1 Kings 9

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1เมื่อโซโลมอนสร้างวิหารของพระยาห์เวห์ วัง และสิ่งอื่นๆ ทั้งหมดเสร็จสิ้นตามที่ประสงค์แล้ว

2พระยาห์เวห์ปรากฏแก่โซโลมอนเป็นครั้งที่สอง เหมือนที่ได้ปรากฏมาแล้วที่กิเบโอน

3พระยาห์เวห์พูดกับโซโลมอนว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานและคำวิงวอนของเจ้าต่อเราแล้ว เราได้ชำระวิหารที่เจ้าสร้างขึ้นนี้ให้บริสุทธิ์ โดยสถาปนานามของเราไว้ที่นั่นชั่วนิรันดร์ ตาและใจของเราจะอยู่ที่นั่นเสมอไป

4ส่วนเจ้า หากเจ้าดำเนินอยู่ต่อหน้าเราอย่างสัตย์ซื่อด้วยใจสุจริตและเที่ยงตรงเหมือนดาวิดพ่อของเจ้า ทำตามคำสั่งทั้งสิ้นของเรา และรักษากฎเกณฑ์และกฎบัญญัติของเรา

5เราก็จะสถาปนาบัลลังก์ของเจ้าเหนืออิสราเอลตลอดไปตามที่เราได้สัญญาไว้กับดาวิดพ่อของเจ้าว่า ‘เจ้าจะไม่ขาดผู้สืบทอดบัลลังก์อิสราเอลเลย’

6แต่หากเจ้าหรือลูกหลานของเจ้าละทิ้งเรา ไม่ได้ปฏิบัติตามคำสั่งและกฎเกณฑ์ที่เราได้ให้แก่เจ้า หันไปปรนนิบัตินมัสการพระอื่นๆ

7เราก็จะตัดคนอิสราเอลออกจากดินแดนซึ่งเราได้ยกให้เขา เราจะทิ้งวิหารแห่งนี้ซึ่งเราได้ชำระให้บริสุทธิ์เพื่อนามของเรา คนอิสราเอลจะกลายเป็นที่เย้ยหยันและคำเปรียบเปรยในหมู่ประชาชาติ

8วิหารนี้จะกลายเป็นกองซากปรักหักพัง คนทั้งปวง ที่ผ่านไปมาก็จะตกตะลึงและจะเยาะเย้ยว่า ‘ทำไมหนอพระยาห์เวห์จึงกระทำต่อวิหารและดินแดนนี้ถึงเพียงนี้’

9ผู้คนจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาได้ละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา ผู้นำบรรพบุรุษของพวกเขาออกจากอียิปต์ หันไปฝักใฝ่ปรนนิบัตินมัสการพระอื่นๆ แทน ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงนำเหตุร้ายทั้งหมดนี้มาสู่พวกเขา’ ”

10ในตอนปลายของช่วงยี่สิบปีที่โซโลมอนก่อสร้างวิหารของพระยาห์เวห์และวังของเขาเอง

11กษัตริย์โซโลมอนมอบเมืองยี่สิบแห่งในกาลิลีให้กษัตริย์ฮีรามแห่งไทระเป็นค่าตอบแทนสำหรับไม้สนซีดาร์ ไม้สนจูนิเปอร์ และทองคำซึ่งกษัตริย์โซโลมอนประสงค์

12แต่เมื่อฮีรามออกจากไทระเพื่อมาดูเมืองเหล่านี้ที่โซโลมอนมอบให้ก็ไม่พอใจเลย

13ฮีรามพูดว่า “น้องเอ๋ย เอาเมืองอะไรมายกให้พี่กันนี่” เมืองเหล่านั้นจึงได้ชื่อว่าดินแดนคาบูล มาจนทุกวันนี้

14ฮีรามได้ส่งทองคำมาให้โซโลมอน 120 ตะลันต์

15โซโลมอนเกณฑ์แรงงานโยธามาก่อสร้างวิหารของพระยาห์เวห์ วังของเขา ระเบียงต่างๆ กำแพงกรุงเยรูซาเล็ม เมืองฮาโซร์ เมกิดโด และเกเซอร์

16(ฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์โจมตีและเข้ายึดเกเซอร์แล้วเผาทิ้ง ประหารชาวคานาอันผู้อาศัยอยู่ในเมือง ต่อมาได้มอบเมืองนี้เป็นสินสมรสแก่ลูกสาวซึ่งเป็นภรรยาของโซโลมอน

17และโซโลมอนซ่อมแซมเมืองเกเซอร์) สร้างเบธโฮโรนล่าง

18บาอาลัทและทัดโมร์ ในทะเลทราย ภายในดินแดนของเขา

19ทั้งยังสร้างเมืองต่างๆ เพื่อเป็นคลังเสบียงของเขา และสร้างเมืองสำหรับรถม้าศึกและม้า เขาสร้างทุกสิ่งที่เขาปรารถนาในเยรูซาเล็ม เลบานอน และในที่ต่างๆ ทั่วอาณาเขตที่เขาปกครอง

20แต่ยังมีคนที่เหลืออยู่ซึ่งเป็นชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส (คนเหล่านี้ไม่ใช่ชาวอิสราเอล)

21โซโลมอนเกณฑ์ลูกหลานที่เหลืออยู่ของคนเหล่านี้ซึ่งชาวอิสราเอลไม่สามารถทำลายล้าง ให้หมดสิ้นได้ ให้มาเป็นแรงงานทาสจนถึงทุกวันนี้

22แต่โซโลมอนไม่ได้เกณฑ์ให้ชาวอิสราเอลคนใดเป็นทาส แต่ให้เป็นพลรบ ข้าราชการ เจ้าหน้าที่ นายทัพ ผู้สั่งการรถรบ และพลรถรบ

23และมีข้าราชการระดับหัวหน้า 550 คน เป็นผู้ควบคุมดูแลแรงงานโยธาในโครงการต่างๆ ของโซโลมอน

24หลังจากลูกสาวของฟาโรห์ขึ้นมาจากเมืองดาวิดมายังวังที่โซโลมอนสร้างให้เธอ โซโลมอนก็สร้างระเบียงต่างๆ

25โซโลมอนถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัว และเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพปีละสามครั้ง บนแท่นซึ่งสร้างขึ้นแด่พระยาห์เวห์ และเผาเครื่องหอมต่อหน้าพระยาห์เวห์ด้วย ก็เป็นอันเรียบร้อยตามภาระหน้าที่ซึ่งมีต่อวิหาร

26กษัตริย์โซโลมอนยังได้สร้างกองเรือขึ้นที่เอซีโอนเกเบอร์ ซึ่งใกล้เอลัทในเอโดม บนชายฝั่งทะเลแดง ด้วย

27และกษัตริย์ฮีรามส่งพวกกะลาสีผู้ช่ำชองให้มาร่วมทำงานในกองเรือกับคนของโซโลมอน

28พวกเขาเดินเรือไปที่เมืองโอฟีร์ แล้วนำทองคำหนัก 420 ตะลันต์ กลับมามอบให้กษัตริย์โซโลมอน

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →