Revelation 13

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1मनी एक भयानक पशु ले समुद्र मधून निघतांना देख, जेना दहा सिंग आणि सात डोका होतात. तेना प्रत्येक सिंग वर एक-एक राज मुकुट, आणि तेना प्रत्येक डोका वर परमेश्वर नि निंदा ना शब्द लिखेल होतात.

2जो पशु मनी देख तो चिता सारखा होता आणि तेना पाय लीसळा ना सारखा, आणि तोंड सिंह ना सारखा होता. अजगर नि आपली सामर्थ्य, राजासन आणि आपला मोठा अधिकार, त्या पशु ले दि टाक.

3त्या पशु ना डोका वर असा भारी घाव होता, जेनाशी तो मरी सकत होता. पण तो चांगला हुईग्या. एनासाठे पृथ्वी ना सर्वा लोक चकित हुई ग्यात आणि तेना मांगे चालू लागनात.

4सर्वा लोकस्नी अजगर नि पूजा करणात कारण कि तेनी आपला सर्वा अधिकार पशु ले दि दियेल होता. त्या हय सांगीसन त्या पशु नि पूजा कराले लागनात, “या पशु ना सारखा कोणी नई शे. तेना संगे कोणी लळाई नई करू सकत.”

5त्या पशु ले बळायखी मारानी आणि परमेश्वर नि निंदा करानी परवानगी देवामा उणी. तेले बेचाळीस महिना लोंग काम कराना अधिकार देवामा उना.

6एनावर तो परमेश्वर नि निंदा कराले आणि तेना नाव, तेना निवास-स्थान आणि त्या लोकस्नी निंदा करू लागणा, ज्या स्वर्ग मा निवास करतस.

7परमेश्वर नि तेले हय परवानगी दिधी कि तो परमेश्वर ना लोकस संगे भांडण करी सको, आणि तेस्ले ऱ्हावो. तेले हरेक प्रजाती, गोत्र, देश, आणि भाषास्ना लोकस्वर अधिकार देवामा उना.

8पृथ्वी वर राहणारा सर्वा रहिवासी त्या पशु नि उपासना करतीन, त्या सर्वा जेस्ना नाव जग ना सुरुवात पासूनच त्या कोकरा नि जीवन नि पुस्तक मा, जेले बली करामा एयेल होता, लिखेल नई शे.

9जो मना संदेश ले समजान देखस तो तेले ध्यान दिसन आयकी लेवो.

10ज्या लोकस्ले कैद करामा येन निश्चित शे, त्या निश्चित रूप कण कैद करामा येतीन. ज्या लोकस्ना तलवार कण मरण निश्चित शे, त्या निश्चित तलवार कण मारा मा येतीन. एनासाठे परमेश्वर ना लोक धीर धरा आणि परमेश्वर वर विश्वास करत राहा.

11मंग मनी आजून एक भयानक पशु ले पृथ्वी मधून निघतांना देख, या पशु ले कोकरा ना सारखा दोन सिंग होतात. पण जव तो बोलस, त अजगर ना सारखा बोलत होता.

12हवू त्या पशु ना दियेल अधिकार ना उपयोग करस, जेना प्राणघातक घाव चांगला हुईजाएल होता. हवू पृथ्वी वर राहणारा सर्वा लोकस्ले, त्या पयला पशु नि उपासना कराना साठे विवश करत होता.

13तो दुसरा पशु, मोठ-मोठा चमत्कारी चिन्ह दाखाळत होता, आठ लोंग कि तो मनुष्य ना समोर स्वर्ग तून पृथ्वी वर आग पाळी देत होता.

14गैरा लोक, त्या दुसरा पशु ना चमत्कारी चिन्हस्ना द्वारे चकित होत होतात आणि भटकावामा येत होतात, जे तो त्या पहिला पशु ना सामर्थ्य ना द्वारे दाखाळत होता. तेनी पृथ्वी वर राहणारा लोकस्ले त्या पशु नि मूर्ती बनावाले सांग, जो तलवार ना घातक वार ना नंतर बी जित्ता ऱ्हायना.

15त्या दुसरा पशु ले, पयला पशु नि मूर्ती मा जीव टाकानी परवानगी देवामा एयेल होता, कारण कि ती मूर्ती बोलू लागो, आणि ज्या तेनी उपासना नई कराव तेस्ना नाश करी सको.

16दुसरा पशु नि सर्वा धाकला-मोठा, मालदार आणि गरीब, स्वतंत्र आणि दास, तेस्ना उजवा हात वर व तेस्ना कपाय वर पयला पशु ना नाव ना चिन्ह लावाले विवश करना.

17जेनावर तो छाप पशु ना नाव व तेना नाव नि संख्या नई लागेल शे, तो काही विकत लेवू व विकू नई सकत होता.

18आठे समज नि गरज शे. जो बुद्धीमान शे, तो पशु ना नाव नि संख्या ना जोड करील्या, कारण कि तो कोणी माणुस ना नाव नि संख्या शे आणि तेनी संख्या सहाशे सहासष्ट शे.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →