2 Corinthians 11

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1О, каб вы маглі сьцярпець крыху маю неразумнасьць! Але ж вы і церпіце мяне!

2Бо руплюся я дзеля вас Божаю руплівасьцю, бо заручыў я вас з адным мужам ды маю завесьці вас да Хрыста, як чыстую дзявіцу.

3Але баюся, каб як зьмей зьвёў Эву сваёю хітрасьцю, гэтак і вашыя думкі не спаганіліся і не адвярнуліся ад прастаты і чыстасьці, якая ў Хрысьце.

4Калі б хто прыйшоў і стаў вясьціць другога Езуса, каторага мы вам не вясьцілі, або калі б вы атрымалі іншага Духа, каторага вы не прынялі, або іншае Эвангельле, каторае не атрымалі, вы б гэта цярпліва зносілі.

5Але я думаю, што і я ня менш зрабіў, чым вялікія апосталы.

6І хоць я дурны ў слове, але ня ў ведзе. І гэта мы вам паказалі многімі спосабамі.

7Ці ж я саграшыў, паніжаючы сябе і павышаючы вас, вешчучы дарма вам Эвангельле Божае?

8Абіраў я іншыя цэрквы, бяручы на пражытак дзеля служэньня вам.

9І калі прабываў у вас і апынуўся ў недастатку, нікому ня быў я цяжарам, бо калі мне чаго не хапала, дык дапаўнялі браты, прыбыўшыя з Македоніі; і нічым не абцяжарваў вас і далей ня буду вас абцяжарваць.

10Як Хрыстовая праўда прабывае ў-ва мне, так гэтае пахвалы ніхто ад мяне не адыме ў землях Ахаі.

11Чаму? Ці можа таму, што вас не люблю? Бог гэта ведае!

12Што вось раблю, тое і далей буду рабіць, каб ня мелі магчымасьці да спахвалы тыя, што яе шукаюць; каб былі і мы ў тым, з чаго яны хваляцца.

13Бо тыя фальшывыя апосталы — гэта крывадушныя працаўнікі, якія прыкідваюцца Хрыстовымі апосталамі.

14Ды ня дзіва, бо нават сам шатан перамяніўся ў анёла сьвятла.

15Таму нічога незвычайнага, што і ягоныя слугі прыкідваюцца слугамі справядлівасьці, але канец іхні будзе паводле іх учынкаў.

16І зноў паўтараю: не лічыце мяне за неразумнага! А калі ўжо лічыце, дык паслухайце мяне, як неразумнага, каб мог і я хоць крыху пахваліцца.

17Што скажу, тое скажу не па волі Госпада, але як бы ў неразумнасьці ў гэтай форме пахвалы.

18Калі вось многія хваляцца паводле цела, дык і я буду хваліцца.

19Ахвотна бо вы церпіце неразумных, самі будучы разумнымі.

20Церпіце, калі хто бярэ вас у няволю, калі хто вас аб’ядае, калі хто абірае, калі хто над вамі выносіцца, калі хто б’е вас па твары.

21Кажу гэта на сорам, як быццам мы бясьсільныя былі, калі нехта мае ў гэтым адвагу, кажу ў неразумнасьці, дык і я адважуся.

22Яны Гебраі? Дык і я! Яны Ізраэльцы? Дык і я! Яны насеньне Абрагама? Дык і я!

23Слугі Хрыста? Здурэўшы кажу, дык і я куды больш! Болей у працы, болей у вязьніцы, бязьмерна ў пабоях, часта ў небясьпецы сьмерці.

24Праз Юдэяў пяць разоў быў біты па сорак удараў без аднаго,

25тры разы білі палкамі, раз каменавалі, тры разы быў разьбіты карабель на моры, ноч і дзень быў у глыбінях мора.

26Часта ў падарожжах, у небясьпеках на рэках, у небясьпеках ад разбойнікаў, у небясьпеках ад свайго народу, у небясьпеках ад паганаў, у небясьпеках у горадзе, у небясьпеках у пустыні, у небясьпеках на моры, у небясьпеках ад фальшывых братоў,

27у працы і зьнямозе, у частым чуваньні, у голадзе і смазе, у многіх пастах, у холадзе і нагасьці,

28не гаворачы ўжо аб сваім штодзённым клопаце пра ўсе цэрквы.

29Хто зьнемагаецца, каб я не зьнемагаўся? Хто горшыцца, каб я не адчуваў гэтага?

30Калі належыцца хваліцца, буду і я хваліцца з сваіх немачаў.

31Бог і Айцец Госпада Езуса, які багаслаўлены навекі, ведае, што я не хлушу.

32У Дамашку намесьнік караля Арэты загадаў пільнаваць горад Дамашчанаў, хочучы мяне схапіць

33і ў кашы спусьцілі мяне праз мур, і так я уцёк з рук ягоных.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →