Jeremiah 14

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1นี่คือคำพูดของพระยาห์เวห์ที่มาถึงเยเรมียาห์เกี่ยวกับภัยแล้งว่า

2“ยูดาห์ร้องไห้เศร้าโศก ประตูเมืองต่างๆของเธอก็ทรุดโทรม ความมืดปกคลุมแผ่นดิน และเสียงร้องไห้ขมขื่นของเยรูซาเล็มก็ดังขึ้น

3พวกคนชั้นสูงส่งคนใช้ออกไปหาน้ำ พวกเขาไปที่แอ่งเก็บน้ำแต่ก็หาน้ำไม่ได้ ก็เลยกลับมาพร้อมกับเหยือกเปล่าๆ พวกเขาอับอายขายหน้าก็เลยคลุมหัวไว้

4เพราะพื้นดินก็แตกระแหง เพราะไม่มีฝนตกลงมาบนแผ่นดิน คนไถนาก็อับอาย จนต้องคลุมหัวไว้

5แม้แต่แม่กวางในทุ่งโล่งออกลูกแล้วทิ้งลูกไป เพราะไม่มีหญ้าให้กิน

6พวกลาป่ายืนอยู่บนยอดเนินเขาโล้นเตียน พวกมันหอบเหมือนพวกหมาไน ดวงตาของพวกมันปิดลง เพราะไม่มีผักหญ้าจะให้กิน

7พระยาห์เวห์เจ้าข้า ถ้าความผิดของพวกเราย้อนกลับมาสนองเราเอง โปรดทำอะไรสักอย่างเพื่อเห็นแก่พระนามของพระองค์เอง เพราะเราเคยหันหลังให้พระองค์หลายต่อหลายครั้ง เราได้ทำบาปต่อพระองค์

8พระยาห์เวห์เจ้าข้า พระองค์คือผู้ที่อิสราเอลกำลังรอคอย พระองค์คือความหวังของอิสราเอล และเป็นพระผู้ช่วยของเขาในยามยาก แต่ทำไมพระองค์ถึงทำเหมือนเป็นคนแปลกหน้า หรือนักท่องเที่ยวที่ค้างแรมแค่คืนเดียว

9ทำไมพระองค์ถึงทำเหมือนคนที่ประหลาดใจ ทำเหมือนนักรบที่ไม่สามารถช่วยคนที่เขามาช่วย พระยาห์เวห์เจ้าข้า พระองค์อยู่ท่ามกลางพวกเราที่นี่ คนเขาเรียกพวกเราด้วยชื่อของพระองค์ ขออย่าได้ทอดทิ้งพวกเรา”

10พระยาห์เวห์พูดถึงคนพวกนี้ว่า “มันเป็นเรื่องจริงที่ว่า เท้าของพวกเขาชอบเดินไปเรื่อยและพวกเขาก็ไม่ควบคุมมันไว้ ดังนั้นตอนนี้พระยาห์เวห์จะไม่ยอมรับพวกเขา พระองค์จะจดจำความผิดที่พวกเขาได้ทำไป และพระองค์จะลงโทษพวกเขาสำหรับบาปต่างๆของพวกเขา”

11แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า “อย่าได้อธิษฐานเพื่อความสุขสบายของคนพวกนี้

12ถึงพวกเขาจะอดอาหาร เราก็จะไม่ฟังคำร้องขอให้ช่วยของพวกเขา ถึงพวกเขาจะถวายเครื่องเผาบูชา และเครื่องบูชาจากเมล็ดพืช เราก็จะไม่พอใจในพวกเขาอยู่ดี เพราะเราได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้ว ที่จะกำจัดพวกเขาด้วยดาบ ด้วยความหิวโหยและด้วยโรคภัยไข้เจ็บ”

13แล้วผมก็พูดว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์ เจ้านายของข้าพเจ้า พวกผู้พูดแทนพระเจ้าจอมปลอมบอกกับคนพวกนั้นว่า ‘ไม่ต้องกลัวดาบและความอดอยาก มันจะไม่เกิดขึ้นกับพวกเจ้าหรอก เราพูดเพราะพระยาห์เวห์จะให้สันติสุขกับเจ้าอย่างแน่นอน’”

14แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า “พวกผู้พูดแทนพระเจ้านั้นอ้างว่าพูดแทนเรา แต่พวกมันโกหก เราไม่ได้ส่งพวกมันมา เราก็ไม่ได้สั่งพวกมันและเราก็ไม่ได้พูดกับพวกมันด้วย แต่พวกมันยังคงพูดแทนเราให้กับพวกเจ้า เป็นนิมิตโกหกและคำทำนายไร้สาระที่มาจากจิตใจที่หลอกลวงของพวกมัน

15ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงพูดว่า ผู้พูดแทนพระเจ้าพวกนี้ที่พูดในนามของเรา ทั้งๆที่เราไม่ได้ส่งพวกมันมา ที่พูดว่า ‘ดาบและความหิวโหยจะไม่เข้ามาในแผ่นดินนี้ พวกผู้พูดแทนพระเจ้านี้จะต้องตายด้วยดาบและความหิวโหย

16ส่วนคนที่ฟังพวกมันก็จะต้องถูกโยนลงไปบนถนนของเยรูซาเล็มด้วยความอดอยากหิวโหยและตายด้วยดาบและจะไม่มีใครฝังศพให้พวกเขา เราจะลงโทษพวกผู้พูดแทนพระเจ้านี้ รวมทั้งเมีย ลูกชาย และลูกสาวของพวกมัน’

17เยเรมียาห์ เอาคำพูดนี้ไปบอกกับยูดาห์ว่า ‘เราหลั่งน้ำตาทุกคืนวันไม่เคยหยุดหย่อน เพราะการทำลายล้างอันใหญ่หลวงที่เกิดขึ้นกับคนที่เรารัก เพราะเขามีแผลอันเจ็บปวดแสนสาหัส

18ถ้าเราออกไปในทุ่ง เราก็จะเห็นคนบาดเจ็บเพราะดาบ และถ้าเราเข้าไปในเมือง เราก็เห็นโรคร้ายต่างๆที่เกิดจากความอดอยาก สิ่งต่างๆเหล่านี้จะเกิดขึ้น ก็เพราะว่า ทั้งพวกผู้พูดแทนพระเจ้าและนักบวชทำการค้าไปทั่วแผ่นดินแต่ขาดความรู้’”

19ประชาชนพูดว่า “พระองค์ทอดทิ้งยูดาห์อย่างสิ้นเชิงแล้วหรือ พระองค์รังเกียจศิโยนมากขนาดนั้นเชียวหรือ ทำไมพระองค์ถึงได้ทำร้ายเรา ในเวลาที่ไม่มีหมอจะรักษาพวกเรา พวกเราเฝ้ารอสันติสุข แต่ไม่มีอะไรดีให้เห็นเลย พวกเราเฝ้ารอเวลาที่พวกเราจะได้รับการรักษา กลับมีแต่เรื่องสยดสยองเกิดขึ้น

20พระยาห์เวห์เจ้าข้า พวกเรารู้ว่าเราทำบาปอะไรบ้าง และรู้ว่าบรรพบุรุษของเราทำบาปอะไรเอาไว้ พวกเรารู้ว่าพวกเราทำผิดบาปต่อพระองค์

21ขออย่าได้ปฏิเสธพวกเราเลยเพื่อว่าชื่อเสียงของพระองค์จะได้แผ่ไพศาลขึ้น และอย่าทำให้บัลลังก์ของพระองค์เองต้องได้รับความอับอาย ได้โปรดระลึกถึงคำมั่นสัญญาที่พระองค์ได้ทำไว้กับเราและขออย่าได้ผิดคำสัญญาเลย

22พวกเทพเจ้าจอมปลอมของชนชาติต่างๆทำให้ฝนตกได้หรือ ตัวท้องฟ้าเองจะทำให้ฝนตกได้หรือ ไม่ใช่พระองค์หรอกหรือที่เป็นพระยาห์เวห์ของพวกเรา พวกเราพึ่งในพระองค์ เพราะพระองค์เป็นผู้ทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด”

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →