Ecclesiastes 11

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Teilg harán air na huisgeadhuibh: óir do gheabha tú é tar éis móráin do láethibh.

2Tabhair cuid ronna do mhóirsheisior, agus mar an cceadna dóchtar; óir níor fheadair tú cred an tolc bhías air an ttalamh.

3Má bhíd na néulla lán dfearthuinn, folmhuighid íad féin air an ttalamh: agus ma thuitionn an crann budh dheas nó budh thuáidh, annsa náit a ttuitfidh ann crann, is ann bhías sé.

4An té ghéillios don ghaóith ní shíolchuirfidh sé; agus an té bhéaras aire do na néulluibh, ní bhainfe sé.

5Mar nach bhfeadair tú créd é slighe na spioraide, nó cionnus fhásuid na cnámha a mbroinn na mná bhíos torrach: marsin nach bhfeadair tú oibreacha Dé noch do ní a nuile ní.

6Cuir do shíol ar maidin, agus ná fill do lámh tráthnóna: óir níor fheadair tú cia bhéaras biseach, so ná súd, nó an mbéid aráon comhmaith ré chéile.

7¶ Go deimhin is milis an solus, agus is ní solásach do na súilibh an ghrían dfeithiomh:

8Acht má mhairionn duine iomad blíadhan, agus gáirdiughadh ionnta uile; thairis sin cuimhnigheadh sé láethe an dorchadais; óir budh iomadamhuil íad. Is diomhaóineas a nuile ní dá ttig.

9¶ Gáirdigh, a dhuine óig, ann hóige; agus cuireadh do chroidhe súgachus ort a láethibh hóige, agus siubhail a slighthibh do chroidhe, agus a radharc do shúl: acht bíodh a fhios agad, ar son na neithionnso uile go ttiubhraidh Día chum breitheamhnus thú.

10Ar a nadhbharsin díbir dóbrón as do chroidhe, agus cuir úait olc as thfeóil: óir is díomhaoineas leanbuigheacht agus óige.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →