Revelation 12

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1जव ते सरी ग्या, तव आकाश मा एक महान आणि अदभूत चिन्ह दिखना. मनी देख कि एक बाई सूर्य ना सारखा दिखणारा कपळा ले व्हळीसन चांद वर उभी होती. तीना डोका वर बारा तारास्ना मुकुट होता.

2ती बाई गर्भवती होती आणि तीना बायतीन ना टाईम एयेल होता, आणि ती पिळा कण आरोया मारत होती.

3तव एक आजून चिन्ह आकाश मा दिखना, एक मोठा लाल अजगर होता, जेना सात डोका आणि दहा सिंग होता, आणि तेना डोका वर सात मुकुट होतात.

4तेनी आकाश ना एक तिसरा भाग तारास्ले आपली शेपूट वर तानीसन पृथ्वी वर फेकी दिधा, आणि तो अजगर ती बाई ना समोर जी बायतीन होवावर होती उभा ऱ्हायंना, कि बाळ ले जन्म लेताच तो तेले खाई जावो.

5तव ती बाई नि एक पोऱ्या ले जन्म दिधा, पण तो अजगर त्या पोऱ्या ले खाई नई सकना, कारण कि तो पोऱ्या लगेच हिसकावा मा उना आणि परमेश्वर ना सिंहासन ना जोळे पोहचावा मा उना.

6तव ती बाई त्या उजाळ जागा कळे पयी, जठे परमेश्वर नि तीना साठे जागा तयार करायेल होता, कि तठे तीना एक हजार दोन शे साठ दिन लोंग कायजी लेवामा येवो.

7मंग स्वर्ग मा लळाई होयनी, मिखाएल जो परमेश्वर ना मुख्य दूतस मधून एक होता, तेना पुढाकार मा दुसरा स्वर्गदूत मियसन, अजगर ना विरोध मा लळाई करणात. आणि अजगर ना मदत करणारा दूत मिखाएल ना विरोध मा भांडणात.

8अजगर लळाई हारी ग्या, तो आणि तेना समर्थन करणारा बाकीना दूतस्ले स्वर्ग मधून बाहेर काळी टाकामा उन.

9एनासाठे, तो आणि तेना दूतस्ले पृथ्वी वर फेकामा उनात. हवू मोठा अजगर तोच जो गैरा पयले साप ना रूप मा प्रगट हुयना, जेना नाव सैतान आणि भटकाव नारा शे. हवू तोच शे जो संसार ना लोकस्ले भळकाई ऱ्हायना शे.

10मंग मनी स्वर्ग मा कोले उंच स्वर मा हय सांगतांना आयक, “आते आमना परमेश्वर आपला लोकस्ले वाचाळीन, आते तो राजा ना रूप मा आपली सामर्थ्य आणि राज्य ना उपयोग करीन, आते तेना ख्रिस्त ह्या संसार वर आपला अधिकार ले दृढ करीन. कारण कि आमना भावूस वर रात-दिन दोष लावणारा सैतान आते आमना परमेश्वर ना उपस्थिती मा परत उभा नई राहू सकाव. तेले स्वर्ग मधून काळामा एयेल शे.

11आमना विश्वासी कोकरा ना रक्त ना द्वारे आणि आपली साक्ष ना वचन द्वारे सैतान वर विजय हुईनात. तेस्नी तेले हाराव कारण कि त्या कोकरा ले कायम आपला प्रभु मानीसन स्वीकार करत होतात. जर तेस्ले त्रास देवामा उना आणि मारा मा उना, तरी बी त्या आपला अंगीकार शी मांगे नई सरकणात.

12या कारण, हे स्वर्ग मा राहणारा तुमी खुश हुयी जावा. पण तुमी ज्या पृथ्वी वर आणि समुद्र वर शेतस तुमी अधर्मी लोकस्वर भयानक कष्ट ईन, कारण कि सैतान तुमना जोळे उतरी एयेल शे. तो गैरा रागे भरेल शे कारण कि तेले माहित शे कि तेना शेवट गैरा नजीक शे.”

13अजगर ले समज उन कि, तेले पृथ्वी वर पाडामा एयेल शे, त तेनी ती बाई ना पाठलाग कर जेनी पोऱ्या ले जन्म दियेल होत.

14पण ती बाई ले मोठा गरुड ना दोन पंख देवामा उनात, कि साप ना समोरून उळीसन उजाळ जागा वर पोहोची जावो, जठे परमेश्वर नि तीना साठे जागा तयार करायेल होता, तठे तिनी साडे तीन वरीस लोंग कायजी लेवामा येवो.

15तव त्या साप नि आपला तोंड वर नदी ना सारख पाणी ह्या प्रकारे वाहड कि ती बाई ले वाहाळी देवू.

16पण ती बाई ना मदत साठे जमीन नि आपला तोंड उघाडीसन अजगर ना द्वारे वाहाळेल पाणी ले आपला मा लीलीधा.

17परिणाम स्वरूप, अजगर बाई वर गैरा रागे भरणा, एनासाठे तेनी बाई ना संतान ना विरोध मा युध्द नि घोषणा करी टाकी. हवू त्या शे ज्या परमेश्वर नि आज्ञा ले मानतस, आणि प्रभु येशु नि खरी शिक्षास वर स्थिर शे.

18तव तो अजगर समुद्र नि रेत वर जाईसन उभा ऱ्हायना.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →