1 Corinthians 1

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

Jump to: Chapter 2 →

1Paulo, chamado a ser apóstolo de Cristo Xesús pola vontade de Deus, así coma o irmán Sóstenes:

2á Igrexa de Deus que está en Corinto, ós que están santificados en Cristo Xesús, chamados a ser santos cos que en calquera lugar invocan o nome do noso Señor Xesús Cristo, Señor deles e noso,

3desexámosvos graza e paz de parte de Deus, noso Pai, e do Señor Xesús Cristo.

4Non paro de lle dar grazas a Deus por vós, pola graza de Deus que se vos deu por medio de Cristo Xesús.

5Porque por medio del quedastes ricos en todo, nos dons da palabra e do coñecemento:

6e así confirmouse solidamente entre vós o testemuño en favor de Cristo.

7De xeito que non carecedes de ningún don, mentres agardades a revelación do noso Señor Xesús Cristo.

8El é quen vos manterá firmes deica á fin, para que ninguén vos poida acusar de nada no día do noso Señor Xesús Cristo.

9Deus é fiel e foi El quen vos chamou á comunidade do seu Fillo Xesús Cristo, noso Señor.

10Irmáns, polo nome do noso Señor Xesús Cristo: rógovos que vos poñades todos de acordo e que non haxa divisións entre vós; ó contrario, axeitádevos todos nun mesmo espírito e nun mesmo pensamento.

11Pois, irmáns, polos de Cloe cheguei a saber que hai discordias entre vós.

12Refírome a que cada un de vós anda a dicir: "eu son de Paulo, eu de Apolo, eu de Cefas, eu de Cristo".

13Pero é que Cristo está dividido? É que foi Paulo a quen crucificaron por vós? Ou é Paulo o nome no que vos bautizaron?

14Dou grazas a Deus de non ter eu bautizado a ningún de vós fóra de Crispo e de Caio;

15Así ninguén poderá dicir que vos bautizaron no meu nome.

16(Ai si, tamén bauticei a familia do Estevo; pero do resto, que eu acorde non bauticei a ninguén).

17Porque non me mandou Cristo a bautizar, senón a predicar o Evanxeo; e isto sen habilidades retóricas, para que non quede desvirtuada a eficacia da cruz de Cristo.

18Porque a palabra da cruz é loucura para os que se perden, pero para nós, os que nos salvamos, é poder de Deus.

19Pois está escrito: Desmontarei a sabedoría dos sabios e derrubarei a intelixencia dos intelixentes.

20Onde está o sabio? Onde o letrado? Onde está o investigador conforme ós criterios deste mundo? É que non mostrou Deus que a sabedoría do mundo é unha parvada?

21Mirade, xa que o mundo con todo o seu saber non recoñeceu a Deus na súa Sabedoría, tivo Deus a ben salvar coa loucura da predicación ós que teñen fe.

22Así os xudeus piden signos e os gregos buscan a sabedoría;

23pero nós predicamos un Mesías crucificado: e isto para os xudeus é un escándalo e para os pagáns é unha loucura.

24Pero para os chamados, tanto xudeus coma gregos, el é Cristo, marabilla do poder e da sabedoría de Deus.

25Porque a loucura de Deus é máis sabia ca toda a sabedoría dos homes e a debilidade de Deus é máis forte ca toda a fortaleza dos homes.

26E, se non, irmáns, reparade en quen sodes os chamados: entre vós, mirando as cousas con criterios deste mundo, non hai moitos sabios, nin moitos poderosos, nin moitos da nobreza.

27O contrario, o que hai de parvo no mundo, iso foi escoller Deus para desconcertar os sabios; e o que hai de débil no mundo, iso foi escoller Deus para desconcertar o poder;

28o plebeo e mais o desprezado, iso foi escoller Deus: o que non é, para anular o que é;

29de xeito que ningún mortal poida campar diante de Deus.

30Por El é por quen existides vós en Cristo Xesús, quen se fixo para nós a sabedoría e mais a xustiza, a santificación e mais a redención que veñen de Deus.

31E así, como está escrito, "quen está orgulloso, que o estea do Señor".

Jump to: Chapter 2 →