1 Kings 22 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

4อาหับจึงถามเยโฮชาฟัทว่า “ท่านจะช่วยข้าพเจ้ารบกับราโมทกิเลอาดไหม” เยโฮชาฟัทตอบกษัตริย์แห่งอิสราเอลว่า “เราสองคนเป็นพวกเดียวกัน คนของข้าพเจ้าก็เหมือนเป็นคนของท่าน ม้าของข้าพเจ้าก็เหมือนเป็นม้าของท่าน”

5แต่เยโฮชาฟัทพูดกับกษัตริย์แห่งอิสราเอลอีกว่า “ถามพระยาห์เวห์ก่อน”

6กษัตริย์แห่งอิสราเอลจึงเรียกผู้เผยพระวจนะราวสี่ร้อยคนมาพบ และถามว่า “ข้าควรจะไปรบกับราโมทกิเลอาด หรือข้าควรจะยับยั้งไว้” เขาเหล่านั้นตอบว่า “ไปเถิด เพราะพระยาห์เวห์จะมอบดินแดนนั้นไว้ในมือของท่าน”

7แต่เยโฮชาฟัทถามว่า “ที่นี่ไม่มีผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์ให้ถามเลยหรือ”

8กษัตริย์แห่งอิสราเอลตอบเยโฮชาฟัทว่า “ยังมีอยู่คนหนึ่งซึ่งพวกเราจะถามพระยาห์เวห์ผ่านทางเขาได้ แต่ข้าพเจ้าเกลียดเขา เพราะเขาไม่เคยพยากรณ์เรื่องดีๆ เกี่ยวกับข้าพเจ้าเลย มีแต่เรื่องร้ายๆ เขาคือมีคายาห์ลูกชายของอิมลาห์” เยโฮชาฟัทตอบว่า “กษัตริย์ไม่ควรพูดเช่นนั้น”

9ดังนั้นกษัตริย์แห่งอิสราเอลจึงเรียกข้าราชการคนหนึ่งมาและสั่งว่า “จงนำตัวมีคายาห์ลูกชายของอิมลาห์มาเดี๋ยวนี้”

10ทั้งกษัตริย์แห่งอิสราเอลและกษัตริย์เยโฮชาฟัทแห่งยูดาห์สวมเสื้อคลุมของกษัตริย์นั่งอยู่บนบัลลังก์ของตนในลานนวดข้าวใกล้ประตูเมืองสะมาเรีย ในขณะที่กลุ่มผู้เผยพระวจนะก็กล่าวพยากรณ์ต่อหน้าพวกเขา

11ฝ่ายเศเดคียาห์ลูกชายของเคนาอะนาห์ได้ทำเขาเหล็กขึ้นมาและประกาศว่า “พระยาห์เวห์พูดว่า ‘เจ้าจะขวิดพวกอารัมด้วยเขาเหล็กนี้จนพวกเขาย่อยยับไป’ ”

12ผู้เผยพระวจนะคนอื่นๆ ทั้งหมดก็กำลังพยากรณ์อย่างเดียวกันว่า “จงบุกเข้าโจมตีราโมทกิเลอาดและมีชัยชนะเถิด เพราะพระยาห์เวห์จะมอบเมืองนั้นไว้ในมือของท่าน”

13ผู้ส่งสาส์นที่ไปตามตัวมีคายาห์ได้กล่าวกับเขาว่า “ดูเถิด ผู้เผยพระวจนะคนอื่นๆ ล้วนแต่ทำนายเป็นเสียงเดียวกันว่ากษัตริย์จะชนะ ขอให้ท่านกล่าวไปในทางที่ดีเช่นเดียวกับพวกเขา”

14แต่มีคายาห์กล่าวว่า “พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ข้าพเจ้าจะพูดแต่สิ่งที่พระยาห์เวห์บอกฉันนั้น”

15เมื่อเขามาถึง กษัตริย์ถามว่า “มีคายาห์ พวกเราควรจะไปรบกับราโมทกิเลอาดหรือเราควรจะยับยั้งไว้” มีคายาห์ตอบว่า “จงบุกเข้าโจมตีราโมทกิเลอาดและมีชัยชนะเถิด เพราะพระยาห์เวห์จะมอบเมืองนั้นไว้ในมือของท่าน”

16กษัตริย์พูดว่า “ข้าจะต้องให้เจ้าสาบานกี่ครั้งกี่หนว่าจะบอกแต่ความจริงกับข้าในนามพระยาห์เวห์”

17มีคายาห์จึงตอบว่า “ข้าพเจ้าเห็นอิสราเอลทั้งปวงกระจัดกระจายไปตามภูเขาต่างๆ เหมือนแกะที่ไม่มีคนเลี้ยง และพระยาห์เวห์พูดว่า ‘คนเหล่านี้ไม่มีนาย ให้ทุกคนกลับบ้านโดยสวัสดิภาพเถิด’ ”

18กษัตริย์แห่งอิสราเอลพูดกับเยโฮชาฟัทว่า “ข้าพเจ้าบอกท่านแล้วไม่ใช่หรือว่าเขาไม่เคยพยากรณ์เรื่องดีๆ เกี่ยวกับข้าพเจ้าเลย มีแต่เรื่องร้ายทั้งนั้น”

19มีคายาห์กล่าวต่อไปว่า “ฉะนั้นจงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์ข้าพเจ้าเห็นพระยาห์เวห์นั่งบนบัลลังก์ของพระองค์ ทูตสวรรค์ทั้งปวงยืนเฝ้าอยู่รอบพระองค์ทั้งซ้ายและขวา

20แล้วพระยาห์เวห์พูดว่า ‘ใครจะหลอกล่ออาหับให้ไปโจมตีราโมทกิเลอาดและตายที่นั่น’ มีคนเสนอแนะต่างๆ นานา

21ในที่สุดมีวิญญาณดวงหนึ่งก้าวออกมายืนต่อหน้าพระยาห์เวห์และพูดว่า ‘ข้าพเจ้าจะหลอกล่อเขา’

22พระยาห์เวห์ถามว่า ‘ทำอย่างไร’ วิญญาณนั้นพูดว่า ‘ข้าพเจ้าจะไปเป็นวิญญาณหลอกลวงอยู่ในปากของผู้เผยพระวจนะทุกคนของอาหับ’ พระองค์จึงพูดว่า ‘เจ้าจะหลอกล่อเขาสำเร็จ ไปทำตามนั้นเถิด’

23ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงใส่วิญญาณหลอกลวงในปากผู้เผยพระวจนะเหล่านี้ของท่าน พระยาห์เวห์มีประกาศิตให้ท่านถึงแก่หายนะแล้ว”

24แล้วเศเดคียาห์ลูกชายของเคนาอะนาห์จึงเข้ามาตบหน้ามีคายาห์และถามว่า “พระวิญญาณจาก พระยาห์เวห์ออกจากข้าไปพูดกับเจ้าได้อย่างไร”

25มีคายาห์ตอบว่า “ท่านจะรู้คำตอบในวันที่ท่านไปหลบซ่อนตัวอยู่ในห้องชั้นใน”

26กษัตริย์แห่งอิสราเอลจึงสั่งว่า “จงคุมตัวมีคายาห์กลับไปหาอาโมนผู้ว่าการของเมืองนี้และโยอาชลูกชายของข้า

27บอกสองคนนั้นว่า ‘กษัตริย์พูดดังนี้ว่า จงขังชายผู้นี้ไว้ในคุก ให้แต่ขนมปังกับน้ำประทังชีวิตจนกว่าข้าจะกลับมาอย่างปลอดภัย’ ”

28มีคายาห์ประกาศว่า “หากท่านกลับมาอย่างปลอดภัย ก็แสดงว่าพระยาห์เวห์ไม่ได้พูดผ่านทางข้าพเจ้า” แล้วเขากล่าวอีกว่า “ทุกคนจงจำคำพูดของข้าพเจ้าไว้!”

29ดังนั้นกษัตริย์อาหับแห่งอิสราเอลและกษัตริย์เยโฮชาฟัทแห่งยูดาห์จึงไปยังราโมทกิเลอาด

30กษัตริย์แห่งอิสราเอลพูดกับเยโฮชาฟัทว่า “ข้าพเจ้าจะปลอมตัวไปออกรบ ส่วนท่านใส่เสื้อคลุมของกษัตริย์เถิด” แล้วกษัตริย์แห่งอิสราเอลก็ปลอมตัวและออกรบ

31ฝ่ายกษัตริย์อารัมได้สั่งผู้สั่งการรถรบ 32 คนของเขาว่า “อย่าต่อสู้กับใคร ไม่ว่าผู้ใหญ่หรือผู้น้อย แต่จงต่อสู้กับกษัตริย์แห่งอิสราเอลเพียงองค์เดียวเท่านั้น”

32เมื่อผู้สั่งการรถรบเหล่านั้นเห็นเยโฮชาฟัท พวกเขาก็คิดว่า “นี่เป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอลแน่ๆ” จึงหันมาโจมตี แต่เมื่อเยโฮชาฟัทร้องตะโกนออกมา

33ผู้สั่งการรถรบเหล่านั้นเห็นว่าไม่ใช่กษัตริย์แห่งอิสราเอล ก็เลิกไล่ล่าเขา

34แต่มีคนหนึ่งยิงธนูสุ่มไปถูกกษัตริย์แห่งอิสราเอลตรงช่วงรอยต่อของเสื้อเกราะ เขาจึงพูดกับพลขับว่า “จงกลับรถพาข้าออกจากสนามรบ ข้าบาดเจ็บแล้ว”

35สงครามดำเนินไปอย่างดุเดือดตลอดทั้งวัน กษัตริย์ประคองตัวไว้ในรถม้าศึกให้ประจันหน้ากับชาวอารัม โลหิตจากบาดแผลไหลนองพื้นรถ ครั้นตกเย็นก็สิ้นชีวิต

36ขณะที่ดวงอาทิตย์กำลังลับไป มีเสียงร้องบอกไปทั่วกองทัพว่า “ทุกคนกลับบ้านเมืองของตนเถิด!”

37ดังนั้นกษัตริย์อาหับก็สิ้นชีวิต และศพของเขาถูกนำกลับมาฝังไว้ที่สะมาเรีย

38เมื่อพวกเขาล้างรถม้าศึกที่สระในสะมาเรีย (ซึ่งพวกหญิงโสเภณีมาอาบน้ำ) สุนัขก็มาเลียโลหิตของกษัตริย์ตามที่พระยาห์เวห์ลั่นวาจาไว้แล้ว

39เหตุการณ์อื่นๆ ในสมัยของอาหับ รวมถึงทุกสิ่งที่เขาทำ วังที่สร้างและตกแต่งด้วยงาช้าง และเมืองต่างๆ ที่เสริมปราการ ก็มีบันทึกไว้ในจดหมายเหตุกษัตริย์แห่งอิสราเอลไม่ใช่หรือ

40อาหับล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและอาหัสยาห์ลูกชายของเขาขึ้นเป็นกษัตริย์แทน

41เยโฮชาฟัทลูกชายของอาสาขึ้นปกครองในยูดาห์ ตรงกับปีที่สี่ในสมัยของกษัตริย์อาหับแห่งอิสราเอล

42เยโฮชาฟัทมีอายุ 35 ปีเมื่อขึ้นปกครอง และปกครองในกรุงเยรูซาเล็มอยู่ 25 ปี แม่ของเขาคืออาซูบาห์ลูกสาวของชิลหิ

43เยโฮชาฟัทดำเนินตามแบบอย่างของอาสาพ่อของเขาทุกประการโดยไม่หันเห เขาทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของพระยาห์เวห์ แต่ไม่ได้ทำลายสถานบูชาบนที่สูงทั้งหลาย ประชาชนจึงยังคงถวายเครื่องบูชาและเผาเครื่องหอมที่นั่น

44เยโฮชาฟัทได้มีสัมพันธไมตรีกับกษัตริย์แห่งอิสราเอลด้วย

45เหตุการณ์อื่นๆ ในสมัยของเยโฮชาฟัท สิ่งต่าง ๆ ที่เขาทำสำเร็จและวีรกรรมในการสงครามมีบันทึกไว้ในจดหมายเหตุกษัตริย์แห่งยูดาห์ไม่ใช่หรือ

46เยโฮชาฟัทกำจัดโสเภณีชายในเทวสถานซึ่งยังหลงเหลืออยู่จากสมัยของอาสาพ่อของเขาให้หมดไปจากแผ่นดิน

47ในสมัยนั้นเอโดมไม่มีกษัตริย์ปกครอง มีแต่ผู้ว่าราชการจังหวัด

48เยโฮชาฟัทสร้างกองเรือพาณิชย์ เพื่อไปขนทองคำจากเมืองโอฟีร์ แต่เรือเหล่านั้นไม่ได้ไป เพราะอับปางลงที่เอซีโอนเกเบอร์

49ครั้งนั้นอาหัสยาห์ลูกชายของอาหับกล่าวกับเยโฮชาฟัทว่า “ขอให้คนของข้าพเจ้าแล่นเรือไปกับคนของท่าน” แต่เยโฮชาฟัทปฏิเสธ

50แล้วเยโฮชาฟัทล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังไว้ด้วยกันในเมืองดาวิด และเยโฮรัมลูกชายของเขาขึ้นปกครองแทน

51อาหัสยาห์ลูกชายของอาหับขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอลในสะมาเรียตรงกับปีที่สิบเจ็ดในสมัยของกษัตริย์เยโฮชาฟัทแห่งยูดาห์ เขาปกครองคนอิสราเอลอยู่สองปี

52อาหัสยาห์ทำสิ่งที่ชั่วในสายตาของพระยาห์เวห์ เพราะเขาดำเนินตามวิถีทางของพ่อกับแม่ และตามวิถีทางของเยโรโบอัมลูกชายของเนบัทผู้ได้ชักนำอิสราเอลให้ทำบาป

53เขาปรนนิบัตินมัสการพระบาอัล และยั่วยุให้พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลโกรธเหมือนที่พ่อของเขาได้ทำ