1 Kings 1 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

11ผู้เผยพระวจนะนาธันจึงไปถามบัทเชบาแม่ของโซโลมอนว่า “ท่านทราบหรือไม่ว่าอาโดนียาห์ลูกชายของฮักกีทตั้งตนเป็นกษัตริย์แล้ว โดยที่กษัตริย์ดาวิดไม่ทราบเรื่องเลย

12ข้าพเจ้าขอถวายคำปรึกษาเพื่อท่านจะสงวนชีวิตของท่านกับโซโลมอนลูกชายของท่านไว้ได้

13โปรดไปพบกษัตริย์ดาวิดและถามว่า ‘กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายปฏิญาณกับดิฉันแล้วไม่ใช่หรือว่า “โซโลมอนลูกของเจ้า จะได้เป็นกษัตริย์ครองบัลลังก์สืบต่อจากข้า” แล้วทำไมอาโดนียาห์จึงขึ้นเป็นกษัตริย์’

14แล้วขณะที่ท่านกำลังพูดคุยกับกษัตริย์ ข้าพเจ้าจะเข้าไปกล่าวเสริมจากคำพูดของท่าน”

15บัทเชบาจึงเข้าไปในห้องของกษัตริย์ซึ่งชรามากแล้ว อาบีชากชาวชูเนมกำลังปรนนิบัติเขา

16บัทเชบาคุกเข่าแล้วกราบลงต่อหน้ากษัตริย์ กษัตริย์ถามว่า “เจ้าประสงค์สิ่งใด”

17เธอพูดว่า “ท่านปฏิญาณไว้กับดิฉันผู้รับใช้ของท่านในนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านว่า ‘โซโลมอนลูกของเจ้าจะได้เป็นกษัตริย์ครองบัลลังก์สืบต่อจากข้า’

18แต่บัดนี้กลับกลายเป็นว่าอาโดนียาห์ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่โดยที่ท่านผู้เป็นกษัตริย์ไม่ได้ทราบเรื่องเลย

19อาโดนียาห์ได้ถวายวัว ลูกวัวขุน กับแกะมากมาย ทั้งได้เชิญลูกชายทุกคนของท่าน ปุโรหิตอาบียาธาร์ แม่ทัพโยอาบ แต่ไม่เชิญโซโลมอนผู้รับใช้ของท่าน

20กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของดิฉัน คนอิสราเอลทั้งปวงกำลังจับตาดูว่าจะเลือกใครขึ้นปกครองสืบต่อจากท่าน

21มิฉะนั้นแล้วทันทีที่ท่านล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ พวกเขาจะปฏิบัติต่อดิฉันกับลูกโซโลมอนเหมือนเป็นอาชญากร”

22ขณะที่เธอกำลังพูดกับกษัตริย์ ผู้เผยพระวจนะนาธันก็มาถึง

23พวกเขาจึงบอกกษัตริย์ว่า “ผู้เผยพระวจนะนาธันมารอพบ” นาธันจึงเข้ามาหมอบกราบลงต่อหน้ากษัตริย์

24นาธันพูดว่า “กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้าแต่งตั้งอาโดนียาห์เป็นกษัตริย์ครองบัลลังก์สืบต่อจากท่านแล้วหรือ

25วันนี้เขาได้ถวายวัว ลูกวัวขุน กับแกะมากมาย และเชิญลูกชายทุกคนของท่าน แม่ทัพนายกอง และปุโรหิตอาบียาธาร์ ขณะนี้พวกเขากำลังเลี้ยงฉลองและโห่ร้องว่า ‘กษัตริย์อาโดนียาห์ จงเจริญ!’

26แต่ข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่าน ปุโรหิตศาโดก เบไนยาห์บุตรเยโฮยาดา และโซโลมอนผู้รับใช้ของท่านไม่ได้รับเชิญ

27นี่กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้าได้กระทำการครั้งนี้ไปโดยไม่ให้บรรดาผู้รับใช้ของเขารู้หรือว่า ใครควรนั่งบนบัลลังก์ปกครองสืบต่อจากเขา”

28กษัตริย์ดาวิดพูดว่า “เรียกบัทเชบาเข้ามา” เธอจึงเข้ามายืนอยู่ต่อหน้ากษัตริย์

29แล้วกษัตริย์พูดปฏิญาณว่า “พระยาห์เวห์ผู้ช่วยเหลือข้าให้พ้นจากความยากลำบากทั้งปวงนั้นมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด

30วันนี้ข้าจะทำตามที่ได้ปฏิญาณไว้กับเจ้าในนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลแน่ฉันนั้น คือโซโลมอนลูกของเจ้าจะได้เป็นกษัตริย์สืบต่อจากข้า และจะครองบัลลังก์แทนข้า”

31บัทเชบาจึงหมอบซบลงกับพื้น และพูดว่า “ขอให้กษัตริย์ดาวิดเจ้านายของดิฉันมีชีวิตยืนยาวเป็นนิตย์!”

32กษัตริย์ดาวิดสั่งว่า “จงเรียกปุโรหิตศาโดก ผู้เผยพระวจนะนาธัน และเบไนยาห์ลูกชายของเยโฮยาดาให้เข้ามา” เมื่อพวกเขามาอยู่ต่อหน้ากษัตริย์

33เขาจึงพูดกับคนเหล่านั้นว่า “จงนำพวกคนรับใช้ของข้าไปกับเจ้า และให้โซโลมอนลูกชายข้าขี่ล่อของข้าไปที่กีโฮน

34ให้ปุโรหิตศาโดกและผู้เผยพระวจนะนาธันเจิมตั้งเขาเป็นกษัตริย์ปกครองคนอิสราเอลที่นั่น จงเป่าแตรและโห่ร้องว่า ‘กษัตริย์โซโลมอนจงเจริญ!’

35จากนั้นจงกลับมากับเขา ให้เขานั่งบนบัลลังก์ปกครองแทนข้า ข้าได้แต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์ปกครองอิสราเอลและยูดาห์”

36เบไนยาห์ลูกชายของเยโฮยาดาตอบว่า “อาเมน ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านประกาศเช่นนั้นเถิด

37ขอพระยาห์เวห์อยู่กับโซโลมอนเหมือนที่อยู่กับท่านมาแล้ว เพื่อกระทำให้บัลลังก์ของพระองค์ยิ่งใหญ่กว่าของกษัตริย์ดาวิดเจ้านายของข้าพเจ้า!”

38ฉะนั้นปุโรหิตศาโดก ผู้เผยพระวจนะนาธัน เบไนยาห์ลูกชายของเยโฮยาดา พวกเคเรธีและเปเลทจึงลงไปเชิญโซโลมอนขึ้นนั่งบนล่อของดาวิดและคุ้มกันเขาไปจนถึงกีโฮน

39ปุโรหิตศาโดกนำน้ำมันจากพลับพลาศักดิ์สิทธิ์บรรจุในเขาสัตว์มาเจิมตั้งโซโลมอน แล้วพวกเขาเป่าแตรและคนทั้งปวงโห่ร้องว่า “ขอกษัตริย์โซโลมอนจงเจริญ!”

40จากนั้นเขาทั้งปวงตามโซโลมอนกลับมา มีการเป่าขลุ่ยครึกครื้นรื่นเริงเป็นการใหญ่ เสียงสนั่นหวั่นไหวจนแผ่นดินสะท้าน

41อาโดนียาห์และแขกรับเชิญทั้งปวงได้ยินเสียงกระหึ่มขณะกำลังจะเสร็จสิ้นงานเลี้ยง เมื่อได้ยินเสียงแตร โยอาบถามว่า “เหตุใดจึงมีเสียงอึกทึกครึกโครมทั่วเมืองนี้”

42พูดยังไม่ทันขาดคำ โยนาธานบุตรของปุโรหิตอาบียาธาร์ก็เข้ามา อาโดนียาห์กล่าวว่า “เข้ามาเถิด เจ้าเป็นคนดี จะต้องมีข่าวดีมาบอก”

43โยนาธานตอบว่า “ไม่เป็นเช่นนั้น! กษัตริย์ดาวิดเจ้าเหนือหัวของพวกเราตั้งโซโลมอนเป็นกษัตริย์แล้ว

44พระองค์ให้โซโลมอนไปยังกีโฮนพร้อมด้วยปุโรหิตศาโดก ผู้เผยพระวจนะนาธัน เบไนยาห์ลูกชายของเยโฮยาดา คนเคเรธี และคนเปเลท โซโลมอนนั่งบนล่อของกษัตริย์

45แล้วปุโรหิตศาโดกกับผู้เผยพระวจนะนาธันเจิมตั้งโซโลมอนเป็นกษัตริย์ที่กีโฮน พวกเขาฉลองครื้นเครงมาตลอดทาง ทั่วทั้งเมืองจึงพากันเอิกเกริก นี่คือเสียงที่ท่านได้ยิน

46ยิ่งกว่านั้นโซโลมอนขึ้นนั่งบนบัลลังก์ของกษัตริย์

47และเหล่าข้าราชการมาร่วมฉลองกับกษัตริย์ดาวิด และพูดว่า ‘ขอพระเจ้าของท่านให้นามของโซโลมอนเลื่องลือยิ่งกว่าท่าน และบัลลังก์ของเขายิ่งใหญ่กว่าของท่านเถิด!’ แล้วกษัตริย์ดาวิดโน้มกราบลงนมัสการบนเตียงนอนของเขา

48แล้วพูดว่า ‘สรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลผู้ให้ข้าพเจ้าได้เห็นทายาทสืบทอดบัลลังก์ของข้าพเจ้าในวันนี้’ ”

49ถึงตอนนี้แขกรับเชิญทั้งหลายของอาโดนียาห์ผุดลุกขึ้นด้วยความตกใจ และหนีกันไปคนละทิศคนละทาง

50ส่วนอาโดนียาห์หนีเข้าไปจับเชิงงอนของแท่นบูชาไว้ด้วยความกลัวโซโลมอน

51เมื่อมีผู้ไปบอกโซโลมอนว่า “อาโดนียาห์กลัวท่านจึงจับเชิงงอนของแท่นบูชาไว้และกล่าวว่า ‘ขอให้กษัตริย์โซโลมอนปฏิญาณกับข้าพเจ้าในวันนี้ว่าจะไม่ประหารชีวิตผู้รับใช้ของเขาด้วยดาบ’ ”

52โซโลมอนตอบว่า “ถ้าเขาทำตัวดี ผมสักเส้นของเขาก็จะไม่ร่วงลงพื้น แต่หากพบสิ่งใดไม่ดีในตัวเขา เขาจะต้องตาย”

53กษัตริย์โซโลมอนจึงส่งคนไปนำตัวอาโดนียาห์มาจากแท่นบูชา อาโดนียาห์เข้ามากราบลงต่อหน้า กษัตริย์โซโลมอนก็พูดว่า “กลับไปบ้านของท่านเถิด”