2 Corinthians 8

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1आते ओ विश्वासी भावूसहोण, आमी तुमले परमेश्वर ना त्या कृपा ना समाचार देतस, जो मासेदोनिया प्रांत ना विश्वासीस्नी मंडळीस्वर हुईना.

2जव त्या गैरा क्लेशस्ना द्वारे परखा मा उनात, तव बी तेस्नी मोठी खुशी व्यक्त करी आणि जरी त्या गैरा गरीब होतात तरी बी तेस्नी दुसरा विश्वासीस्नी मदत साठे उदारपणा कण आर्थिक रूप मा मदत करणात.

3तेस्ना विषय मा मनी हय साक्ष शे, कि तेस्नी जीतल शक्य होत तितल दिध आणि तेस्ना क्षमता पेक्षा जास्त मन कण दिध.

4तेस्नी स्वताच मोठी आस्था कण मले विनंती करी कि तेस्ले बी यरूशलेम शहर मा राहणारा संतस्नि मदत साठे सेवा-कार्य मा भाग लेवाना सोभाग्य भेटो.

5आमले आशा नई होती कि त्या इतला उदारपणा कण देतीन, पण तेस्नी सर्वास्तून पहिले स्वता ले प्रभु नि सेवा साठे समर्पित करी टाक, नंतर परमेश्वर नि ईच्छा कण स्वता ले आमना अनुकरण करासाठे समर्पित करी टाक.

6एनासाठे आमनी तीत ले समजाळ, कि जस तेनी या काम ले सुरु कर होत, तसाच प्रेम नि हय विशेष सेवा ले चालू ठेवो आणि पुरा करामा तुमनी मदत करो.

7पण जसा तुमी प्रत्येक गोष्ट मा म्हणजे विश्वास मा, ज्ञान आणि सर्वा प्रकार ना मेहनत मा, आणि त्या प्रेम मा जो आमना वर ठेवतस, व्हाळत जातस, तसाच गरीब विश्वासीस्ले दान देवाना कामस्मा बी व्हाळत जावा.

8मी दान देवाना संबंध मा तुमले कोणतीच आज्ञा नई दि ऱ्हायनु, पण दुसरा विश्वासीस्ना उदाहरण दिसन तुमले हय दाखाळान देखस कि त्या दुसरास्नी मदत कराना साठे कितला उत्सुक शेतस, मनी ईच्छा शे कि तुमी बी असाच इमानदारी कण दुसरास्ले प्रेम करा.

9तुमले आमना प्रभु येशु ख्रिस्त नि कृपा माहिती शे, कि तो धनी हुईसन बी तुमना साठे गरीब बनी ग्या एनासाठे कि तेले गरीब हुईजावा मुळे तुमी धनी हुई जावोत.

10ह्या गोष्ट मा मना मत हवूच शे, कि जो काम तुमी लोकस्नी मांगला वरीस ले चालू करेल होता आणि जी योजना ले तुमनी स्वता बनायेल होती, आते तेले पुरा करा माच तुमन चांगल शे.

11एनासाठे आते हय काम पुरा करा, तुमी जी तत्परता कण एनी योजना करेल होती, त्याच तत्परता कण तेले पुरा करा, तसाच आपला-आपला सामर्थ्य ना नुसार दान द्या.

12जर तुमना मन मा दान देवानी उत्सुकता शे, त सामर्थ्य ना नुसार जे काही देतस, ते परमेश्वर मान्य करस. पण तो कोणा कळून हय ईच्छा नई ठेवस कि कोणी आपली सामर्थ्य तून जास्त दान देवो, पण तेनी हय ईच्छा शे कि जे काही तेना जोळे शे तीतलाच दान देवो.

13मन सांगण हय नई शे कि दुसरास्न चांगल करा मुळे तुमी स्वता दुख उचला. पण ह्या टाईम तुमी लोकस्नी समृद्धी तेस्नी तंगी दूर कराना काम मा येवो, एनासाठे कोणता दिन तेस्नी समृद्धी तुमनी तंगी दूर कराना काम मा येवो, आणि ह्या प्रमाणे बराबरी हुई जावो.

15जस पवित्र शास्त्र मा लिखेल शे, “जेनी गैर आवर तेन काहीच जास्त नई निघन, आणि जेनी थोडस आवर तेन काही कमी नई निघन.”

16परमेश्वर ना धन्यवाद होवो, जेनी तुमना साठे जसा उत्साह मना मा तुमना साठे होता तोच उत्साह तीत ना मन मा बी टाकी दियेल शे.

17जव आमी तेले तुमना जोळे जावाले सांग त तेनी आमनी गोष्ट ना आदर कर, पण तो गैरा उत्साहित कण तुमले परत भेटाले तयार शे.

18तेना संगे आमी दुसरा विश्वासी भावू धाळेल शे, जेना नाव सुवार्ता पसाराना बारामा सर्वा मंडळीस्ना विश्वासीस्मा पसरेल शे.

19आणि ईतलच नई, पण तो मंडळी ना लोकस्ना द्वारे ठरावामा बी एयेल शे कि ह्या दान ना काम साठे आमना संगे जावो. आणि आमी हय सेवा एनासाठे करतस, कि प्रभु नि महिमा आणि यरूशलेम शहर मा राहणारा विश्वासीस्ना प्रती हय प्रगट होवो कि आमी तेस्ले मदत कराना साठे गैरा उत्सुक शे.

20तीत ना संगे त्या विश्वासी भावू ले धाळीसन आमी ह्या गोष्ट मा चौकस ऱ्हातस, कि ह्या उदारता ना काम ना बारामा जेनी सेवा आमी करतस, कोणी आमना वर दोष नई लाई सको.

21कारण कि आमी नईत फक्त प्रभु ना नजर मा पण माणसस्ना नजर मा बी चांगली वागणूक कराना ध्यान ठेवतस.

22एनासाठे आमी त्या दोन झनस संगे एक आजून विश्वासी भावू ले धाळी ऱ्हायनूत, जेले आमी घळी-घळी पारखीसन गैरा गोष्टीस्मा उत्साहित देखेल शेतस. पण आते तुमना वर तेले मोठा विश्वास शे, ह्या मुळे तो आखो बी जास्त उत्साहित शे.

23जर कोणी तीत ना बारामा मा विचारस, त तो मना जोळीदार आणि तुमना साठे मना सहकर्मी शे. आणि कदी आमना विश्वासी भावूस्ना बारामा विचारस, त त्या मंडळी ना साठे धाळामा एयेल ख्रिस्त ले महिमा देणारा लोक शे.

24एनासाठे, आपला प्रेम तेस्ना वर प्रगट करा, आणि पुरी मंडळी ना विश्वासीस्ना समोर हय प्रमाण द्या, कि तुमना बारामा आमना गर्व करान बरोबर शे.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →