Ecclesiastes 6

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Ata olc do chonnairc mé faói an ngréin, agus is coitchionn a measg na ndaóine é:

2Duine dha ttug Día saidhbhrios, maóin, agus onóir, iondus nach bí éinní deasbhuidh air dha anam do nuile ní budh mían leis, gidheadh ní bheir Día cumhachta dhó ithe dhe sin, acht ithidh coimhthigheach é: is díomhaóineas so, agus is olc a neasláinte í.

3¶ Má gheinion duine céud do chloínn, agus go mairfidh mórán blíadhan, ionnus go mbéid láethe a bhliadhan iomadamhuil, agus nach líontar a anam do mhaith, agus fós nach bhfúighe sé adhlacadh; a deirim, gur feárr gin nach ttig a hionbhuidh ná é.

4Oír thig seision a steach lé díomhaóineas, agus imthigh sé a ndorchadas, agus foileochthar a ainm lé dorchacht.

5Tuilleamh fós ní fhaca sé an ghrían, agus ní raibh éolus aige: is mó an socamhal atá aigesion ná aige súd oile.

6Má mhairionn sé fós, míle blíadhan fa dhó, thairis sin ní fhaca sé maith ar bith: nach ttíaghaid uile a náonbhall?

7¶ Is chum a bhéil bhíos uile sháothar an duine, acht cheana ní coiscthear a ainmhían.

8Oír cred atá ag an duine ghlic ní sa mhó ná atá ag amadán? cred atá ag an mbocht, do fheidir siubhal as coinne na mbéo?

9Is féarr radharc na súl ná seachrán na toile: is díomhaóineas so mar an gcéadna agus buáidhreadh spioraide.

10¶ An ní do bhí ann do hainmnigheadh sin cheana, agus is fiosach gur bé an duine é: agus ní fhéadann imreasan ris an té is neartmhuire ná é.

11O atáid mórán do neithibh mhéaduighios díomhaóineas, cred an maith atá ag an duine ann?

12Oír cía dhar fios cred is maith don duine san tsáoghalso, a láethibh a bheatha díomhaóine uile noch chaithios amhuil sgáile? óir cía fhéadas a innisin do dhuine cred bhías na dhíaigh faói an ngréin?

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →