Jeremiah 15

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า “ถึงแม้โมเสสกับซามูเอลจะมายืนอ้อนวอนต่อหน้าเรา เราก็จะไม่ยกโทษให้กับคนพวกนี้ ไล่พวกมันไป ให้พวกมันออกไปให้พ้น

2และถ้าพวกนั้นถามเจ้าว่า ‘แล้วจะให้พวกเราไปไหนหรือ’ ก็ให้เจ้าตอบพวกมันว่า พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้ ‘ถ้าเราได้กำหนดให้เจ้าตาย เจ้าก็จะต้องตาย ถ้าเรากำหนดให้เจ้าถูกดาบฆ่าฟัน เจ้าก็จะต้องตายด้วยดาบ ถ้าเรากำหนดให้เจ้าอดอยาก เจ้าก็จะต้องอดอยาก และถ้าเรากำหนดให้เจ้าถูกจับไปเป็นเชลย เจ้าก็จะต้องเป็นเชลย

3เราจะลงโทษพวกเขาสี่อย่าง คือ ด้วยดาบ ที่จะฆ่าฟันพวกเขา ด้วยพวกสุนัข ที่จะลากพวกเขา ด้วยนกในอากาศ และด้วยสัตว์ร้ายที่อยู่บนดิน ซึ่งจะกัดกินและทำลายพวกเขา

4และเราจะทำให้พวกเขาเป็นที่น่าสยดสยองให้กับอาณาจักรทั่วโลก เราจะทำอย่างนี้ ก็เพราะ สิ่งต่างๆที่มนัสเสห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์ ลูกชายของเฮเซคียาห์ ได้ทำไปในเมืองเยรูซาเล็ม’”

5“เยรูซาเล็มที่รัก ใครเล่าจะมาเห็นอกเห็นใจเจ้า ใครเล่าจะมาเสียใจกับเจ้า ใครเล่าจะมาสนใจถามทุกข์สุขของเจ้า

6เจ้าได้ทอดทิ้งเราไป” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น “เจ้าหันหลังให้เรา ดังนั้นเราจะโจมตีเจ้าและทำลายเจ้าซะ เราเบื่อที่จะให้โอกาสกับเจ้าแก้ตัวครั้งแล้วครั้งเล่า

7เราจะเอาส้อมโกยฟางซัดพวกเขา ให้กระจัดกระจายไปที่ตรงประตูเมือง เราจะทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนกับว่าไม่มีลูก เราจะทำให้คนของเราพินาศ เพราะวิถีทางต่างๆของพวกเขา พวกเขาไม่ยอมหันกลับมาหาเรา

8พวกเขาจะมีแม่ม่ายมากกว่าจำนวนเม็ดทรายที่ทะเลเสียอีก ในตอนกลางวัน เราจะทำลายล้างแม่ทุกคนของคนหนุ่ม เราจะนำความหวาดกลัวและสิ่งที่น่าสยดสยองให้เกิดขึ้นกับเขาในทันที

9ผู้หญิงที่เลี้ยงดูลูกเจ็ดคนจะอ่อนแอลง แล้วพวกนางก็จะตาย ดวงอาทิตย์จะไม่ส่องแสงมาหานางอีก นางจะอับอายและขายหน้า ใครก็ตามที่ยังคงเหลืออยู่ ก็จะถูกฆ่าฟันด้วยดาบของศัตรูของพวกเขา” พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนั้น

10แม่ครับ ความหายนะเกิดขึ้นกับผม ที่ผมพูดอย่างนี้ก็เพราะแม่คลอดผมมา ผมกลายเป็นคนที่ชอบโต้เถียง เป็นคนที่ชอบทะเลาะวิวาทกับคนไปทั่วทั้งแผ่นดิน ผมไม่เคยให้ใครยืมอะไรและผมก็ไม่เคยขอยืมอะไรใคร แต่ทุกคนกลับพากันสาปแช่งผม

11พระยาห์เวห์พูดกับผมว่า “แน่นอน เราได้สวมเสื้อเกราะให้เจ้าอย่างดี แน่นอน เราได้เข้ามาช่วยเจ้าตอนทุกข์ทรมาน และตอนยากลำบาก คือตอนที่เจอกับศัตรู”

12“มีใครสามารถหักเหล็กได้บ้าง คือ เหล็กจากทางเหนือ หรือทองสัมฤทธิ์

13เราจะทำกับทรัพย์สินเงินทองของเจ้าเหมือนของที่ยึดมาได้จากสงคราม เราจะแจกจ่ายมันไปให้หมดแทนที่จะขายมัน เราจะทำอย่างนี้ไปทั่วแผ่นดินของเจ้า เพราะความบาปทั้งหลายของเจ้า

14เราจะให้เจ้าไปเป็นทาสรับใช้ศัตรูในแผ่นดินที่เจ้าไม่รู้จักเพราะความโกรธของเราเริ่มคุเป็นไฟแล้ว และมันจะเผาผลาญเจ้าทุกคน”

15ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น โปรดระลึกถึงข้าพเจ้าและดูแลข้าพเจ้าด้วย และแก้แค้นให้กับข้าพเจ้าด้วย แก้แค้นคนพวกนั้นที่ไล่ล่าข้าพเจ้า ขออย่าได้รอนานเกินไปที่จะลงมือ ไม่อย่างนั้นข้าพเจ้าจะตายเสียก่อน พระองค์รู้ว่าพวกเขาดูถูกข้าพเจ้าก็เพราะพระองค์

16ข้าพเจ้าค้นพบถ้อยคำต่างๆของพระองค์ แล้วข้าพเจ้าก็กลืนกินพระคำเหล่านั้น และถ้อยคำของพระองค์ก็ทำให้ข้าพเจ้าเป็นสุขและเบิกบานใจ เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระองค์ได้อ้างว่าข้าพเจ้าเป็นของพระองค์

17ข้าพเจ้าไม่เคยนั่งกับพวกที่ชอบจัดงานเลี้ยง และข้าพเจ้าเองก็ไม่ได้เฉลิมฉลองด้วย เพราะพระองค์เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็เลยนั่งอยู่คนเดียว เพราะพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าโกรธคนพวกนั้นมาก

18ทำไมความเจ็บปวดของข้าพเจ้าถึงไม่เคยหยุด ทำไมบาดแผลของข้าพเจ้าถึงกลัดหนองและรักษาไม่หายสักที สำหรับข้าพเจ้าแล้ว พระองค์เป็นเหมือนตาน้ำที่ไม่ให้น้ำ หรือลำธารที่เหือดแห้งในหน้าร้อน

19ดังนั้น พระยาห์เวห์ก็เลยพูดว่า “เยเรมียาห์ ถ้าเจ้ากลับมาหาเรา เราก็จะยอมรับเจ้ากลับมา แล้วเจ้าก็จะมายืนอยู่ต่อหน้าเรา ถ้าเจ้าพูดในสิ่งที่มีสาระและไม่พูดไร้สาระ เจ้าก็จะเป็นปากให้เราได้ คนพวกนี้จะหันมาหาเจ้า ไม่ใช่เจ้าหันไปหาพวกเขา

20เราจะทำให้เจ้าเป็นเหมือนกำแพงป้อมปราการทองสัมฤทธิ์ ซึ่งจะทนต่อการถูกโจมตีของคนพวกนี้ได้ พวกเขาจะสู้กับเจ้าแต่ก็จะเอาชนะเจ้าไม่ได้ เจ้ามั่นใจเรื่องนี้ได้เลยเพราะเราอยู่กับเจ้า เราจะช่วยให้เจ้ารอดพ้น” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

21“เราจะช่วยให้เจ้ารอดพ้นจากเงื้อมมือของคนชั่วร้าย และเราจะไถ่เจ้าออกจากเงื้อมมือของพวกอำมหิต”

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →