1 Kings 17

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1ครั้งนั้นเอลียาห์ชาวทิชบี ในกิเลอาดกล่าวกับอาหับว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลซึ่งข้าพเจ้าปรนนิบัติรับใช้อยู่นั้นมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด จะไม่มีน้ำค้างหรือฝนในสองสามปีข้างหน้าจนกว่าข้าพเจ้าจะบอกให้มีฉันนั้น”

2แล้วมีถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเอลียาห์ว่า

3“จงไปซ่อนตัวที่ลำห้วยเครีททางตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน

4เจ้าจะดื่มน้ำจากลำห้วยและเราได้สั่งให้นกกาคาบอาหารมาเลี้ยงเจ้าที่นั่น”

5เอลียาห์ก็ปฏิบัติตามที่พระยาห์เวห์สั่ง และไปอาศัยอยู่ที่ลำห้วยเครีททางตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน

6นกกาคาบขนมปังและเนื้อมาให้เขาทุกเช้าและทุกเย็น และเขาดื่มน้ำจากลำธาร

7ต่อมาลำห้วยนั้นก็แห้งผากเพราะไม่มีฝนตกเลยทั่วดินแดนนั้น

8แล้วถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเอลียาห์ว่า

9“จงไปอาศัยอยู่ที่เมืองศาเรฟัทในไซดอน เราได้สั่งหญิงม่ายคนหนึ่งที่นั่นให้เลี้ยงดูเจ้าด้วยอาหาร”

10เอลียาห์จึงไปยังศาเรฟัท เมื่อมาถึงประตูเมืองก็เห็นหญิงม่ายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืน เขาจึงเรียกเธอและร้องขอว่า “ช่วยเอาน้ำใส่เหยือกมาให้ข้าดื่มสักนิดได้ไหม”

11ขณะที่หญิงนั้นจะไปเอามา เขาบอกเธอว่า “โปรดช่วยเอาขนมปังมาให้สักชิ้นด้วย”

12หญิงนั้นตอบว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ดิฉันไม่มีขนมปังเลยสักชิ้นฉันนั้น มีเพียงแป้งหยิบมือเดียวในหม้อ กับน้ำมันก้นไห นี่ก็กำลังเก็บฟืนจะเอาไปทำอาหารกินกับลูกชาย จากนั้นเราก็จะอดตาย”

13เอลียาห์กล่าวกับเธอว่า “อย่ากลัวเลย กลับบ้านไปทำตามที่เจ้าว่าเถิด แต่ทำขนมปังชิ้นเล็กๆ มาให้ข้าก่อน จากนั้นจึงทำอาหารให้ตัวเจ้ากับลูกชายของเจ้า

14เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลพูดว่า ‘จะมีแป้งไม่ขาดหม้อ น้ำมันไม่ขาดไห จนถึงวันที่พระยาห์เวห์ส่งฝนลงมาบนดินแดนนี้’ ”

15หญิงม่ายนั้นจึงไปทำตามที่เอลียาห์สั่ง แล้วก็มีอาหารทุกวันไม่ขาดสำหรับเอลียาห์และเธอกับครอบครัว

16เพราะมีแป้งไม่ขาดหม้อ น้ำมันไม่ขาดไห เป็นจริงตามถ้อยคำของพระยาห์เวห์ที่พูดผ่านทางเอลียาห์

17ต่อมาลูกชายของหญิงนั้นล้มป่วย อาการทรุดหนักลงเรื่อยๆ และในที่สุดก็สิ้นใจ

18เธอจึงกล่าวกับเอลียาห์ว่า “คนของพระเจ้า ทำไมถึงทำกับดิฉันอย่างนี้ ท่านมาที่นี่เพื่อจะเตือนให้ระลึกถึงบาปของดิฉัน และประหารลูกชายของดิฉันหรือ”

19เอลียาห์ตอบว่า “ส่งลูกของเจ้ามาให้ข้า” แล้วเขาก็รับตัวเด็กนั้นจากอ้อมแขนของแม่ อุ้มขึ้นไปในห้องชั้นบนซึ่งเขาพักอาศัยอยู่ วางเด็กนั้นลงบนเตียงของเขา

20แล้วร่ำร้องต่อพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้า พระองค์นำความทุกข์โศกมายังหญิงม่ายซึ่งข้าพเจ้าอาศัยอยู่ด้วยนี้ โดยทำให้ลูกของเธอเสียชีวิตหรือ”

21แล้วเขาเหยียดกายทับตัวเด็กนั้นสามครั้ง และร่ำร้องต่อพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอโปรดให้เด็กชายคนนี้ฟื้นคืนชีวิตด้วยเถิด!”

22พระยาห์เวห์ฟังคำร่ำร้องของเอลียาห์ เด็กนั้นก็ฟื้นคืนชีวิต

23เอลียาห์จึงอุ้มเขาลงมาข้างล่างมอบให้แก่แม่และกล่าวว่า “ดูเถิด ลูกของเจ้ายังมีชีวิตอยู่!”

24หญิงนั้นจึงกล่าวกับเอลียาห์ว่า “ตอนนี้ดิฉันทราบแล้วว่าท่านเป็นคนของพระเจ้า และพระวจนะของพระยาห์เวห์จากปากของท่านเป็นความจริง”

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →