2 Corinthians 11

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1मनी ईच्छा शे कि तुमी मले सहन करील्या जर मी एक मूर्ख सारखा शे, मनी सहन करी लेत जावा.

2कारण कि मी तुमना बारामा मा चिंता तसाच करस, जसा परमेश्वर करस, एनासाठे कि मनी करार करेल शे, मी एकमात्र नवरदेव ख्रिस्त ना संगे तुमनी मांगणी संपन्न करनू, जेना कण मी तुमले पवित्र कुवारी ना सारखा तेना समोर आणि सकू.

3पण मी घाबरस कि जसा सैतान नि साप ना रूप मा आपली चतुराई कण, हव्वा ले फसाळ, तसाच तुमना मन त्या सीधापणा आणि पवित्रता कण जी ख्रिस्त नि प्रती भक्ती मा होवाले पाहिजे कदी भ्रष्ट नई करामा ईजावोत.

4कारण कि कदी कोणी तुमना जोळे ईसन, कोणी दुसरा येशु ना प्रचार करो. जेना प्रचार आमनी नई कर, व कोणता दुसरा आत्मा ले स्वीकारा साठे सांगनुत जो पहिले तुमले नई भेटणा, व कोणती दुसरी सुवार्ता ले स्वीकारा साठे सांगनुत जी तुमी पहिले स्वीकार नई करणात. त तुमी लोक असा व्यक्ती ना पहिले स्वागत करतस.

5त मी समजस, कि मी कोणतीच गोष्ट मा त्या लोकस तून कमी नई शे, ज्या स्वता ले मोठा तून मोठा प्रेषित समजतस.

6जरी मी बोलामा अशिक्षित शे, पण मना मा ज्ञान नि कमी नई शे, आणि मनी तुमना प्रत्येक टाईम ले आणि प्रत्येक परिस्थिती मा शिक्षा देवा कण ह्या गोष्ट ले साबित कर.

7मनी तुमले परमेश्वर नि सुवार्ता फुकट मा आयकाळेल शे, आणि स्वता ले खाले कर, कि तुमी उचा हुई जावोत, त काय मनी एनामा काही पाप कर?

8तुमी लोकस्नी सेवा करासाठे मनी दुसरा मंडळीस पासूनच आपली उपजीविका ना साठे दान स्वीकार कर.

9आणि जव मी तुमना संगे होता, आणि मले पैसास्नि कमी पळणी, त मनी कोणावर भार नई टाका, कारण कि विश्वासी भावूस्नी, मासेदोनिया प्रांत मधून ईसन मनी कमी ले पुरी कर. आणि मनी प्रत्येक गोष्ट मा स्वता ले तुमी लोकस्वर भार बना पासून रोक आणि येणारा दिनस्मा बी भार बना पासून रोकी ठेवसू.

10जस कि निश्चित रूप कण ख्रिस्त ना सत्यता मना मा शे, तर अखया प्रांत मा कोणी मले ह्या गोष्ट वर गर्व करा पासून नई रोकाव.

11काय मनी तुमन पैसा नई लीधा? काय मनी हय अस एनासाठे कर कि मी तुमना वर प्रेम नई करत? परमेश्वर ले माहिती शे कि मी तुमना वर प्रेम करस.

12पण जे मी करस, तेच करत ऱ्हासु, एनासाठे कि त्या प्रेषितस्ले ह्या गोष्ट वर गर्व करानी संधी नई भेटो कि त्या प्रचार ना काम मा आमना सारखा शेतस.

13कारण कि असा लोक खोटा प्रेषित, आणि छळ कण काम करणारा, आणि ख्रिस्त ना प्रेरित होवाना खोटा दावा करणारा शेतस.

14हय काही आश्चर्य नि गोष्ट नई कारण कि सैतान स्वता बी ज्योतिर्मय स्वर्गदूत ना रूप धारण करीसन बहिकावस.

15एनासाठे कदी तेना सेवक बी धार्मिकता ना सेवकस सारखा रूप धारण करीसन बहिकाळोत, त काही मोठी गोष्ट नई, पण तेस्ना शेवट तेस्ना कामस्ना नुसार हुईन.

16मी परत सांगस, कोणीच मले मूर्ख नका समजा; नईत मूर्खच समजीसन मनी सहन करील्या, एनासाठे कि थोडासा मी बी गर्व करी सकू.

17ह्या संबंध मा बिगर भ्यावाना मी जे काही सांगस, त प्रभु ना कळून नई, पण समजा मूर्खता कणच सांगस.

18जव कि गैरा लोक ह्या जग ना लोकस सारखा गर्व करतस, त मी बी गर्व करसू.

19तुमी त समजदार हुईसन खुशी कण मूर्खस्ना गोष्टीस्ले सहन करीलेतस.

20कारण कि जव कोणी तुमले दास बनाईलेस, व तुमनी धन-संपत्ती खाई लेस, व शोषण करस, व स्वता ले तुमना तून हुशार समजस, व तुमना तोंड वर थाप मारस, त तुमी सहन करीलेतस.

21मी लाज ना संगे स्वीकार करस कि तुमी लोकस्ना संगे ह्या प्रकार ना व्यवहार कराना मले साहास नई हुईना. तुमी एले मनी नादानी समजोत, पण ज्या गोष्टीस्ना बारामा त्या गर्व कराना साहास करतस, मी बी त्या गोष्टीस्ना बारामा गर्व करी सकस.

22काय त्याच इब्री लोक शेतस? मी बी शे. काय त्याच इस्त्राएल देश ना लोक शेतस? मी बी शे. काय त्याच अब्राहाम ना वंश ना शेतस? मी बी शे.

23काय त्या ख्रिस्त ना सेवक शेतस? मी एळास्ना सारखा सांगस, कि मी तेस्ना तून चांगला सेवक शे. मनी तेस्ना तून गैरा जास्त परिश्रम करेल शे, तेस्ना तून गैरा जास्त बंदी बनावामा एयेल शे, असंख्य सावा मार खायेल शे, घळी-घळी मना जीव संकट मा पळेल शे.

24पाच सावा मनी यहुदी पुढारीस्ना हातस कण चाबकास्ना फटका खायेल शेतस.

25तीन सावा मले काठी कण मार, एक सावा मनावर दगडफेक करामा उन, तीन सावा असा हुयना कि ज्या जहाज मा मी प्रवास करत होता ते तुटी ग्या, आणि एक सावा मी पुरी रात आणि दिन समुद्र मा अथा-तथा वाहत काळ.

26मी घळी-घळी प्रवासस्मा, बाड ना धोकास्मा, डाखूस्ना धोकास्मा, आपला जातीवालास्ना धोकास्मा, बिगर यहुदीस्ना धोकास्मा, नगरस्ना धोकास्मा, जंगलस्ना धोकास्मा, समुद्रस्ना धोकास्मा, खोटा विश्वासीस्ना मधमा धोकास्मा ऱ्हायनु.

27मनी कठीण परिश्रम कर आणि गैरा रात जागत बिताळनु. मले गैरा सावा जेवण नई भेटन, भूक-तहान, थंडी मा नेहमी बिगर कपळास्ना ऱ्हायसन सहन करत ऱ्हायनु.

28ह्या सर्व्या बाहेर ना संकटस्ले सोळीसन दररोज मनावर सर्वा मंडळीस्ना चांगला ना चिंता ना भार बनेल ऱ्हास.

29जव कोणी कमजोर ऱ्हास, त मले बी कमजोर वाटस. जव कोणी पाप मा पळस, त मी दुख कण भरी जास.

30जर गर्व करान अवश्य शे, त मी आपली कमजोरिणी गोष्टस्वर गर्व करसू.

31परमेश्वर, जो आमना प्रभु येशु ना बाप शे. युगानयुग धन्य शे. तेले माहिती शे कि मी खोट नई बोलत.

32जव मी दमिश्क नगर मा होता, त राजा अरीतास ना राज्यपाल नि मले धरा साठे नगर वर पहरा बठाळी ठीयेल होता.

33पण मले टोमा मा बठाळीसन गावकुसार नि खिडकी मधून खाले सोळामा उन, आणि मी त्या राज्यपाल ना हात कण वाची निघनु.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →