออกไปจากพวกเขา
30
คนเยรูซาเล็มได้ฉายาว่า ‘แร่เงินที่ถูกปฏิเสธ’ เพราะพระยาห์เวห์ได้ปฏิเสธพวกเขา”
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 7 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52