John 11 — Tatar 2001 Bible - Инҗил

4Гайсаь бу турыда ишеткаьч: — Бу авыру - уьлемгаь дигаьн чир туьгел, баьлки Аллахъынынъ данлануы оьчен, хъаьм бу авыру аша Аллахъы Улы данлансын оьчен, - диде.

5Гайсаь Мартаны, анынъ сенълесен хъаьм Лазарны ярата иде,

6аьмма, Лазарнынъ авыру икаьнен ишеткаьч таь, булган урынында Ул тагын ике коьнгаь тоткарланды.

7Шуннан сонъ шаькертлаьренаь: — Янъадан Яхъуьдиягаь барыйк, - диде.

8Шаькертлаьре Анъа: — Остаз! АЬле куьптаьн туьгел генаь яхъуьдлаьр Сине ташлар атып уьтерергаь йоьргаьннаьр иде, Син тагын шунда барасынъмы? - диделаьр.

9Гайсаь жъавап бирде: — Коьн яктылыгы унике саьгать туьгелме сонъ? Коьндез йоьруьче абынмый, чоьнки бу доьньянынъ яктысын куьраь.

10АЬ тоьнлаь йоьруьче абына, чоьнки анъарда яктылык юк.

11Шуннан сонъ Гайсаь суьзен даьвам итте: — Дустыбыз Лазар йоклап киткаьн, Мин аны уятырга барам.

12Анынъ шаькертлаьре: — Раббыбыз! Йоклап киткаьн булса, савыгыр, - диделаьр.

13Гайсаь анынъ уьлгаьнлеге хакында аьйткаьн иде, алар исаь, гадаьт-таьге йокы турында соьйли, дип уйладылар.

14Шунъа куьраь Гайсаьаларга ачык итеп: — Лазар уьлде.

15Сез ышансын дип, анда булмаганыма сезненъ оьчен шатланам. АЬйдаьгез, анынъ янына барыйк, - диде.

16Игезаьк кушаматлы Томас шаькертлаьргаь: — АЬйдаьгез, киттек, Анынъ белаьн бергаь без даь уьлик, - диде.

17Баьйтаьниягаь килеп жъиткаьч, Гайсаь Лазарнынъ инде дуьрт коьнбуена кабердаь ятуын ишетте.

18Баьйтаьния исаь Иерусалимга оьччакрым чамасы гына иде.

19Абыйлары оьчен кайгыручы Мартабелаьн Маьрьямне юатырга байтак яхъуьдлаьр килгаьн иде.

20Марта, Гайсаьненъ килуье хакында ишеткаьч, Аны каршы алырга чыкты.Маьрьям исаь оьйдаь калды.

21МартаГайсаьгаьаьйтте: — Раббым! Син монда булсанъ, абыем уьлмаьгаьн булыр иде.

22АЬмма хаьзер даь белаьм: Син Аллахъыдан наьрсаь генаь сорасанъ да, Ул Синъа бираьчаьк.

23Гайсаь анъа: — Абыенъ уьледаьн терелаьчаьк, - диде.

24- Сонъгы коьндаь - уьледаьн терелуь вакытында - анынъ терелаь-чаьген белаьм, - диде Марта.

25Гайсаь исаь: Мин — терелуь хъаьм тормыш. Минъа иман итуьче, уьлсаь даь, яшаьячаьк.

26Яшаьуьче хъаьм Минъа иман китеруьче хъаьркем хъичкайчан уьлмаьс. Син монъа ышанасынъмы? - диде.

27Марта Анъа: — АЬйе, Раббым! Синенъ доьньяга килергаь тиеш булган Маьсих, Аллахъы Улы икаьненъаь ышанам, - диде.

28Моны аьйткаьч, Марта китеп барды, хъаьм, сиздермичаь генаьсенълесе Маьрьямне чакырып: — Остаз монда, Ул сине чакыра, - диде.

29Маьрьям, моны ишеткаьч таь, тиз генаь урыныннан торып, Гайсаь янына китте.

30Ул вакытта Гайсаь аьле авылга кермичаь, Марта белаьн очрашкан урында тора иде.

31Маьрьям белаьн бергаьбулган юатучы яхъуьдлаьр анынъ жъаьхъаьт кенаь торып чыгып китуьен куьрделаьр хъаьм, елау оьчен кабер янына китте, дип уйлап, анынъ артыннан киттелаьр.

32Маьрьям исаь, Гайсаь торган урынга килеп жъиткаьч, Аны куьреп: — Раббым! Син монда булсанъ, абыем уьлмаьгаьн булыр иде, - дип, Анынъ аякларына егылды.

33Маьрьямненъ хъаьм анынъ белаьн килгаьн яхъуьдлаьрненъ елауларын куьреп, Гайсаь УЬзе даь борчылды хъаьм коьенеп:

34- Сез аны кайда куьмдегез? - дип сорады. Алар Анъа: — АЬйдаь, барыйк, Раббым! УЬзенъ куьрерсенъ, - диделаьр.

35Гайсаь елады.

36Моны куьреп яхъуьдлаьр: — Карагыз аьле, Ул Лазарны ничек яраткан икаьн! - диештелаьр.

37АЬ кайберлаьре: — Ул сукырнынъ куьзлаьрен ачкан икаьн, ник сонъ Лазарны да уьлемнаьн алып калу оьчен бераьр наьрсаь эшли алмаган? - диделаьр.

38Гайсаь тагын да ныграк коьенгаьн хаьлдаь кабер янына килде. Кабер маьгараь булып, анъа керуь юлы таш белаьн бастырып куелган иде.

39Гайсаь: — Ташны читкаь алып куегыз, - диде. Маьрхуьмненъ сенлесе Марта Анъа: — Раббым! Ул инде ислаьнгаьн, чоьнки ул уьлгаьннаьн сонъ дуьрт коьн уьтте, — диде.

40Гайсаь анъа: — «АЬгаьр иман итсаьнъ, Аллахъынынъ данын куьраьчаьксенъ*, — дип аьйтмаьдемме синъа\ — диде.

41Маьгараь авызыннан ташны алып куйдылар. Гайсаь исаь, югарыга карап: — Атам! Мине ишеткаьненъ оьчен Синъа раьхмаьт белдераьм.

42Мине хъаьрвакыт ишетуьенъне белаьм, лаькин бу суьзлаьремне монда басып торучы кешелаьр оьчен, Мине Син жъибаьргаьнгаь ышансыннар оьчен аьйтаьм, — диде.

43Шулай дигаьннаьн сонъ Ул коьчле тавыш белаьн: — Лазар! Чык! — диде.

44Шул вакыт уьлгаьн кеше килеп чыкты. Анынъ куллары хъаьмаяклары каьфен белаьн уралган, йоьзе яулык белаьн капланган иде. Гайсаь: — Чишегез аны, йоьрсен, — диде.

45Маьрьям янына килгаьн яхъуьдлаьрненъ куьбесе, Гайсаь кылганэшлаьрне куьреп, Анъа иман китерделаьр.

46АЬ кайберлаьре фари-сейлаьр янына барып, аларга Гайсаь кылган эшлаьр турындасоьйлаьделаьр.

47Шунда баш руханилар хъаьм фарисейлаьр кинъаьшмаь жъыйдылар. — Безгаь наьрсаь эшлаьргаь? — диделаьр алар. — Бу Кеше куьп галаьмаьтлаьр куьрсаьтаь.

48Аны шул коье калдырсак, хъаьммаьсе Анъа иман китераьчаьк, хъаьм римлылар килеп, жъиребезне даь, халкыбызны да басып алачак.

49Аларнынъ берсе — ул елны инъ баш рухани булган Каьяфаьс аларга: — Сез бернаьрсаь даь белмисез!

50Боьтен халык хъаьлак булуга караганда, халык оьчен бер кешененъ уьлуье — сезненъ оьчен хаьерлераьк. Сез шуны анъламыйсызмы? — диде.

51Ул моны уьзеннаьн соьйлаьмаьде, баьлки, ул елнынъ инъ баш рухание буларак, Гайсаьненъ яхъуьд халкы оьчен, бу халык оьчен генаь даь туьгел, баьлки, таралып яшаьгаьн Аллахъы балаларын бергаь жъыю оьчен даь уьлаьчаьген алдан аьйтеп бирде.

53Шул коьннаьн сонъ алар Аны уьтерергаь ниятлаьделаьр.

54Шунъа куьраь Гайсаь инде яхъуьдлаьр арасында ачыктан-ачык йоьрмаьде. Ул аннан чуьл янындагы бер оьлкаьгаь, Эфраим дигаьн шаьхъаьргаь китте хъаьм УЬзененъ шаькертлаьре белаьн шунда калды.

55Яхъуьдлаьрненъ Коткарылу баьйраьме якынлашканда, баьйраьм алдыннан пакьлаьнергаь дип, Иерусалимга илненъ тоьрле почмакларыннан куьп халык килде.

56Халык Гайсаьне эзлаьде. Алар Аллахъы Йортында бер-берсенаь: — Сез ничек уйлыйсыз? Ул баьйраьмгаь килер микаьн? — диештелаьр.

57Баш руханилар хъаьм фарисейлаьр исаь, Гайсаьне тотып алу оьчен, Анынъ кайда булуын белгаьн кешелаьр безгаь килеп аьйтергаь тиеш, дигаьн аьмер бирделаьр.