1 Kings 10

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1เมื่อราชินีแห่งเชบาได้ยินถึงกิตติศัพท์และความสัมพันธ์ของโซโลมอนกับพระยาห์เวห์ เธอจึงมาทดสอบโซโลมอนโดยตั้งปัญหายากๆ

2เธอมาถึงกรุงเยรูซาเล็มพร้อมกับกองคาราวานใหญ่ มีอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวนมาก และเพชรนิลจินดา เธอเข้ามาพบโซโลมอน และสนทนาทุกเรื่องที่คิดไว้

3โซโลมอนตอบปัญหาของเธอได้ทุกข้อ ไม่มีสิ่งใดยากเกินกว่าที่กษัตริย์จะอธิบายแก่เธอ

4เมื่อราชินีแห่งเชบาเห็นสติปัญญาทั้งสิ้นของโซโลมอน และวังที่สร้างขึ้น

5เห็นอาหารบนโต๊ะของเขา เห็นข้าราชการที่เข้าเฝ้า มหาดเล็กในเครื่องแบบ พนักงานเชิญถ้วย และเครื่องเผาบูชาทั้งตัวซึ่งถวายที่ วิหารของพระยาห์เวห์ เธอก็ประหลาดใจยิ่งนัก

6เธอพูดกับกษัตริย์ว่า “ที่ดิฉันได้ยินได้ฟังมาในประเทศของดิฉันเกี่ยวกับความสำเร็จและสติปัญญาของท่านล้วนเป็นความจริง

7แต่ดิฉันไม่เชื่อมาก่อนเลย จนกระทั่งได้มาเห็นกับตา แท้จริงแล้วสิ่งที่ดิฉันได้ยินมาก็ยังไม่ถึงครึ่ง สติปัญญาและความมั่งคั่งของท่านยิ่งใหญ่กว่าที่เขาร่ำลือกันมากนัก

8ประชาชนของท่านคงมีความสุขยิ่งนัก! ข้าราชการของท่านคงมีความสุขที่ได้พบ และฟังสติปัญญาของท่านอยู่เสมอ!

9สรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน พระองค์โปรดปรานและตั้งท่านให้ครองบัลลังก์แห่งอิสราเอล เนื่องด้วยความรักนิรันดร์ของพระยาห์เวห์ที่มีต่อคนอิสราเอล จึงตั้งท่านเป็นกษัตริย์เพื่อผดุงความยุติธรรมและความชอบธรรม”

10จากนั้นเธอก็มอบเครื่องบรรณาการแด่กษัตริย์เป็นทองคำหนัก 120 ตะลันต์ เครื่องเทศมากมายและอัญมณีล้ำค่า ไม่เคยมีใครนำเครื่องเทศมามอบให้มากเท่ากับที่ราชินีแห่งเชบานำมามอบให้กษัตริย์โซโลมอนอีกเลย

11(กองเรือของฮีรามนำทองคำมาจากโอฟีร์ พร้อมด้วยไม้จันทน์ จำนวนมาก และเพชรนิลจินดาล้ำค่า

12โซโลมอนใช้ไม้จันทน์ทำเสา วิหารของพระยาห์เวห์และวังของกษัตริย์ ทำพิณเขาคู่และพิณใหญ่สำหรับเหล่านักดนตรี ไม่เคยเห็นการนำเข้าไม้จันทน์จำนวนมากมายอย่างนั้นมาก่อนเลย)

13กษัตริย์โซโลมอนให้ทุกสิ่งตามที่ราชินีแห่งเชบาปรารถนาและร้องขอ นอกเหนือจากของกำนัลที่โซโลมอนให้จากกองคลังของเขา จากนั้นราชินีและขบวนติดตามก็กลับสู่ประเทศของตน

14ทุกปีโซโลมอนได้รับทองคำหนัก 666 ตะลันต์

15ยังไม่รวมภาษีอากรจากพ่อค้าวาณิชและเครื่องบรรณาการจากบรรดากษัตริย์อาระเบีย และพวกผู้ว่าการของเขตแดนเหล่านั้น

16กษัตริย์โซโลมอนให้นำทองคำมาตีเป็นโล่ใหญ่ 200 อัน แต่ละอันใช้ทองคำหนักหกร้อยเชเขล

17และทำเป็นโล่เล็ก 300 อัน แต่ละอันใช้ทองคำหนักสามมินา เขาเก็บโล่เหล่านี้ไว้ในวังแห่งป่าเลบานอน

18แล้วกษัตริย์ยังได้ทำบัลลังก์ขนาดใหญ่ตกแต่งด้วยงาช้างและบุด้วยทองคำบริสุทธิ์

19บัลลังก์นี้มีบันไดหกขั้น ด้านบนพนักหลังเป็นรูปวงกลม ที่วางมือทั้งสองข้างมีสิงโตขนาบข้างละตัว

20ที่บันไดแต่ละขั้นมีสิงโตยืนอยู่ข้างละตัว รวมเป็นสิบสองตัว ไม่เคยมีเช่นนี้ในอาณาจักรอื่น

21ถ้วยทุกใบของกษัตริย์โซโลมอนทำด้วยทองคำ และเครื่องใช้ไม้สอยทั้งหมดในวังแห่งป่าเลบานอนล้วนทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ ไม่มีสิ่งใดทำด้วยเงิน เพราะในสมัยของโซโลมอนถือว่าเงินด้อยค่า

22กษัตริย์มีกองเรือพาณิชย์ ร่วมเดินทะเลกับกองเรือของฮีราม เรือจะบรรทุกทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และลิงบาบูนกลับมาทุกสามปี

23กษัตริย์โซโลมอนมั่งคั่งและมีสติปัญญาเหนือกว่ากษัตริย์ใดๆ ทั้งปวงในแผ่นดินโลก

24คนทั่วโลกอยากจะมาฟังสติปัญญาซึ่งพระเจ้าใส่ไว้ในใจของเขา

25ปีแล้วปีเล่า ทุกคนที่มาจะนำเครื่องบรรณาการมามอบให้ ได้แก่ เครื่องเงินเครื่องทอง เสื้อผ้าอาภรณ์ อาวุธ เครื่องเทศ ม้า และล่อ

26โซโลมอนสะสมรถม้าศึกและม้า เขามีรถม้าศึก 1,400 คัน และม้า 12,000 ตัว ซึ่งเขาเก็บบางส่วนไว้ที่หัวเมืองซึ่งใช้เก็บรถม้าศึกและบางส่วนอยู่กับเขาที่กรุงเยรูซาเล็ม

27เขาทำให้เงินในกรุงเยรูซาเล็มมีมากมายเหมือนก้อนหิน และมีไม้สนซีดาร์ดาษดื่นเหมือนต้นมะเดื่อแถบเชิงเขา

28ม้าของโซโลมอนนั้นนำเข้าจากอียิปต์และจากคูเอ คือพ่อค้าหลวงซื้อมาจากคูเอในราคาปัจจุบัน

29รถม้าศึกแต่ละคันที่นำเข้าจากอียิปต์มีราคาเท่ากับเงินหนัก 600 เชเขล ม้าราคาตัวละ 150 เชเขล พวกเขายังส่งออกไปขายต่อให้กษัตริย์ทั้งปวงของชาวฮิตไทต์และของชาวอารัมด้วย

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →