Matthew 13

Tagalog (TLAB) 1905 (Ang Biblia (1905/1982))

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Nang araw na yaon ay lumabas si Jesus sa bahay, at naupo sa tabi ng dagat.

2At nakisama sa kaniya ang lubhang maraming tao, ano pat lumulan siya sa isang daong, at naupo; at ang buong karamihan ay nangakatayo sa baybayin.

3At pinagsalitaan niya sila ng maraming mga bagay sa mga talinghaga, na sinasabi, Narito, ang manghahasik ay yumaon upang maghasik.

4At sa paghahasik niya, ay nangahulog ang ilang binhi sa tabi ng daan, at dumating ang mga ibon at kinain nila;

5At ang mga ibay nangahulog sa mga batuhan, na dooy walang sapat na lupa: at pagdakay sumibol, sapagkat hindi malalim ang lupa:

6At pagsikat ng araw ay nangainitan; at dahil sa walang ugat, ay nangatuyo.

7At ang mga ibay nangahulog sa mga dawagan, at nagsilaki ang mga dawag, at ininis ang mga yaon.

8At ang mga ibay nangahulog sa mabuting lupa, at nangagbunga, ang ilay tigisang daan, at ang ilay tigaanim na pu, at ang ilay tigtatatlongpu.

9At ang may mga pakinig, ay makinig.

10At nagsilapit ang mga alagad, at sinabi nila sa kaniya, Bakit mo sila pinagsasalitaan sa mga talinghaga?

11At sumagot siya at sinabi sa kanila, Sa inyoy ipinagkaloob ang mangakaalam ng mga hiwaga ng kaharian ng langit, datapuwat hindi ipinagkaloob sa kanila.

12Sapagkat sinomang mayroon ay bibigyan, at siyay magkakaroon ng sagana: ngunit sinomang wala, pati ng nasa kaniya ay aalisin sa kaniya.

13Kayat silay pinagsasalitaan ko sa mga talinghaga; sapagkat nagsisitingin ay hindi sila nangakakakita, at nangakikinig ay hindi sila nangakakarinig, ni hindi sila nangakakaunawa.

14At natutupad sa kanila ang hula ni Isaias, na sinasabi, Sa pakikinig ay inyong maririnig, at sa anomang paraay hindi ninyo mapaguunawa; At sa pagtingin ay inyong makikita, at sa anomang paraay hindi ninyo mamamalas:

15Sapagkat kumapal ang puso ng bayang ito, At mahirap na mangakarinig ang kanilang mga tainga, At kanilang ipinikit ang kanilang mga mata; Baka silay mangakakita ng kanilang mga mata, At mangakarinig ng kanilang mga tainga, At mangakaunawa ng kanilang puso, At muling mangagbalik loob, At silay aking pagalingin.

16Datapuwat mapapalad ang inyong mga mata, sapagkat nangakakakita; at ang iyong mga tainga, sapagkat nangakakarinig.

17Sapagkat katotohanang sinasabi ko sa inyo, na hinangad na makita ng maraming propeta at ng mga taong matuwid ang inyong nakikita, at hindi nila nakita; at marinig ang inyong naririnig, at hindi nila narinig.

18Pakinggan nga ninyo ang talinghaga tungkol sa manghahasik.

19Kung ang sinoman ay nakikinig ng salita ng kaharian, at itoy hindi niya napaguunawa, ay pinaroroonan ng masama, at inaagaw ang nahasik sa kaniyang puso. Ito yaong nahasik sa tabi ng daan.

20At ang nahasik sa mga batuhan, ay yaong nakikinig ng salita, at pagdakay tinatanggap ito ng buong galak;

21Gayon may wala siyang ugat sa kaniyang sarili, kundi sangdaling tumatagal; at pagdating ng kapighatian o pag-uusig dahil sa salita, ay pagdakay natitisod siya.

22At ang nahasik sa mga dawagan, ay yaong dumirinig ng salita; ngunit ang pagsusumakit na ukol sa sanglibutan, at ang daya ng mga kayamanan, ay siyang umiinis sa salita, at yaoy nagiging walang bunga.

23At ang nahasik sa mabuting lupa, ay siyang dumirinig, at nakauunawa ng salita; na siyang katotohanang nagbubunga, ang ilay tigisang daan, ang ilay tigaanim na pu, at ang ilay tigtatatlongpu.

24Sinaysay niya sa kanila ang ibang talinghaga, na sinasabi, Ang kaharian ng langit ay tulad sa isang taong naghasik ng mabuting binhi sa kaniyang bukid:

25Datapuwat samantalang nangatutulog ang mga tao, ay dumating ang kaniyang kaaway at naghasik naman ng mga pangsirang damo sa pagitan ng trigo, at umalis.

26Datapuwat nang sumibol ang usbong at mamunga, ay lumitaw nga rin ang mga pangsirang damo.

27At ang mga alipin ng puno ng sangbahayan ay nagsiparoon at nangagsabi sa kaniya, Ginoo, hindi baga naghasik ka ng mabuting binhi sa iyong bukid? saan kaya nangagmula ang mga pangsirang damo?

28At sinabi niya sa kanila, Isang kaaway ang gumawa nito. At sinabi sa kaniya ng mga alipin, Ibig mo baga na kami ngay magsiparoon at ang mga yaoy pagtipunin?

29Datapuwat sinabi niya, Huwag; baka sa pagtitipon ninyo ng mga pangsirang damo, ay inyong mabunot pati ng trigo.

30Pabayaan ninyong magsitubo kapuwa hanggang sa panahon ng pagaani: at sa panahon ng pagaani ay sasabihin ko sa mga mangaani, Tipunin muna ninyo ang mga pangsirang damo, at inyong pagbibigkisin upang sunugin; datapuwat tipunin ninyo ang trigo sa aking bangan.

31Sinaysay niya sa kanila ang ibang talinghaga, na sinasabi, Ang kaharian ng langit ay tulad sa isang butil ng binhi ng mostasa, na kinuha ng isang tao, at inihasik sa kaniyang bukid:

32Na siya ngang lalong maliit sa lahat ng mga binhi; datapuwat nang tumubo, ay lalong malaki kay sa mga gulay, at nagiging punong kahoy, ano pat nagsisiparoon ang mga ibon sa langit at sumisilong sa kaniyang mga sanga.

33Sinalita niya sa kanila ang ibang talinghaga: Ang kaharian ng langit ay tulad sa lebadura, na kinuha ng isang babae, at itinago sa tatlong takal na harina, hanggang sa itoy nalebadurahang lahat.

34Lahat ng mga bagay na itoy sinabi ni Jesus sa mga karamihan sa mga talinghaga; at kung hindi sa talinghaga ay hindi niya sila kinakausap:

35Upang matupad ang sinalita sa pamamagitan ng propeta, na nagsasabi, Bubukhin ko ang aking bibig sa mga talinghaga; Sasaysayin ko ang mga natatagong bagay buhat nang itatag ang sanglibutan.

36Nang magkagayon ay iniwan niya ang mga karamihan, at pumasok sa bahay: at sa kaniyay nagsilapit ang kaniyang mga alagad, na nagsisipagsabi, Ipaliwanag mo sa amin ang talinghaga tungkol sa mga pangsirang damo sa bukid.

37At siyay sumagot at nagsabi, Ang naghahasik ng mabuting binhi ay ang Anak ng tao;

38At ang bukid ay ang sanglibutan; at ang mabuting binhi, ay ito ang mga anak ng kaharian: at ang mga pangsirang damo ay ang mga anak ng masama;

39At ang kaaway na naghasik ng mga ito ay ang diablo: at ang pagaani ay ang katapusan ng sanglibutan; at ang mga mangaani ay ang mga anghel.

40Kung paano ang pagtipon sa mga pangsirang damo at pagsunog sa apoy; gayon din ang mangyayari sa katapusan ng sanglibutan.

41Susuguin ng Anak ng tao ang kaniyang mga anghel, at kanilang titipunin sa labas ng kaniyang kaharian ang lahat ng mga bagay na nangakapagpapatisod, at ang nagsisigawa ng katampalasanan,

42At silay igagatong sa kalan ng apoy: diyan na nga ang pagtangis at ang pagngangalit ng mga ngipin.

43Kung magkagayoy mangagliliwanag ang mga matuwid na katulad ng araw sa kaharian ng kanilang Ama. Ang may mga pakinig, ay makinig.

44Tulad ang kaharian ng langit sa natatagong kayamanan sa bukid; na nasumpungan ng isang tao, at inilihim; at sa kaniyang kagalakay yumaon at ipinagbili ang lahat niyang tinatangkilik, at binili ang bukid na yaon.

45Gayon din naman, ang kaharian ng langit ay katulad ng isang taong nangangalakal na humahanap ng magagandang perlas:

46At pagkasumpong ng isang mahalagang perlas, ay yumaon siya at ipinagbili ang lahat niyang tinatangkilik, at binili yaon.

47Tulad din naman ang kaharian ng langit sa isang lambat, na inihulog sa dagat, na nakahuli ng sarisaring isda:

48Na, nang mapuno, ay hinila nila sa pampang; at silay nagsiupo, at tinipon sa mga sisidlan ang mabubuti, datapuwat itinapon ang masasama.

49Gayon din ang mangyayari sa katapusan ng sanglibutan: lalabas ang mga anghel, at ihihiwalay ang masasama sa matutuwid,

50At silay igagatong sa kalan ng apoy: diyan na nga ang pagtangis at ang pagngangalit ng mga ngipin.

51Napagunawa baga ninyo ang lahat ng mga bagay na ito? Sinabi nila sa kaniya, Oo.

52At sinabi niya sa kanila, Kayat ang bawat eskriba na ginagawang alagad sa kaharian ng langit ay tulad sa isang taong puno ng sangbahayan, na naglalabas sa kaniyang kayamanan ng mga bagay na bago at luma.

53At nangyari, na nang matapos ni Jesus ang mga talinghagang ito, ay umalis siya doon.

54At pagdating sa kaniyang sariling lupain, ay kaniyang tinuruan sila sa kanilang sinagoga, ano pat silay nangagtaka, at nangagsabi, Saan kumuha ang taong ito ng ganitong karunungan, at ng ganitong mga makapangyarihang gawa?

55Hindi baga ito ang anak ng anluwagi? hindi baga tinatawag na Maria ang kaniyang ina? at Santiago, at Jose, at Simon, at Judas ang kaniyang mga kapatid?

56At ang kaniyang mga kapatid na babae, hindi baga silang lahat ay nanga sa atin? Saan nga kumuha ang taong ito ng lahat ng ganitong mga bagay?

57At siyay kinatisuran nila. Datapuwat sinabi sa kanila ni Jesus, Walang propeta na di may kapurihan, liban sa kaniyang sariling lupain, at sa kaniyang sariling bahay.

58At siyay hindi gumawa roon ng maraming makapangyarihang gawa dahil sa kawalan nila ng pananampalataya.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

Recommended Reading

Commentary Matthew Commentaries → Devotional Matthew Devotional Guide → Get This Bible TLAB Study Bible →