Matthew 27 — Tagalog (TLAB) 1905 (Ang Biblia (1905/1982))

1Pagka umaga nga, ang lahat ng mga pangulong saserdote at ang matatanda sa bayan ay nangagsanggunian laban kay Jesus upang siyay ipapatay:

2At siyay ginapos nila, at siyay inilabas, at kanilang ibinigay siya kay Pilato na gobernador.

3Nang magkagayoy si Judas, na nagkanulo sa kaniya, pagkakitang siyay nahatulan na, ay nagsisi, at isinauli ang tatlongpung putol na pilak sa mga pangulong saserdote at sa matatanda,

4Na sinasabi, Nagkasala ako sa aking pagkakanulo sa dugong walang kasalanan. Datapuwat kanilang sinabi, Ano sa amin? ikaw ang bahala niyan.

5At kaniyang ibinulaksak sa santuario ang mga putol na pilak, at umalis; at siyay yumaon at nagbigti.

6At kinuha ng mga pangulong saserdote ang mga putol na pilak, at sinabi, Hindi matuwid na ilagay ang pilak na iyan sa kabang-yaman, sapagkat halaga ng dugo.

7At silay nangagsanggunian, at ibinili nila ang mga yaon ng bukid ng magpapalyok, upang paglibingan ng mga taga ibang bayan.

8Dahil ditoy tinawag ang bukid na yaon, ang bukid ng dugo, hanggang ngayon.

9Nang magkagayoy natupad ang sinalita sa pamamagitan ng propeta Jeremias, na nagsasabi, At kinuha nila ang tatlongpung putol na pilak, halaga noong hinalagahan, na inihalaga ng mga anak ng Israel;

10At kanilang ibinigay ang mga yaon na pinakabayad sa bukid ng magpapalyok, ayon sa iniutos sa akin ng Panginoon.

11Si Jesus nga ay nakatayo sa harap ng gobernador: at tinanong siya ng gobernador, na nagsasabi, Ikaw baga ang Hari ng mga Judio? At sinabi sa kaniya ni Jesus, Ikaw ang nagsasabi.

12At nang siyay isakdal ng mga pangulong saserdote at ng matatanda, ay hindi siya sumagot ng anoman.

13Nang magkagayoy sinabi sa kaniya ni Pilato, Hindi mo baga naririnig kung gaano karaming bagay ang kanilang sinasaksihang laban sa iyo?

14At hindi siya sinagot niya, ng kahit isang salita man lamang: ano pat nanggilalas na mainam ang gobernador.

15Sa kapistahan nga ay pinagkaugalian ng gobernador na pawalan sa karamihan ang isang bilanggo, na sinoman ang kanilang ibigin.

16At nooy silay may isang bilanggong bantog, na tinatawag na Barrabas.

17Nang silay mangagkatipon nga, ay sinabi sa kanila ni Pilato, Sino ang ibig ninyong sa inyoy aking pawalan? si Barrabas, o si Jesus na tinatawag na Cristo?

18Sapagkat natatalastas niya na dahil sa kapanaghilian ay ibinigay siya nila sa kaniya.

19At samantalang nakaupo siya sa luklukan ng pagkahukom, ay nagsugo sa kaniya ang kaniyang asawa, na nagsasabi, Huwag kang makialam sa matuwid na taong iyan; sapagkat ngayong araw na itoy naghirap ako ng maraming bagay sa panaginip dahil sa kaniya.

20Inudyukan ng mga pangulong saserdote at ng matatanda ang mga karamihan na hingin nila si Barrabas, at puksain si Jesus.

21Datapuwat sumagot ang gobernador at sa kanilay sinabi, Alin sa dalawa ang ibig ninyong sa inyoy aking pawalan? At sinabi nila, Si Barrabas.

22Sinabi sa kanila ni Pilato, Ano ang gagawin kay Jesus na tinatawag na Cristo? Sinabi nilang lahat, Mapako siya sa krus.

23At sinabi niya, Bakit, anong kasamaan ang kaniyang ginawa? Datapuwat silay lalong nangagsigawan, na nangagsasabi, Mapako siya sa krus.

24Kayat nang makita ni Pilato na wala siyang magawa, kundi bagkus pa ngang lumalala ang kaguluhan, siyay kumuha ng tubig, at naghugas ng kaniyang mga kamay sa harap ng karamihan, na sinasabi, Wala akong kasalanan sa dugo nitong matuwid na tao; kayo ang bahala niyan.

25At sumagot ang buong bayan at nagsabi, Mapasa amin ang kaniyang dugo, at sa aming mga anak.

26Nang magkagayoy pinawalan niya sa kanila si Barrabas; ngunit si Jesus ay hinampas at ibinigay upang ipako sa krus.

27Nang magkagayoy dinala si Jesus ng mga kawal ng gobernador sa Pretorio, at nagkatipon sa kaniya ang buong pulutong.

28At siyay kanilang hinubdan, at dinamtan siya ng isang balabal na kulay-ube.

29At silay nangagkamakama ng isang putong na tinik, at ipinutong sa kaniyang ulo, at inilagay sa kanang kamay niya ang isang tambo; at silay nagsiluhod sa harap niya at siyay kanilang nilibak, na nagsisipagsabi, Magalak, Hari ng mga Judio!

30At siyay kanilang niluluraan, at kinuha nila ang tambo at sinaktan siya sa ulo.

31At nang siyay kanilang malibak, ay hinubdan nila siya ng balabal, at isinuot sa kaniya ang kaniyang mga damit, at kanilang inilabas siya upang ipako sa krus.

32At paglabas nilay kanilang nasalubong ang isang taong taga Cirene, na ang pangalay Simon: itoy kanilang pinilit na sumama sa kanila, upang pasanin niya ang kaniyang krus.

33At nang silay magsirating sa isang dakong tinatawag na Golgota, sa makatuwid bagay, Ang dako ng bungo,

34Ay pinainom nila siya ng alak na may kahalong apdo: at nang kaniyang matikman, ay ayaw niyang inumin.

35At nang siyay kanilang maipako sa krus ay kanilang binahagi ang kaniyang mga damit, na kanilang pinagsapalaran;

36At silay nangagsiupo at binantayan siya roon.

37At inilagay nila sa kaniyang ulunan ang pamagat sa kaniya, na nasusulat: ITOY SI JESUS, ANG HARI NG MGA JUDIO.

38Nang magkagayoy ipinakong kasama niya ang dalawang tulisan, isa sa kanan at isa sa kaliwa.

39At siyay nililibak ng nangagdaraan, na iginagalaw ang kanilang mga ulo,

40At nangagsasabi, Ikaw na igigiba mo ang templo, at sa tatlong araw ay iyong itatayo, iyong iligtas ang sarili mo: kung ikaw ay Anak ng Dios, ay bumaba ka sa krus.

41Gayon din naman ang paglibak sa kaniya ng mga pangulong saserdote, pati ng mga eskriba at ng matatanda, na nagsipagsabi,

42Nagligtas siya sa mga iba; sa kaniyang sarili ay hindi makapagligtas. Siya ang Hari ng Israel; bumaba siya ngayon sa krus, at tayoy magsisisampalataya sa kaniya.

43Nananalig siya sa Dios; iligtas niya siya ngayon, kung siyay iniibig: sapagkat sinabi niya, Akoy Anak ng Dios.

44At minumura din naman siya ng mga tulisang kasama niyang nangapapako sa krus.

45Mula nga nang oras na ikaanim ay nagdilim sa ibabaw ng buong sangkalupaan hanggang sa oras na ikasiyam.

46At nang malapit na ang oras na ikasiyam ay sumigaw si Jesus ng malakas na tinig, na sinasabi: Eli, Eli, lama sabachthani? sa makatuwid bagay, Dios ko, Dios ko bakit mo ako pinabayaan?

47At nang marinig ito ng ilan sa nangakatayo roon, ay sinabi, Tinatawag ng taong ito si Elias.

48At pagkarakay tumakbo ang isa sa kanila, at kumuha ng isang espongha, at binasa ng suka, saka inilagay sa isang tambo, at ipinainom sa kaniya.

49At sinabi ng mga iba, Pabayaan ninyo; tingnan natin kung paririto si Elias upang siyay iligtas.

50At muling sumigaw si Jesus ng malakas na tinig, at nalagot ang kaniyang hininga.

51At narito, ang tabing ng temploy nahapak na nagkadalawa buhat sa itaas hanggang sa ibaba; at nayanig ang lupa; at nangabaak ang mga bato;

52At nangabuksan ang mga libingan; at maraming katawan ng mga banal na nangakatulog ay nangagbangon;

53At paglabas sa mga libingan pagkatapos na siyay mabuhay na maguli ay nagsipasok sila sa bayang banal at nangapakita sa marami.

54Ang senturion nga, at ang mga kasamahan niya sa pagbabantay kay Jesus, nang mangakita nila ang lindol, at ang mga bagay na nangyari, ay lubhang nangatakot, na nangagsasabi, Tunay na ito ang Anak ng Dios.

55At nangaroroon ang maraming babae na nagsisipanood buhat sa malayo, na nagsisunod kay Jesus buhat sa Galilea, na siyay kanilang pinaglilingkuran:

56Na sa mga yaon ay si Maria Magdalena, at si Maria na ina ni Santiago at ni Jose, at ang ina ng mga anak ni Zebedeo.

57At nang hapon na ay dumating ang isang mayamang mula sa Arimatea, na nagngangalang Jose, na itoy naging alagad din naman ni Jesus;

58Ang taong itoy naparoon kay Pilato, at hiningi ang bangkay ni Jesus. Nang magkagayoy ipinagutos ni Pilato na ibigay yaon.

59At kinuha ni Jose ang bangkay at binalot niya ng isang malinis na kayong lino,

60At inilagay sa kaniyang sariling bagong libingan, na kaniyang hinukay sa bato: at iginulong niya ang isang malaking bato sa pintuan ng libingan, at umalis.

61At nangaroon si Maria Magdalena, at ang isang Maria, at nangakaupo sa tapat ng libingan.

62Nang kinabukasan nga, na siyang araw pagkatapos ng Paghahanda, ay nangagkatipon kay Pilato ang mga pangulong saserdote at ang mga Fariseo,

63Na nagsisipagsabi, Ginoo, naaalaala namin na sinabi ng magdarayang yaon nang nabubuhay pa, Pagkaraan ng tatlong araw ay magbabangon akong muli.

64Ipagutos mo nga na ingatan ang libingan hanggang sa ikatlong araw, baka sakaling magsiparoon ang kaniyang mga alagad at siyay nakawin, at sabihin sa bayan, Siyay nagbangon sa gitna ng mga patay: at lalong sasama ang huling kamalian.

65Sinabi sa kanila ni Pilato, Mayroon kayong bantay: magsiparoon kayo, inyong ingatan ayon sa inyong makakaya.

66Kayat silay nagsiparoon, at iningatan nila ang libingan, tinatakan ang bato, na kasama nila ang bantay.