1 Kings 18 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

4เมื่อครั้งเยเซเบลเข่นฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์ โอบาดีห์ช่วยเหลือผู้เผยพระวจนะหนึ่งร้อยคนให้ไปหลบซ่อนตัวอยู่ในถ้ำสองแห่ง แห่งละห้าสิบคนและจัดส่งอาหารกับน้ำให้)

5อาหับพูดกับโอบาดีห์ว่า “จงไปยังตาน้ำหุบเขาทุกแห่งทั่วดินแดน พวกเราอาจจะพบหญ้าพอประทังชีวิตม้าและล่อ จะได้ไม่ต้องฆ่าสัตว์ของพวกเรา”

6ทั้งสองจึงแบ่งกันออกไปสำรวจดู อาหับไปทางหนึ่ง โอบาดีห์ไปอีกทางหนึ่ง

7ขณะเดินไปตามทาง เอลียาห์ก็มาพบเขา โอบาดีห์จำเอลียาห์ได้ จึงหมอบคำนับลงกับพื้นและกล่าวว่า “นี่เป็นท่านเอลียาห์เจ้านายของข้าพเจ้าจริงๆ หรือ”

8เอลียาห์ตอบว่า “ถูกแล้ว ไปบอกกษัตริย์เถิดว่า ‘เอลียาห์อยู่ที่นี่’ ”

9โอบาดีห์ถามว่า “ข้าพเจ้าทำอะไรผิดหรือ ท่านจึงจะส่งข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านไปให้อาหับประหาร

10พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ก็ไม่มีชาติใดหรืออาณาจักรใดที่นายหัวของข้าพเจ้าไม่ได้ส่งคนไปค้นหาตัวท่านฉันนั้น และทุกครั้งที่มีชาติใดหรืออาณาจักรใดบอกว่าท่านไม่ได้อยู่ที่นั่น เขาก็จะให้คนเหล่านั้นสาบานว่าไม่พบท่าน

11มาตอนนี้ท่านบอกให้ข้าพเจ้าไปบอกเจ้านายว่า ‘เอลียาห์อยู่ที่นี่’

12แต่เมื่อข้าพเจ้าไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าพระวิญญาณของพระยาห์เวห์จะมารับตัวท่านไปไหน หากข้าพเจ้าไปบอกแล้วอาหับไม่พบท่าน ก็จะประหารข้าพเจ้า ทั้งๆ ที่ข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านได้ปรนนิบัตินมัสการพระยาห์เวห์มาตั้งแต่ยังหนุ่มๆ

13ท่านไม่เคยได้ยินหรือว่า เมื่อครั้งเยเซเบลเข่นฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์นั้น ข้าพเจ้าได้ซ่อนตัวผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์ร้อยคนในถ้ำสองแห่ง แห่งละห้าสิบคน และจัดส่งอาหารกับน้ำให้

14มาตอนนี้ท่านบอกให้ไปบอกว่า ‘เอลียาห์อยู่ที่นี่’ กษัตริย์จะประหารชีวิตข้าพเจ้าแน่!”

15เอลียาห์กล่าวว่า “พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ที่ข้ารับใช้มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ข้าก็จะแสดงตัวต่ออาหับในวันนี้อย่างแน่นอนฉันนั้น”

16โอบาดีห์จึงไปพบอาหับและบอกเขา อาหับก็ออกมาพบเอลียาห์

17เมื่ออาหับเห็นเอลียาห์ก็พูดว่า “นี่หรือเจ้าคนที่นำความเดือดร้อนมาสู่คนอิสราเอล”

18เอลียาห์ตอบว่า “ไม่ใช่ข้าพเจ้า ท่านกับครอบครัวพ่อของท่านต่างหากที่นำความเดือดร้อนมาสู่คนอิสราเอล ท่านได้ละทิ้งคำสั่งของพระยาห์เวห์ ไปติดตามพระบาอัล

19บัดนี้จงรวมประชาชนจากทั่วอิสราเอลมาพบข้าพเจ้าบนภูเขาคารเมล พร้อมทั้งผู้ทำนายของพระบาอัล 450 คน และผู้ทำนายของเจ้าแม่อาเชราห์ 400 คน ซึ่งกินอาหารร่วมโต๊ะกับเยเซเบล”

20อาหับจึงส่งข่าวไปทั่วทั้งอิสราเอล และเรียกบรรดาผู้ทำนายมาชุมนุมบนภูเขาคารเมล

21เอลียาห์มาอยู่ต่อหน้าประชาชนและกล่าวว่า “พวกท่านจะเหยียบเรือสองแคมไปนานสักเท่าใด หากพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้า จงติดตามพระองค์ แต่หากพระบาอัลเป็นพระเจ้า ก็ไปติดตามเขาเถิด” แต่ประชาชนไม่พูดอะไร

22เอลียาห์จึงกล่าวว่า “ข้าเป็นผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์เพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ แต่ฝ่ายพระบาอัลมีผู้ทำนายถึง 450 คน

23จงนำวัวหนุ่มมาสองตัว ให้ผู้ทำนายของพระบาอัลเลือกไปตัวหนึ่ง สับเป็นท่อนๆ วางบนฟืนที่แท่นบูชา แต่ไม่ต้องจุดไฟ แล้วข้าจะเตรียมวัวอีกตัว นำมาวางบนฟืนโดยไม่จุดไฟเช่นกัน

24จากนั้นพวกเจ้าจงร้องออกนามพระของพวกเจ้า ส่วนข้าจะร้องออกนามพระยาห์เวห์ พระเจ้าองค์ที่ตอบโดยส่งไฟมานั่นแหละคือพระเจ้าที่แท้จริง” และคนทั้งปวงก็กล่าวว่า “สิ่งที่ท่านพูดนั้นดีแล้ว”

25เอลียาห์กล่าวกับผู้ทำนายของพระบาอัลว่า “พวกเจ้าลงมือก่อนสิเพราะมีกันหลายคน จงเลือกวัวไปตัวหนึ่ง จัดเตรียมแล้วร้องเรียกพระของเจ้า แต่อย่าจุดไฟ”

26พวกเขาจึงรับวัวไปจัดเตรียม แล้วพวกเขาร้องเรียกพระบาอัลตั้งแต่เช้าจนเที่ยง ร้องตะโกนว่า “พระบาอัล โปรดตอบเถิด!” แต่ไม่มีใครตอบอะไรเลย พวกเขาก็ร่ายรำไปรอบๆ แท่นที่สร้างขึ้น

27ตอนเที่ยงเอลียาห์ก็เริ่มถากถางพวกเขาว่า “ตะโกนดังขึ้นอีกหน่อย! ก็บาอัลเป็นพระเจ้านี่! บางทีอาจจะกำลังเข้าสมาธิ หรือเข้าห้องน้ำอยู่ หรือกำลังเดินทาง ไม่ก็หลับไป ต้องช่วยกันปลุกให้ตื่น”

28ฉะนั้นพวกเขายิ่งร้องตะโกนดังขึ้น เอาดาบและหอกมาเชือดเนื้อตัวเองตามพิธีจนเลือดไหล

29เที่ยงวันผ่านไป พวกเขาส่งเสียงตลอดบ่ายจนถึงเวลาถวายเครื่องบูชาในตอนเย็น แต่ไม่มีเสียงตอบรับ ไม่มีคำตอบอะไรเลย ไม่มีใครสนใจ

30เอลียาห์จึงกล่าวแก่เหล่าประชาชนว่า “มาที่นี่เถิด” พวกเขาก็มา เอลียาห์ซ่อมแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ซึ่งถูกทำให้พังทลาย

31เอลียาห์นำหินมาสิบสองก้อน แต่ละก้อนแทนแต่ละเผ่าซึ่งสืบเชื้อสายมาจากยาโคบ ผู้ซึ่งพระยาห์เวห์ได้พูดไว้ว่า “อิสราเอลจะเป็นนามของเจ้า”

32เขาใช้หินสร้างแท่นบูชาในนามพระยาห์เวห์และขุดร่องรอบแท่นพอที่จะใส่เมล็ดพืชได้สองซีห์

33เขาเรียงฟืนบนแท่น และสับวัวหนุ่มตัวนั้นเป็นท่อนๆ วางบนฟืน แล้วสั่งว่า “จงตักน้ำให้เต็มสี่ถัง เทลงบนเครื่องบูชากับฟืน”

34เขากล่าวว่า “จงทำอีกครั้ง” พวกเขาก็ปฏิบัติตาม แล้วเขาสั่งว่า “ทำเป็นครั้งที่สาม” พวกเขาก็ทำตามเป็นครั้งที่สาม

35น้ำนั้นไหลรอบแท่นเต็มร่องที่ขุดไว้

36พอถึงเวลาถวายเครื่องบูชา ผู้เผยพระวจนะเอลียาห์เดินมาข้างหน้าและอธิษฐานว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล ขอให้เป็นที่ทราบทั่วกันในวันนี้ว่าพระองค์เป็นพระเจ้าของคนอิสราเอล และข้าพเจ้าเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ และกระทำทั้งหมดนี้ตามคำสั่งของพระองค์

37พระยาห์เวห์ขอตอบข้าพเจ้า โปรดตอบเถิดเพื่อประชาชนเหล่านี้จะได้รู้ว่าพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าและพระองค์นำจิตใจของพวกเขากลับมาหาพระองค์”

38ทันใดนั้นเองไฟของพระยาห์เวห์ก็ตกลงมา และเผาเครื่องบูชา ฟืน หิน และพื้นดินตรงนั้น และแม้แต่ในร่องรอบแท่นก็มีไฟเลียอยู่บนผิวน้ำ

39เมื่อประชาชนเห็นดังนั้น ก็ซบหน้าลงร้องว่า “พระยาห์เวห์เป็นพระเจ้า! พระยาห์เวห์เป็นพระเจ้า!”

40แล้วเอลียาห์ก็สั่งพวกเขาว่า “จงจับกุมตัวผู้ทำนายของพระบาอัลไว้ อย่าให้หนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว” แล้วพวกเขาก็เข้าจับกุม เอลียาห์นำตัวบรรดาผู้ทำนายไปประหารที่หุบเขาคีโชน

41จากนั้นเอลียาห์พูดกับอาหับว่า “เชิญไปกินและดื่มเถิด เพราะมีเสียงฝนห่าใหญ่”

42อาหับจึงไปกินและดื่ม แต่เอลียาห์ปีนขึ้นบนยอดเขาคารเมล แล้วเขาโน้มตัวลงถึงพื้นดิน และซบหน้าลงระหว่างเข่า

43เขาสั่งคนรับใช้ว่า “จงไปและมองไปทางทะเล” เขาก็ไปและกลับมาบอกเอลียาห์ว่า “ข้าพเจ้าไม่เห็นอะไรเลย” เอลียาห์สั่งให้เขากลับไปดูจนครบเจ็ดครั้ง

44ในครั้งที่เจ็ด คนใช้นั้นรายงานว่า “มีเมฆเล็กๆ ขนาดราวฝ่ามือเคลื่อนขึ้นมาจากทะเล” เอลียาห์จึงกล่าวว่า “จงไปบอกอาหับว่า ‘จงเตรียมรถม้าแล้วลงจากภูเขา ไม่อย่างนั้นจะติดฝนแล้วไปไม่ได้’ ”

45ไม่ช้าท้องฟ้าก็มืดทะมึนด้วยเมฆ พายุและฝนเริ่มโหมกระหน่ำ อาหับรีบไปยังยิสเรเอล

46ฤทธิ์เดชของพระยาห์เวห์ลงมาเหนือเอลียาห์ เขาก็คาดเอวทับเสื้อคลุมให้กระชับ แล้ววิ่งนำหน้าอาหับมาตลอดทางจนถึงเมืองยิสเรเอล